Η ψωροκώσταινα...

Η λέξη "ψωροκώσταινα" χρησιμοποιήθηκε κατα κόρον σε παλιότερες δεκαετίες για να δηλώσει τη μιζέρια και τις ελλείψεις της πατρίδας μας ειδικά μεταπολεμικά...
Συζητώντας τον τελευταίο καιρό με φίλους που πλέον ζουν στο εξωτερικό και ειδικά σε χώρες της ευρώπης αντιλαμβάνομαι ότι η πατρίδα μας ακόμη στα μάτια των ευρωπαίων είναι "η ψωροκώσταινα".
Παρόλα τα βήματα προς τα εμπρός, πράγματα που στην ευρώπη είναι αυτονόητα, εδώ είναι κάτι άπιαστο.
Δεν έχουν άδικο οι φίλοι μου, που μου λένε ότι στην ευρώπη λένε "ε, Ελλάδα είναι" όπως εμείς μιλάμε για τριτοκοσμικές χώρες. Στα μάτια τους και στη συνείδηση των ευρωπαίων είμαστε κάτι από Τουρκία με ολίγη Αίγυπτο.
Βέβαια διέκρινα και μια λογική του ότι όλα πρέπει να λειτουργούν άψογα και οφείλουμε και εμείς να το απαιτούμε. Στη χώρα του "δε βαριέσαι μωρέ, δεν πειράζει", στην πατρίδα του ωχαδελφισμού ,να απαιτούμε από όλους που προσφέρουν ή παρέχουν κάτι, να είναι απολύτως εντάξει στις υποχρεώσεις τους!! Και φυσικά από το κράτος!
Ακόμη και γω, γύρισα και είπα : Έλα ρε φίλε στην Ελλάδα είσαι... όμως κατάλαβα αμέσως γιατί τελικά είμαστε σε αυτή την Ελλάδα... Γιατί δεν έχουμε μάθει να απαιτουμε και ίσως σε μια ιδιότυπη λογική "αλληλεγγύης" στις παρατυπίες ανεχόμαστε τις μικρές ή μεγαλύτερες παραβάσεις του ενός ή του άλλου. Έτσι θεωρούμαστε ρουφιάνοι αν καρφώσουμε τον γείτονα που επεκτείνει το "σπιτάκι" του χωρίς άδεια, αν ζητήσουμε από τον τροχονόμο να γράψει τον τύπο που οδηγάει επικίνδυνα μπροστά μας (παρόλο που μπορεί να μας σκοτώσει), αν ζητήσουμε μια απόδειξη από την ταβέρνα, αν απαιτήσουμε σεβασμό στον πεζό, διάφορα "αν" τέλος πάντων, που κάνουν την καθημερινότητα από δύσκολη εως ανυπόφορη...
Ο καθένας μας εύκολα θα βρει 5-10 "λεπτομέρειες" που του κάνουν τη ζωή δύσκολη ακόμη και σε καθημερινό επίπεδο. Κι όμως αυτές οι λεπτομέρειες είναι που μας κάνουν να "βλαστημάμε" κάθε μέρα...
Το κράτος έτσι έμαθε να λειτουργεί χρόνια τώρα, έτσι συνεχίζει. Εμείς όμως που το αποδεχόμαστε, μήπως έχουμε τελικά ένα μερίδιο ευθύνης; εμείς δεν πάμε και κουνάμε σημαιάκια κάθε 3-4 χρόνια; εμείς δεν τους επιβραβεύουομε για όσα μας κάνουν ως διακυβέρνηση;
Και ξέρετε μερικές φορές λαμβάνω κάτι spam mail που μας λένε πόσο καλά είμαστε σε σχέση με τις χώρες του τρίτου κόσμου, την Αφρική, την Ασία κλπ... Κι ότι πρέπει να δοξάζουμε το θεό που γεννηθήκαμε στην όμορφη Ελλάδα. Αυτή είναι μια μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι οι συνθήκες εργασίας, οικογενειακής διαβίωσης, κοινωνικού κράτους, μετακινήσεων κλπ που έχουν πολλές χώρες που μπορεί να'ναι πιο μικρές από μας, έχουν οργάνωση όμως πολύ καλύτερη σε πολλούς τομείς. (Κύπρος, Μάλτα, Μαρόκο ακόμη-ακόμη κ.α.)
Δυστυχώς μετά και τις τελευταίες πυρκαγιές, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Νέα υπό ένταξη κομμάτια στο σχέδιο πόλης (το dentnews.net αναφέρει ότι αυτά ήταν κομμάτια που θα εντάσσονταν στο σχέδιο πόλης σε λίγο) οικόπεδα, οικόπεδα, οικόπεδα, ανοργάνωτη πολιτεία, κανείς υπεύθυνος, φταίνε τα πεύκα που πήγαν και φύτρωσαν μες το δάσος (δήλωση αντώναρου) άστα να πάνε...
Κι εμείς όλοι πάλι απαθείς θα πάμε σε λίγο να τους ψηφίσουμε αντί να τους κρεμάσουμε από τα λίγα τελευταία δέντρα που έχουν απομείνει... Μάλλον πρέπει να κρεμαστούμε μόνοι μας γιατί η ανοχή μας έχει καταντήσει μ....α!!!

Ανέκδοτο....

Μοιάζει με ανέκδοτο, αλλά τελικά σ'αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται παγκόσμια να ξαναγραφτεί η ιστορία, ούτε λίγο ούτε πολύ η "αποκατάσταση της Δημοκρατίας" στην ελλάδα εμφανίζεται να οφείλεται στον Κων/νο Καραμανλή...

Τί να πουν ρε παλληκάρια όλοι αυτοί που εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν, έχασαν τελικά και τη ζωή τους από το καθεστώς των συνταγματαρχών;

Μήπως να θυμηθώ τη ρήση του Μητσοτάκη; "Από όλους τους πολιτικούς εξόριστους στο Παρίσι μόνο δύο δεν αλλάξαμε τη μεσημεριανή μας συνήθεια του ύπνου. Εγώ και ο Καραμανλής!" Δεν μπορώ να ισχυριστώ το ίδιο για τους "κατοίκους" Λέρου, Γυάρου, Μακρονήσου και άλλων εξωτικών προορισμών.

Δεν παραγνωρίζω το ρόλο κανενός που έδρασε από το εξωτερικό υπέρ της δημοκρατίας στην Ελλάδα (με πρώτη τη Μελίνα και την Αμαλία Φλέμινγκ) αλλά μη τα ισοπεδώνουμε τόσο απλά όλα. Ακόμη κι αν οι μισοί Έλληνες δεν ξέρουν τίποτα για εκείνη την περίοδο, είναι πολύ επικίνδυνο να λέμε ό,τι μας συμφέρει και μας βολεύει κομματικά.

Ο Καραμανλής έπαιξε κύριο ρόλο στην ομαλή μετάβαση στη Δημοκρατία, όμως μέχρι εκεί.

Ελπίζω να μας λένε κάτι ακόμη τα ονόματα των Αλέκου Παναγούλη, Σάκη Καράγιωργα, Διομήδη Κομνηνού και τόσων άλλων.

Αυτό μόνο είναι το μικρό μου σχόλιο επ'ευκαιρία της σημερινής "επαιτείου". Και κάτι ακόμη:

Μπράβο στον Κάρολο Παπούλια που έκοψε το πανυγηράκι στο Προεδρικό Μέγαρο. Ας δώσει το "κεφάλι" το καλό παράδειγμα.

Νεοέλληνες...

Κάτι ήξερε ο Τζιμάκος ο Πανούσης όταν έλεγε για το νεοέλληνα...

Εν μέσω "κρίσης" ο νεοέλληνας εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνειρο. Το πολυτελές όχημα, κατα προτίμηση πλεον suv (τζιποειδές) μιας και είναι γνωστή η δυσκολία κίνησης στους χωματόδρομους της Αθήνας και φυσικά του είναι απαραίτητο για την καθημερινή μετακίνηση στην πόλη για να πάει στη δουλειά του από τους άδειους δρόμους της πόλης.

Επίσης όλα αυτά τα οχήματα είναι απόλύτως οικονομικά, καθόλου ρυπογόνα και εύκολα στο παρκάρισμα...

Έτσι λοιπον ο υπουργός επί των οικονομικών σκέφτηκε να εισπράξει κάποια ζεστά ευρώ από τους νεοέλληνες. Τί πιο εύκολο από μια εισφορά στα πολυτελή αυτοκίνητα, αλλά και στα σπίτια;

Φυσικά οι ιδιοκτήτες των οχημάτων αντιδρούν αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω το προβλημά τους όταν για να κινηθούν 100 χλμ εντός πόλης ξοδεύουν περισσότερα από το τέλος.

Αν το πιάσουμε ιδεολογικά οι φόροι αυτού του τύπου είναι καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα, δεν εξυπηρετούν κάτι. Θα θυμίσω το 50άρικο του Μάνου στη βενζίνη το 1991 όταν όλες οι οικογένειες απέκτησαν "φθηνό" αυτοκίνητο λόγω της απόσυρσης που εφαρμόστηκε τότε.

Από την άλλη αδυνατώ να φανταστώ έναν ιδιοκτήτη ενός suv 3000 κυβικών να αδυνατεί να πληρώσει μια εισφορά των 300 ευρώ! (Το να αλλάξει ένα λάστιχο του κοστίζει παραπάνω)

Όσον αφορά τα σπίτια, αφού το κράτος έκανε τα στραβά μάτια με τους ημιυπαίθριους χώρους και έκανε δώρο στους κατασκευαστές πολλά ζεστά εκατομμύρια ευρώ, τώρα καλεί τους αγοραστές να πληρώσουν για να μην κινδυνεύουν!

Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Δηλαδή αγοράζεις έναν "εξώστη" σε τιμή σπιτιού, το κράτος το ξέρει και μετά σου λέει φέρε άλλα τόσα γιατί σε άφησα να το κάνεις. Τίμιες εξηγήσεις δε λέω..

Γενικά πάμε κατα διαόλου! Από τη μια οι πολίτες έχουν χάσει το μπούσουλα και δεν βάζουν φρένο σε τίποτα με αποτέλεσμα την υπερχρέωση, από την άλλη ένα πονηρό κράτος που το βλέπει και βάζει συνεχώς φόρους!

Ελπίζω να ξυπνήσουμε κάποια στιγμή και να απλωνόμαστε μέχρι εκεί που φτάνουμε, γιατί θα το μετανιώσουμε πικρά το πρόσκαιρο της "ευδαιμονίας" του δανεικού σπιτιού, αυτοκινήτου, εξοχικού κλπ...

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ...

Συμπληρώθηκαν 64 χρόνια από το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη κατά κόσμον Θανάση Κλάρα.

Γιός αστικής οικογένειας ο Θανάσης εγκατέλειψε το χωριό του στη Λαμία για να σπουδάσει στην Αθήνα μιας και η οικογένειά του είχε τους πόρους. Γρήγορα όμως τον κέρδισαν οι νέες ιδέες που έφερνε η Ρώσσικη επανάσταση του 1917.

Δεν άργησε να οργανωθεί στο ΚΚΕ και να ανέβει τα σκαλιά της ιεραρχίας. Στον ελληνοιταλικό πόλεμο πολέμησε ως λοχαγός του πυροβολικού, τίτλο που διατηρούσε και στην έναρξη της αντίστασης. Μάλιστα όταν η ομάδα του εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρυτανία παρουσιάστηκε στους χωρικούς με αυτόν τον τίτλο.

Ο Άρης Βελουχιώτης έγινε ο ηγέτης και η προσωποποίηση του Ε.Λ.Α.Σ. του στρατιωτικού τμήματος του ΕΑΜ.

Η συμμετοχή του τμήματός του στην ανατίναξη της γέφυρας του γοργοποτάμου ήταν καθοριστική ενώ άπειρες ήταν οι μάχες που έδωσαν τα τμήματα του ΕΛΑΣ με ιταλούς και γερμανούς κατακτητές. Το άγριο πρόσωπο του Άρη γνώρισαν και οι ντόπιοι συνεργάτες των κατακτητών. Το 1943 εγκαταστάθηκε στην Ευρυτανία η κυβέρνηση του βουνού στο πρώτο ελεύθερο τμήμα της Ελλάδας.

Μετά την απελευθέρωση και την μάχη της Αθήνας (Δεκεμβριανά) η ηγεσία του ΚΚΕ ηττημένη πλέον, δέχτηκε την συμφωνία της Βάρκιζας για παράδοση των όπλων των ανταρτικών ομάδων, κάτι που δεν έγινε δεκτό από τον Άρη που αντέδρασε σε πολύ έντονο ύφος.

Το γεγονός αυτό ώθησε την ηγεσία του ΚΚΕ στην διαγραφή του Άρη Βελουχιώτη και τον χαρακτηρισμό του με δεκάδες "κοσμητικά" και υποτιμητικά επίθετα. Η ανακοίνωση της διαγραφής του δημοσιεύτηκε στο "Ριζοσπάστη" την ημέρα του θανάτου του Άρη. Τα τάγματα ασφαλείας κυνηγούσαν παντού το τμήμα του Άρη και κατάφεραν να τον εγκλωβίσουν. Ο Άρης και το πρωτοπαλλίκαρό του αποφάσισαν να δώσουν μόνοι τους τέλος στη ζωή τους, μιας και δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να πέσουν στα χέρια των διωκτών τους.

Οι παρακρατικοί έκοψαν τα κεφάλια τους και τα ανέρτησαν σε φανοστάτες στα Τρίκαλα, προς "γνώσιν και συμμόρφωσιν".

Ο Άρης Βελουχιώτης είναι το διαχρονικό σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης ασχέτως αν τελικά διώχθηκε και συκοφαντήθηκε από εχθρούς και φίλους. Η "μαγεία" που ασκούσε η μορφή του και τα λόγια του ήταν απαράμιλλα ενώ οι ηγετικές του ικανότητες δεν αμφισβητούνται πλέον ούτε από τους χειρότερους εχθρούς του. Παράλληλα είχε το χάρισμα να βλέπει μπροστά και πολλές φορές ήρθε σε σύγκρουση με τους συντρόφους του σε θέματα πολιτικής και στρατηγικής. Παρόλα αυτά επαληθεύτηκε το ένστικτό του όταν έλεγε ότι οι ΄Αγγλοι θα'ναι οι πιο σκληροί κατακτητές μετά την απελευθέρωση, ενώ ερωτηματικά προκαλεί η απόφαση του ΚΚΕ να μην ρίξει στη μάχη της Αθήνας τον ΕΛΑΣ με τον Άρη, στέλνοντάς τον μάλιστα για εκκαθαρίσεις στην Ήπειρο...

ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ...

Εντάξει το ομολογώ, δεν ήταν δα και το όνειρό μου να γίνω αστυνομικός. Μάλιστα απέρριψα και τη στρατιωτική ιατρική μιας και ιδεολογικά δεν μπορούσα να μπω στην ιδέα του στρατού με τις προεκτάσεις του. (Ασχέτως αν τώρα θα το έκανα μάλλον εύκολα, άλλωστε και στο στρατό ήταν πολύ απλά όλα...)
Δεν είμαι λοιπόν από αυτούς που εύκολα ξεστομίζουν κάτι για την "συμπαθή τάξη των ένστολων".
Από κει όμως μέχρι του να εκτελείται κάποιος αστυνομικός με τέτοιο τρόπο, με 20 σφαίρες, αυτό δεν αντέχεται. Όπως δεν αντέχεται άλλο αυτή η καραμέλα της τρομοκρατίας.
Όλα τώρα τελευταία σε ένα μόνο οδηγούν. Την τρομοκράτηση του κόσμου. Το περαιτέρω κλείσιμο στο καβούκι, την περαιτέρω αποξένωση. Το να φοβάσαι να μιλήσεις στον διπλανό σου, να μην ασχολείσαι με τίποτα παρά μόνο με τον εαυτόσ ου και τη δουλειά σου.
Σαν να ακούω τη μάνα μου ένα πράμα δηλαδή...
-Εσύ παιδί μου να κοιτάς τη δουλειά σου.
- Εσύ θα σώσεις τον κόσμο;
- Εσύ θα αλλάξεις τα πράγματα;
- Γεμίσαμε ξένους! Τί θα γίνουμε;;

Ανακαλύψαμε και τους λαθρομετανάστες τώρα τελευταία. Εδώ και 17 χρόνια μπαίνουν και βγαίνουν στη χώρα μας, μόλις ο Καρατζαφέρης πήρε 7% τότε τους ανακαλύψαμε.
Ένα πέπλο φόβου απλώνεται σ'αυτή την έρημη πόλη την γεννέτηρα της Δημοκρατίας.
Εξυπηρετεί πάντα ο φόβος τους έχοντες εξουσία. Ακόμη και στις θρησκείες ο φόβος προβάλλει για να συνετίσει τους πιστούς! (Χωρίς να σημαίνει ότι οι ιδρυτές των θρησκειών πρέσβευαν το φόβο- αντιθέτως). Όμως πολλές φορές ο "θεός" παρουσιάζεται ως τιμωρός και εκδικητής.

Όταν και οι λαοί βράζουν από αγανάκτηση και οργή, μόνο ο φόβος και η τρομοκρατία μπορούν να παίξουν ένα ρόλο.
Να το πω ευθέως γιατί δεν το αντέχω. Δεν πιστεύω σε τρομοκράτες τόσο μα τόσο τυφλούς και αιμοβόρους! Ακόμη κι αυτή η 17η Νοέμβρη τα πρώτα χρόνια της είχε στόχους που σιωπηλά είχαν την "αποδοχή" μεγάλου μέρους του λαού, όσο κι αν κανείς δεν έχει διακίωμα να αφαιρεί μια ζωή.

Εδώ όμως στην εκτέλεση του αστυνομικού πατέρα ενός μικρού παιδιού, ποιός "επαναστάτης" είναι σύμφωνος;;;

Λοιπόν μάγκες κόψτε την πλάκα! Βγάλτε την κουκούλα και πείτε μας τί θέλετε, ποιοί σας κατευθύνουν, που αποσκοπείτε;

Αυτή τη φορά κανείς δεν είναι μαζί σας. Ο κόσμος έχει ξυπνήσει όσο κι αν θα θέλατε να κοιμάται ακόμη.
Κι όσο για τους λαθρομετανάστες, το θέμα είναι ευρωπαικό και καλά είναι να το λύσουμε μαζί με την Ε.Ε. Καρατζαφέρικες μέθοδοι να τις ξεχάσετε! Ανθρώπους έχετε απέναντί σας που πεινάνε! Κι όταν κάποιος πεινάει δεν μπορεί να καταλάβει ούτε τί σημαίνει suv, ούτε spa, ούτε gourme! Καταλάβατε νεοέλληνες;;;

ΕΥΡΩ (ΕΘΝΙΚΕΣ) ΕΚΛΟΓΕΣ...

Θα μου ήταν πολύ δύσκολο να μην σχολιάσω αυτό το αποτέλεσμα των εκλογών...
Αυτές οι ευρωεκλογές είχαν πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
1. Προηγούνται των εθνικών εκλογών και δεν ακολουθούν όπως το 2004. Άρα αυτοί που πήγαν να ψηφίσουν δεν ήταν τόσο χαλαροί όσο το 2004 που είχαν προηγηθεί οι εθνικές εκλογές με τη μεγάλη νίκη της ΝΔ.
2. Πάρα πολύ μεγάλο μέρος του 47% της αποχής απείχαν συνειδητά. Το υπολογίζω στους μισούς περίπου. Νιώσαν ότι έτσι δίνουν μήνυμα σε όλους ότι σας βαρεθήκαμε, δεν σπαταλάμε για σας ούτε ένα μπάνιο, ούτε μια ώρα από την κυριακή μας. Επίσης κανείς σας δεν μπορεί να με πείσει ότι θα κάνει κάτι για το λαό.
Όλο αυτό το σκηνικό έχει μια δόση εκδίκησης, από την άλλη δημιουργεί ερωτήματα για όσους θέλουν να λέγονται πολίτες και μέλη της κοινωνίας.
Το πρώτο από τα ερωτήματα έχει να κάνει με την πίστη ή όχι στην "δημοκρατία" όπως εκφράζεται σήμερα από τα κόμματα, τη βουλή, τη δικαστική εξουσία και τους θεσμούς γενικότερα.
Ένα λοιπόν τμήμα αυτού του κόσμου απαντά με ένα όχι σ'αυτό. Δεν εκφράζεται πλέον από το πολιτικό σύστημα. Αδιαφορεί παρόλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στην καθημερινότητά του σε πολλούς τομείς.
Είναι πρόταση η αποχή; Σίγουρα δεν είναι σαφής πρόταση, είναι όμως μήνυμα έντονο σε όλους, δηλαδή "κύριοι αλλάξτε, σοβαρευτείτε, δώστε σημασία στον κόσμο, γιατί σε λίγο θα παίζετε μόνοι σας".
3. Ένα 10% αυτών που ψήφισαν δεν επέλεξαν γνωστό κόμμα του κοινοβουλίου. Κι αυτό είναι ένα ακόμη σημείο προσοχής. Βέβαια σε εθνικές εκλογές κάποιο κομμάτι από αυτούς θα γυρίσει πάλι στους γνωστούς σχηματισμούς αλλά κι αυτό είναι ένα σημείο.

4. Η κυβέρνηση έχασε μεγάλο μέρος των δυνάμεών της αλλά και αρκετοί από αυτούς που ξαναψήφισαν ΝΔ το έκαναν με κρύα καρδιά. Αυτός ο κόσμος αν η κατάσταση συνεχιστεί έτσι έχει τάση φυγής, βλέποντας και το ΠΑΣΟΚ να ανεβαίνει.

5. Η διαχείρηση της νίκης από το ΠΑΣΟΚ είναι ένα θέμα. Αν οι τόνοι μείνουν χαμηλοί όπως έκανε ο πρόεδρός του έχει ελπίδες επανόδου. Αν υπάρξουν κορώνες αυτοδυναμίας (βλ. Βενιζέλος) τότε προβληματισμός θα υπάρξει στην πλευρά των μετριοπαθών κεντρώων που συνήθως βγάζουν κυβέρνηση.

6. Όσο δεν υπάρχει καμμιά πολιτική για τη μετανάστευση και τη δημόσια ασφάλεια, χωρίς ρατσισμό αλλά με αποφασιστικότητα, τόσο ο ΛΑΟΣ θα ανεβαίνει. Ίσως σε εθνικές εκλογές να πέσει λίγο αλλά έχει πλέον μια δυναμική και όσο το διαχειρίζεται με ηρεμία χωρίς ιδιαίτερες ρατσιστικές κορώνες, τόσο θα συγκρατεί δυνάμεις και θα ανεβαίνει.

7. Το ΚΚΕ δείχνει τάσεις σταθερότητας σε ένα άκρως αντικομμουνιστικό περιβάλλον πανευρωπαΐκά. Όσο όμως δεν αλλάζει το λόγο του ως προς το ύφος, τόσο θα δυσκολεύεται να κάνει άλματα. Όσο κι αν το αρνούνται στον Περισσό το στυλ και το ύφος μιας κουβέντας παίζει ρόλο ειδικά σε νέους ανθρώπους που δεν έχουν γνωρίσει ψυχρό πόλεμο και Σοβ. Ένωση... Η ιστορία ενός κόμματος δεν αρκεί για να τραβά νέα πρόσωπα. Χρειάζεται παρόν που να γίνεται ταυτόχρονα και κατανοητό.

8. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μεγάλος χαμένος. Δεν κατάφερε να κεφαλοποιήσει ούτε μισό τοις εκατό από τους πρόσκαιρους υποστηρικτές του μετά το φαινόμενο Τσίπρα και τους αγώνες για το άρθρο 16 και τα γεγονότα του Δεκέμβρη. Αυτή η θολούρα που εκπέμπει ο λόγος του, οι άπειρες συνιστώσες με τις διαφορετικές απόψεις, τελικά απέτρεψαν αρκετούς από την κάλπη του.

9. Για τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ εκτιμώ ότι σε εθνικές εκλογές δεν θα αντέξουν. Κάποιο ποσοστό ήταν ψήφος διαμαρτυρίας που δυνητικά θα επιστρέψει στις στρούγγες.

Υ.Γ. Έχω φίλους νέους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται στο κέντρο της Αθήνας. Δεν είναι τυχαίο που στρέφονται στο ΛΑΟΣ. Ας το δουν αυτό όλοι οι υπόλοιποι...

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 1941-1944 (μέρος 3ο)

Η μεγαλύτερη αντιστασιακή οργάνωση υπήρξε αναμφισβήτητα το Ε.Α.Μ. με το στρατιωτικό τμήμα του τον ΕΛΑΣ. Η συμμετοχή σ’αυτό υπήρξε παλλαϊκή και πολύπλευρη. Στο ΕΑΜ δεν συσπειρώθηκαν μόνο οι αριστεροί συνειδητοποιημένοι πολίτες της εποχής. Στο ΕΑΜ εντάχθηκαν αγνοί πατριώτες, αγράμματοι χωρικοί, επιστήμονες και εργάτες, νέοι και νέες (μέσω της Ε.Π.Ο.Ν.)
Το Ε.Α.Μ. διαδραμάτισε κυρίαρχο ρόλο στην αντιμετώπιση του κατακτητή, παρόλη την προσπάθεια που γίνεται τελευταία για απαξίωση της συμβολής του στην απελευθέρωση, με επιχειρήματα του τύπου: «Το ΕΑΜ κτυπούσε εκ του ασφαλούς» ή «το ΕΑΜ δεν αντιμετώπισε ποτέ τους Γερμανούς στα ίσα αλλά μέσω κλεφτοπολέμου».
Στόχος μου δεν είναι να αναφέρω τις δεκάδες μάχες του ΕΛΑΣ με Γερμανούς, γι’αυτές υπάρχουν εκατοντάδες αναφορές που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση.
Όσο για την ευθεία αντιπαράθεση νομίζω ότι θα ήταν τουλάχιστον κουτός όποιος επεδίωκε την κατ’ευθείαν αντιπαράθεση με τους ναζί. Τα κτυπήματα όμως υπήρξαν και αρκετά εξ’αυτών καθοριστικής σημασίας. Μάχες με την Βέρμαχτ έγιναν αρκετές απλά δεν μπορούσαν να κρατήσουν επί μακρόν. Για παράδειγμα θα αναφέρω τη μάχη του ΕΛΑΣ και τμημάτων της ΕΠΟΝ,στα Δερβενοχώρια το φθινόπωρο του ’43 με μεγάλες απώλειες για τον εχθρό.

Εδώ επίσης θα αναφέρω και κάτι που ακούγεται ολοένα και περισσότερο από μερικούς , ότι οι ενέργειες των ανταρτών επέφεραν σκληρά δεινά και αντίποινα άρα περισσότερο κακό προξένησαν παρά καλό.
Σε έναν εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα γνωρίζεις ότι κάθε χτύπημα μπορεί να επιφέρει συνέπειες στον άμαχο πληθυσμό. Είναι όμως αδιανόητο να επιζητάς την «σιωπή και υποταγή» για να μην συμβεί αυτό. Έτσι είναι σαν να δηλώνεις πλήρη υποταγή και υποδούλωση. Με τέτοια επιχειρήματα προσπάθησαν και οι κατοχικές κυβερνήσεις να υπερασπίσουν την συνεργασία με τον κατακτητή. Ίσως κάποιοι λίγοι να προστατεύτηκαν λόγω των καλών σχέσεων κάποιων αξιωματούχων των τότε κυβερνήσεων με τους Γερμανούς κατακτητές (ισχυρισμοί Λογοθετόπουλου και Ράλλη πρωθυπουργών σε κυβερνήσεις των Γερμανών). Όμως δεκάδες οδηγήθηκαν στο απόσπασμα λόγω της απέχθειας των Ελλήνων αξιωματούχων προς τους Έλληνες κομμουνιστές ιδιαίτερα και αγωνιστές γενικότερα (δεν ήταν όλοι κομμουνιστές όσοι αγωνίστηκαν στα βουνά και στις πόλεις εναντίον του κατακτητή…)

Οι σύμμαχοι και ειδικά οι Άγγλοι δεν έβλεπαν με πολύ καλό μάτι την επέκταση του ΕΑΜ ιδιαίτερα στη ύπαιθρο όπου ήδη από το 1943 υπήρχε «ελεύθερη ελλάδα».
Αποτέλεσμα ήταν να σπρώξουν στο κλαρί (στο αντάρτικο) φιλόδοξους στρατιωτικούς μη κομμουνιστές φυσικά, με την δημιουργία μικρότερων σχηματισμών ανταρτών, όπως ο ΕΔΕΣ με αρχηγό τον Ναπολέοντα Ζέρβα και η ΕΚΚΑ του συνταγματάρχη Ψαρρού.
Το κορυφαίο γεγονός της αντίστασης ήταν η σχεδιαμένη από τους Άγγλους ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου στις 25 Νοεμβρίου 1942 με συμμετοχή δύναμης του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ περίπου 90 ανδρών, τμήμα του ΕΔΕΣ περίπου 60 ανδρών και άγγλων σαμποτέρ.
Οι Άγγλοι αξιωματικοί σε κατοπινές αναφορές τους (βλέπε Κρις Γκουντχάουζ και Έντι Μάγιερς) προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη συμμετοχή του ΕΛΑΣ και να μειώσουν την επιτυχία του εγχειρήματος, φτάνοντας στο σημείο να κατηγορήσουν τον Άρη Βελουχιώτη αρχηγό του ΕΛΑΣ ότι καθυστερούσε και ότι η αργοπορία του καθυστέρησε το εγχείρημα, με αποτέλεσμα να μη υπάρχει ιδιαίτερο πλήγμα στους Γερμανούς γιατί η μάχη στην Αλγερία του Ρόμελ είχε ήδη τελειώσει.

Πάραυτα ο ανεφοδιασμός των γερμανικών δυνάμεων όντως διακόπηκε για μεγάλο διάστημα και η συμμετοχή του ΕΛΑΣ σ’αυτό είναι αναμφισβήτητη. Άλλωστε είναι γνωστό το αντικομμουνιστικό πνεύμα των Αγγλων και η προσπάθειά τους να συκοφαντήσουν το ΕΑΜ.
Η μαζικότητα όμως της συμμετοχής του απλού λαού σ’αυτό αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε όλα αυτά.
Σαφώς και στο αντάρτικο κίνημα δεν εντάχθηκαν μόνο τα «καλά παιδιά» του Ελληνικού λαού. Πολλοί λήσταρχοι και κλέφτες επέλεξαν την οδό του βουνού. Τρανταχτό παράδειγμα οι ξακουστοί «Καραλιβαναίοι» που εντάχθηκαν στον ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη και μετατράπηκαν σε πρωτοπαλίκαρα και άξιους πατριώτες.
Στην ύπαιθρο στη διάρκεια της κατοχής δρούσαν και συμμορίες που κατάκλεβαν τον κόσμο και τρομοκρατούσαν τους χωρικούς. Το ΕΑΜ σε πολλές περιπτώσεις – με άγριο αλήθεια τρόπο – έδωσε λύση, όπως στην περίπτωση των «Αγουριδαίων» από το Μαυρολιθάρι Φωκίδος που κατεσφάγησαν από τις δυνάμεις του Βελουχιώτη ώστε να υπάρξει παραδειγματισμός για τους υπόλοιπους.
Βέβαια είναι επίσης αλήθεια ότι στις δύσκολες ώρες του αγώνα, «η οικειοθελής προσφορά στον αγώνα των ανταρτών» δεν ήταν και τόσο οικειοθελής από κάποιους χωρικούς ή κτηνοτρόφους, όμως δεν υπάρχει καμμιά σχέση της μιας κατάτασης με την άλλη. Λέγεται ότι ο ίδιος ο Άρης όταν μπήκε σε χωριό της Ευρυτανίας για να ανακοινώσει την έναρξη του ένοπλου αγώνα, σκότωσε σύντροφό του που έκλεψε κότα από σπίτι του χωριού για να φάει. Στην αρχή η προσφορά σε τρόφιμα στους αντάρτες ήταν καθαρά εθελοντική και υπήρχε μεγάλη αυστηρότητα σ’αυτό. Αργότερα υπήρξαν «απαλλοτριώσεις» υπέρ των αγωνιζόμενων Ελλήνων.

Ο ρόλος των Άγγλων ήταν καθοριστικός στο θέμα του αντάρτικου. Από τη μια υπήρχε σχέδιο ρίψεων τροφίμων και πυρομαχικών σε ορεινές περιοχές προς όλες τις αντάρτικες ομάδες από συμμαχικά αεροπλάνα, αλλά και χρημάτων (λίρες).
Ακόμη και σήμερα κάποιοι ψάχνουν τις λίρες των ανταρτών που υποτίθεται ήταν κρυμμένες σε διάφορες τοποθεσίες στην ορεινή Ελλάδα ( πράγμα όχι απολύτως αναληθές πάντως,αφού όντως υπήρξε πολλές φορές κρύψιμο οπλισμού και χρημάτων για χρήση αργότερα).
Από την άλλη μεριά όμως οι Αγγλοι ετοίμαζαν και την επόμενη μέρα, δηλαδή την περίοδο μετά την απελευθέρωση. Σ’αυτό το σχέδιο είχαν συμμάχους τον ΕΔΕΣ ως επί το πλείστον αλλά και τους Έλληνες εξόριστους πολιτικούς,καθώς και μικρότερες αντιστασιακές οργανώσεις.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ….