Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΚΑΙ Ο ROBERTO BEGNINI…

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΚΑΙ Ο ROBERTO BEGNINI…

Πραγματικά αυτή τη φορά την «πάτησα». Θεώρησα ότι ένας τελικός κυπέλλου μεταξύ της ΑΕΚ και μιας ομάδα που δεν είναι από τις λεγόμενες «μεγάλες» θα ήταν μια καλή ευκαιρία για να πάω με το γιό μου στο γήπεδο, να χαρούμε και να ζήσουμε μια όμορφη ατμόσφαιρα που παλιότερα τουλάχιστον έχω δει εγώ σε τελικούς παρόμοιους…

Η ΚΑΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ

Η κακή εξέλιξη άρχισε να φαίνεται από νωρίς, όταν διάβασα σε μπλογκς ότι η αστυνομία έκανε χρήση δακρυγόνων σε «μάχες» με φανατικούς της ομάδας μου που προσπαθούσαν να περάσουν καπνογόνα και κροτίδες στο γήπεδο.

(Θα σημειώσω ότι είχα προμηθευτεί εισιτήρια αρκετά μακριά από τις θέσεις των φανατικών από ένα «ένστικτο αυτοπροστασίας»)

Φτάνοντας στο γήπεδο, η αστυνομία μας ανάγκασε να κάνουμε έναν απίστευτο περίπατο 2 χιλιομέτρων για να εισέλθουμε στη θύρα που βρισκόταν μόλις 100 μέτρα μπροστά μας… Για αποφυγή επαφής με τους αντιπάλους που βρίσκονταν 6 θύρες πιο κάτω!!! Τρομερή σύλληψη των αρχών. Οι περισσότεροι δε σε αυτή τη θύρα που βρισκόμουν είχαν μαζί τους παιδιά…

Αφού λοιπόν ξεναγηθήκαμε σε όλο το ολυμπιακό στάδιο και τη λεωφόρο Σπύρου Λούη μπήκαμε από την περιοχή του πετάλου των φανατικών της ΑΕΚ. Η μυρωδιά των χημικών ακόμη έντονη στην ατμόσφαιρα και φυσικά τα παιδάκια αναρωτιόνταν γιατί ξαφνικά έκαιγε ο λαιμός τους και τα μάτια τους. Άντε να τους εξηγήσεις με τέτοιο τρόπο ώστε να μη φοβηθούν। Τα καταφέραμε και βρεθήκαμε στη θύρα μας.

ΕΛΕΓΧΟΣ;;; ΧΑ,ΧΑ,ΧΑ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ πουθενά!!! Τα εισιτήρια μας είναι ακόμη ακέραια και άκοπα. Ούτε που κοιτούσαν ποιος μπαίνει, πού μπαίνει, και φυσικά τι κουβαλάει πάνω του. Όχι τίποτα αλλά αναγκάσαμε και το παιδάκι του φίλου μου να πιεί το χυμό του πριν τον αγώνα γιατί του είπαμε ότι δεν θα μας άφηναν να το περάσουμε μέσα (έτσι συμβαίνει σε αγώνες με στοιχειώδη μέτρα πρόληψης).

Λίγο πριν την έναρξη κάποια «παλληκάρια» οπαδοί της ομάδας μου ξεκίνησαν τη λεηλασία των πανώ των αντιπάλων, διατρέχοντας ανενόχλητοι μια απόσταση τουλάχιστον 250 μέτρων. Οι υποτιθέμενοι σεκιούριτι (600 περίπου έμαθα) δεν κουνήθηκαν από τη θέση τους. Απλοί θεατές. Μια τέτοια κίνηση στη γλώσσα των οπαδών σημαίνει έναρξη πολέμου.

Πράγματι, ο πόλεμος δεν άργησε να ξεσπάσει με σαφή υπαιτιότητα των οπαδών της ομάδας μου. Ανταλλαγές κροτίδων, καπνογόνων κλπ… Ο διαιτητής και οι αρμόδιοι υπό το κράτος του φόβου θεώρησαν ότι έπρεπε να ξεκινήσει ο αγώνας. Με καμιά εκατοστή οπαδούς αγκυροβολημένους στο ταρτάν του γηπέδου χωρίς κανείς να τους ενοχλεί…

Κάπου εκεί ανέλαβε δράση η αστυνομία με τις μονάδες των ΜΑΤ. Οι οπαδοί επέστρεψαν στις θέσεις τους κάνοντας όμως σαφές σε όλους ότι «όποτε χρειαστεί θα επέμβουμε…»

Για να είμαι ακριβής ο σχεδιασμός ήταν τον αγωνιστικό χώρο να τον περιφρουρήσουν οι σεκιούριτι και όχι η αστυνομία (κάποτε οι επιχειρήσεις πρέπει να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους)। Φυσικά από ανίκανους δεν είχε κανείς την προσδοκία περιφρούρησης.

ΤΟ ΠΡΟΩΡΟ ΤΕΛΟΣ

Το άθλιο παιχνίδι κύλησε όπως κύλησε μέχρι το 75^ο λεπτό που η ΑΕΚ πλέον καθάρισε το παιχνίδι… Τότε καμιά 500αριά περίπου οπαδοί εισήλθαν στο γήπεδο! 2-3 λεπτά διακοπή και τελικά επανέναρξη του παιχνιδιού. Το 3-0 ήρθε φυσιολογικά. Ποιος είχε όρεξη για μπάλα; Από το 2-0 ήμουν σίγουρος ότι το παιχνίδι δεν θα τελειώσει, ότι τελικά γι’ αυτό που βρεθήκαμε στο γήπεδο, δηλαδή μία απονομή κυπέλλου δεν θα γινόταν ποτέ।

ΕΓΩ, ΩΣ ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΜΠΕΝΙΝΙ

Η καταπληκτική ταινία του Begnini “la vita e Bella” μου έδωσε την ιδέα। Παρουσίασα στο μικρό όλο αυτό το παράλογο σκηνικό σαν ένα παιχνίδι μεταξύ οπαδών, παικτών κλπ στο οποίο και μεις είχαμε μια μικρή συμμετοχή. Ευτυχώς ο μικρός ακόμη δεν καταλαβαίνει καλά όλο το σκηνικό του γηπέδου, κι έτσι το διασκέδασε αφάνταστα. Μάλιστα βρήκαμε κι άλλο ένα παιχνίδι αυτοσχέδιο για το νικητή του τελικού . Ο γιός όμως του φίλου μου που είναι 9 χρονών, πήρε ένα πολύ καλό «μάθημα βίας, ανομίας, ηλιθιότητας».

ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ...

Θα μου πει κάποιος ότι αυτή είναι ούτως ή άλλως η εικόνα της κοινωνίας μας και ίσως πήρε ένα μάθημα της πραγματικότητας που θα συναντήσει σε λίγα χρόνια. Όμως ας έρθει στην ώρα του αυτό. Δεν είναι απαραίτητο να το ζει από τώρα. (Δεν παραγνωρίζω την ευθύνη ημών ως γονιών για την απόφαση να πάμε βέβαια).

Όμως τελικά αν θέλουμε να λύσουμε το θέμα, οι λύσεις είναι γνωστές. Το κύκλωμα : ΕΠΟ, Λίγκα, ομάδες-εταιρείες, οπαδοί και σύνδεσμοι, δημοσιογράφοι και οπαδικός τύπος, ΜΜΕ, επιχειρηματίες, λαμόγια , μάνατζερς, νονοί και μπράβοι και άλλα παράσιτα είναι γνωστά αλλά ζουν πολλοί από αυτό το κύκλωμα. Και όλοι εμείς οι υπόλοιποι που βλέπουμε το ξένο ποδόσφαιρο και ονειρευόμαστε κάποτε να ζήσουμε παρόμοιες στιγμές, μένουμε απαθείς θεατές του θεάτρου του παραλόγου που λέγεται Ελληνικό Ποδόσφαιρο.

Ποιο θα’ναι το αποτέλεσμα μετά τις συσκέψεις, τις «σκληρές τιμωρίες», τα μαχαίρια που θα ξαναμπούν στο κόκκαλο (πολύ σκληρό αυτό το κόκκαλο);;;

ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΩΝΗ ΓΙΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΜΠΟΥΡΔΕΛΩΝ!

Θα σας το πω εγώ για να το ξέρετε. Θα τιμωρηθεί ο Δώνης για συκοφαντική δυσφήμηση των μπουρδέλων, και ο παίκτης του Ατρόμητου που επιτέθηκε σε οπαδό, προσπαθώντας να προστατέψει την οικογένειά του, που είχε πάει στο γήπεδο να απολαύσει το παιχνίδι και τον πατέρα της οικογένειας βέβαια.

Θα μου πουν κάποιοι… Καλά μωρέ τώρα ξύπνησε ο Δώνης; Τόσα χρόνια δεν ξέρει που δουλεύει; Εντάξει παιδιά δίκιο έχετε. Όμως καμιά φορά και οι πουτάνες ξυπνάνε και διεκδικούν τα αυτονόητα. Και προχθές ο Δώνης είχε τα κότσια να πει τα πράγματα με το όνομά τους ξέροντας ότι θα βρεθεί στο στόχαστρο όλων των «ευαίσθητων» δημοσιογράφων, οπαδών κλπ…

Καλά 40 λοιπόν στο δύσμοιρο Ελληνικό ποδόσφαιρο, γιατί εγώ την προχθεσινή «γιορτή» ως κηδεία την είδα!!!

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΪ - ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ – Να σου πω μια ιστορία

Από annabooklover

Ποια αρχέγονη ανάγκη άραγε ικανοποιούν οι ιστορίες; Γιατί αρέσουν σε μικρούς και μεγάλους; Έπειτα είναι κι αυτοί που λένε ιστορίες, φαντάζουν σοφοί στα μάτια μας και τους ακούμε με θρησκευτική ευλάβεια.

Σαν εκπαιδευτικός δε, έχω να σας πω ένα πράγμα: Στο τέλος της χρονιάς ρωτάω πάντα τα παιδιά τί θα θυμούνται από τις ώρες που κάναμε μαζί. Ποτέ κανένα παιδί δε μου είπε ότι θα θυμάται τα μαθήματα για τα άρθρα, τον ενεστώτα διαρκείας και τα παραθετικά επιθέτων. Τα περισσότερα λένε ότι θα θυμούνται την ιστορία που διαβάσαμε μια μέρα ή το παραμύθι που τους διηγήθηκα ενώ περιμέναμε να αρχίσει η γιορτή.

Για όσους λοιπόν ενδιαφέρονται για τις ιστορίες, είτε να τις ακούν είτε να τις λένε αυτό είναι ένα πολύ καλό βιβλίο. Προσωπικά δεν τον ήξερα το συγγραφέα αλλά απ’οτι διαβάζω είναι μεγάλη φίρμα του Ισπανόφωνου κόσμου. Είναι κάτι σαν τον Ιρβιν Γιάλομ της Νότιας Αμερικής. Είναι ψυχοθεραπευτής γκεσταλτ (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) και έχει γράψει πολλά βιβλία που έχουν μεταφραστεί σε τουλάχιστον 21 γλώσσες.

Το συγκεκριμένο είναι μια συλλογή ιστοριών που δένονται χαλαρά μεταξύ τους με αφορμή την ψυχοθεραπεία ενός νέου. Ουσιαστικά όμως είναι αυτόνομες και αυτό που μου άρεσε πιο πολύ είναι ότι ο συγγραφέας δεν εξηγεί και πολλά πολλά, αφήνει τον ανγνώστη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Οι ιστορίες είναι σύντομες, κάποιες είναι γνωστές, θα τις έχετε ξανακούσει όπως αυτή με τα βατραχάκια και το αφρόγαλα ή το θυρωρό του πορνείου. Άλλες είναι πολύ πρωτότυπες και όμορφες. Προέρχονται από πολλές πηγές, από λαϊκές παραδόσεις, γνωστά παραμύθια, διηγήματα άλλων συγγραφέων που ο Μπουκάι έχει παραλλάξει. Για τους ισπανόφωνους, εδώ θα βρείτε οπτικοποιημένη μια ιστορία του.

Αντιγράφω εδώ μια μικρή ιστορία για να πάρετε μια γεύση:

« ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΣ» – Χόρχε Μπουκάι

Τη μέρα εκείνη ο Χόρχε με περίμενε με ένα παραμύθι.

Όταν μεγάλωσε ο πατέρας του του είπε:
« Παιδί μου, δε γεννιόμαστε όλοι με φτερά. Μπορεί να μην είσαι υποχρεώμενος να πετάξεις, νομίζω όμως πως είναι κρίμα να μείνεις μόνο στο περπάτημα αφού έχεις τα φτερά που ο καλός Θεός σου έδωσε.»
«Μα δεν ξέρω να πετάω» απάντησε ο γιος.
«Σωστά…» είπε ο πατέρας. Και περπατώντας, τον πήγε ως το χείλος του γκρεμού, στο βουνό.
«Βλέπεις γιε μου; Το κενό. Όταν θελήσεις να πετάξεις, θα έρθεις εδώ θα πάρεις βαθιά ανάσα, θα πηδήξεις στην άβυσσο και απλώνοντας τα φτερά σου θα πετάξεις».
Ο γιος αμφέβαλλε.
«Κι αν πέσω;»
«Ακόμα κι αν πέσεις, δε θα σκοτωθείς. Οι λίγες γρατζουνιές θα σε κάνουν πιο δυαντό στην επόμενη προσπάθεια» αποκρίθηκε ο πατέρας.
Το παιδί γύρισε στο χωριό να δει τους φίλους του, τις παρέες του, όλους εκείνους που είχε συντρόφους στην πορεία της ζωής του. Οι πιο στενόμυαλοι του είπαν:
«Είσαι τρελός; Για ποιο λόγο; Ο πατέρας σου είναι μισότρελος…Για ποιο λόγο να πετάξεις; Τι σου χρειάζεται; Γιατί δεν αφήνεις τις ανοησίες; Τι νόημα έχεις να πετάξεις;»
Οι καλύτεροι φίλοι του τον συμβούλεψαν:
«Κι αν είναι αλήθεια; Μα σίγουρα δεν είναι επικίνδυνο; Γιατί δεν αρχίζεις σιγά-σιγά; Δοκίμασε να πηδήξεις από μια σκάλα ή από την κορυφή ενός δέντρου. Αλλά από τον γκρεμό, βρε παιδί μου;…»
Ο νεαρός άκουσε τις συμβουλές όσων τον αγαπούσαν. Ανέβηκε στην κορυφή του δέντρου και, με όλο του το θάρρος, πήδηξε. Άνοιξε τα φτερά του, τα κούνησε στον αέρα με όλη του τη δύναμη αλλά, δυστυχώς, έπεσε στο έδαφος.
Μ’ένα καρούμπαλο στο κεφάλι συνάντησε τον πατέρα του.
«Μου είπες ψέμματα! Δεν μπορώ να πετάξω. Το δοκίμασα και κοίτα πως χτύπησα! Δεν είμαι σαν κι εσένα. Τα φτερά μου είναι μόνο για στολίδι.»
«Παιδί μου» είπε ο πατέρας, «για να πετάξεις, πρέπει να έχεις τον απαραίτητο ελεύθερο χώρο στον αέρα, ώστε τα φτερά σου να ξεδιπλωθούν. Είναι σαν να πέφτεις με αλεξίπτωτο: χρειάζεσαι κάποιο ελάχιστο ύψος για να πηδήξεις.
Για να πετάξεις πρέπει να αρχίσεις να ριψοκινδυνεύεις.
Αν δε θέλεις να το κάνεις, καλύτερα να συμβιβαστείς και να μείνεις για πάντα στο περπάτημα.»

Ευχαριστώ πολύ την Κλειώ που μου χάρισε αυτό το βιβλίο και μαζί με αυτό μερικές ώρες αναγνωστικής απόλαυσης. Το δεματάκι μάλιστα με βρήκε ενώ διάβαζα ένα άλλο βιβλίο. Πέμπτη μεσημέρι, στα όρθια, το έπιασα στα χέρια μου και άρχισα να διαβάζω την πρώτη σελίδα. Όταν το εκλεισα, είχε σκοτεινιάσει πια και πεινούσα. Μερικές φορές νομίζω ότι αυτό είναι ευτυχία: ένα απροσδόκητο δώρο από έναν άγνωστο που σου δίνει αυτό ακριβώς που έψαχνες εκείνη τη στιγμή!

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ, ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΦΩΝΗ, ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ
Μετά από πάρα πολλά χρόνια ξημέρωσε μια άλλη μέρα για τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Αττικής. Για πρώτη φορά από τότε που θυμάμαι το σύλλογο η κυρίαρχη παράταξη ΔΑΚΟΑ δεν έχει αυτοδυναμία, ενώ και οι υπόλοιπες παρατάξεις παρουσιάζουν πτωτική πορεία.
Τρείς νέες παρατάξεις εμφανίστηκαν και οι τρείς κατάφεραν να εισέλθουν στο Δ.Σ. του συλλόγου!

ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΙΠΟΤΑ
Είναι βέβαιο ότι οι "παλιές" παρατάξεις δεν κατάλαβαν τίποτα! Απόδειξη η βιασύνη τους να εντάξουν τους νέους εκλεγμένους στον ένα ή τον άλλο χώρο και να προεξοφλήσουν συνεργασίες!
Εκείνο επίσης που αδυνατούν να καταλάβουν είναι ότι για άλλη μια φορά ο οδοντιατρικός κόσμος κουρασμένος και απογοητευμένος από τη μέχρι τώρα κατάσταση στο σύλλογο, τους γύρισε την πλάτη με μια καραμπινάτη αποχή του 70%!!!
Επίσης εκείνο που φάνηκε ήταν η υποτίμηση των "μικρών". Η συμπεριφορά τους, η ειρωνία τους, η διάθεσή τους απέναντι στους δύο πιο μικρούς συνδιασμούς ήταν τελικά ένα "μπούμερανγκ" που τους έκοψε κρίσιμες ψήφους!

Η Α.Ο.Φ.
Τυχαίνει να είχα την πρωτοβουλία δημιουργίας της Ανεξάρτητης Οδοντιατρικής Φωνής. Το εγχείρημα ήταν τολμηρό, χωρίς καμιά προετοιμασία με μοναδικό όπλο την θέλησή μας να αλλάξει κάτι έστω και λίγο στο σύλλογό μας αλλά και τη ζεστασιά και αγάπη των φίλων μας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας! Χωρίς αφίσες, φυλλάδια, έντυπα, μηχανισμούς, με λίγα ευρώ από τις δικές μας αποκλειστικά τσέπες δώσαμε έναν αγώνα που φάνταζε απίθανο να δικαιωθεί στην αρχή του Μαρτίου όταν καταθέσαμε το ψηφοδέλτιο στο σύλλογο. Αποδείξαμε έτσι ότι δεν χρειάζονται έξοδα και υπέρογκες δαπάνες για να πετύχεις κάτι. Μόνο πίστη σ'αυτό που κάνεις!!!

Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ
Η στάση μας από δω και πέρα θα'ναι σαφής!
Θα συνεργαστούμε και με το διάολο σε κάθε θετική πρόταση, θ'αρνηθούμε οτιδήποτε μας πάει πίσω, θα θέσουμε ζητήματα και φυσικά προ των ευθυνών τους όλους τους υπόλοιπους. Και αυτό θα το καταλάβουν όλοι σύντομα. Άλλωστε σε λίγο καιρό θα πρέπει να συγκροτηθεί προεδρείο. Και η ΑΟΦ θα'χει σημαντικό λόγο...
Θέλω μέσα από το προσωπικό μου blog να ευχαριστήσω ιδιαίτερα αυτούς τους 59 ιδιαίτερους συναδέλφους γιατί βρήκαν το κουράγιο να σηκωθούν από το καρεκλάκι τους και να πιστέψουν σε κάτι καινούργιο. Που δεν υπέκειψαν στα τραβήγματα από το μανίκι κάποιων κυριών και κυρίων που αυτοξεφτιλίζονται στην είσοδο του συλλόγου προσδοκώντας την πρωτιά στην παράταξή τους και ό,τι αυτό συνεπάγεται γι'αυτούς, αργότερα στην κομματική ιεραρχία...
Η ΑΟΦ θα κινηθεί σύμφωνα με τις αρχές που έβαλε στην πρώτη της διακύρηξη. Δεν θα υπάρξουν αποκλίσεις ενώ θα προσπαθήσουμε πλέον να κινητοποιήσουμε τους συναδέλφους που απαξιούν και προτιμούν τον καναπέ τους. Για μας εκεί θα είναι η επιτυχία μας! Να φέρουμε νέους συναδέλφους να μιλήσουν και να αναδείξουμε ένα νέο ύφος και ήθος σ'αυτό το παλαιοκομματικό τοπίο που σκιάζει το σύλλογο!

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ΦΩΝΗ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ΦΩΝΗ

Αυτό το κείμενο δεν προσπαθεί να πείσει κανένα ότι βρέθηκαν οι σωτήρες του οδοντιατρικού κόσμου. Θέλουμε απλά να σας ενημερώσουμε για τις αρχές και τις θέσεις του συνδυασμού μας και φυσικά να καλέσουμε όλους όσους έχουν κουραστεί από την κατάσταση στον Οδοντιατρικό σύλλογο της Αττικής να μας στηρίξουν για μια δυνατή Ανεξάρτητη Φωνή μέσα σ’ αυτόν.

ΑΡΧΕΣ

Αρχές που διέπουν το σχήμα μας:

1. Όλα τα μέλη του σχήματος “Ανεξάρτητη Οδοντιατρική Φωνή” δηλώνουν την ανεξαρτησία τους από οποιοδήποτε υπάρχοντα κομματικό φορέα, κομματική παράταξη ή κομματικό σχήμα.

2. Οι αποφάσεις στα διάφορα θέματα που προκύπτουν, λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία (50+1) της ολομέλειας του σχήματος, πλην εξαιρετικά επειγουσών καταστάσεων όπου λαμβάνεται απόφαση από την οργανωτική επιτροπή η οποία αριθμεί κατ’ ελάχιστο πέντε (5) μέλη ή άλλο περιττό (μονό) αριθμό που συμφωνείται με απόφαση της ολομέλειας.

3. Σε εξεζητημένα θέματα, όπου υπάρχει ένας μόνο εκπρόσωπος του σχήματος, αυτός λαμβάνει απόφαση, η οποία υπόκειται σε κατοπινό έλεγχο της ολομέλειας του σχήματος με δυνατότητα διαφοροποίησης του σχήματος από αυτή.

4. Τα μέλη του σχήματος δεν κατέχουν δημόσιες – διορισμένες θέσεις.

5. Τα εκλεγμένα μέλη του σχήματος, αρνούνται αποζημίωσης για συμμετοχή σε εκδηλώσεις, συνέδρια, συμβούλια, παρά μόνο τα έξοδα μετάβασης τους, με το φθηνότερο μεταφορικό μέσο δημόσιας συγκοινωνίας και διαμονής τους στο απλούστερο δωμάτιο της περιοχής.

6. Η εκπροσώπηση του σχήματος στα διάφορα όργανα, γίνεται κυκλικά με απόφαση της ολομέλειας. Μέλος που αρνείται να παραιτηθεί μετά το χρονικό όριο που το σχήμα έχει αποφασίσει, διαγράφεται χωρίς άλλη διαδικασία. Εξαιρείται κάποιος μετά από απόφαση της ολομέλειας, μόνο εάν συντρέχει σοβαρός λόγος (π.χ. σοβαρό θέμα που βρίσκεται σε εξέλιξη και ο τρέχων υποψήφιος είναι απαραίτητος).

7. Ορίζεται ανώτατο όριο δύο (2) συνεχόμενων θητειών σε όργανα για το ίδιο άτομο.

8. Τα έσοδα του σχήματος, προέρχονται μόνο από επώνυμες εισφορές με κατάθεσε σε τραπεζικό λογαριασμό ή με απόδειξη του σχήματος, υπογεγραμμένη από όλα τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής. Εισφορά μη επώνυμη κατατίθεται σε φιλανθρωπικό ίδρυμα (αποκλείονται οι Μ.Κ.Ο.)

9. Το κάθε μέλος έχει το δικαίωμα έκφρασης οποιασδήποτε προσωπικής άποψης, διαχωρίζονται όμως τη θέση του αυτή από το σχήμα και οπωσδήποτε όχι όταν είναι εκπρόσωπος του σχήματος σε όργανα και απόφαση του σχήματος έρχεται σε αντίθεση με την προσωπική του άποψη.

10. Οποιοδήποτε μέλος του σχήματος αποχωρεί όποτε το θελήσει χωρίς καμία υποχρέωση.

-

ΓΕΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ – ΑΙΤΗΜΑΤΑ:

1. Αναθεώρηση του δεοντολογικού κανονισμού στις σημερινές συνθήκες, ώστε να μην υπάρχει αυτή η ασυδοσία που επικρατεί σήμερα. Ποινές και διαδικασία άμεσα εφαρμοστέες. Σύσταση ειδικού οργάνου ελέγχου και τήρησης των αποφάσεων.

2. Διαρκής πίεση και διεκδίκηση αξιοπρεπών συμβάσεων για τους οδοντιάτρους με το νέο ενιαίο φορέα υγείας.

3. Εντατικοποίηση από το Σύλλογο μας, των προσπαθειών για τη διαλεύκανση του σκανδάλου στην Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, χωρίς συγκαλύψεις και συμψηφισμούς.

4. Διαπραγμάτευση σε κεντρικό επίπεδο με τους εμπόρους υλικών για συγκράτηση και μείωση των τιμών.

5. Επαναπροσδιορισμός των παροχών της “Δια βίου εκπαίδευσης” και του συστήματος μοριοδότησης. Αποδοχή των webinars (διαδικτυακά σεμινάρια) ως ισότιμα των συνηθισμένων σεμιναρίων με αντίστοιχη μοριοδότηση εφ’ όσον βρεθεί τρόπος πιστοποίησης του παρακολουθούντα.

6. Κατοχύρωση οριστικά και αμετάκλητα της μετοχικής σύνθεσης των οδοντιατρικών εταιρειών και αυστηρός έλεγχος των μετοχών και των κεφαλαίων αυτών, θέματα που με τις συνεχείς αλλαγές στους νόμους, δε γνωρίζουμε πλέον τι ισχύει.

7. Ρύθμιση σε κεντρικό επίπεδο του συστήματος εφημεριών των οδοντιατρείων σε εθελοντική βάση. Απαγόρευση σε οποιονδήποτε να υπερβαίνει συγκεκριμένο αριθμό εφημεριών.

8. Επιδοτούμενη ηλεκτρονική διασύνδεση των οδοντιάτρων ώστε όλα τα θέματα και οι αποφάσεις να γίνονται γνωστές άμεσα με δυνατότητα άμεσης αντίδρασης και έκφραση άποψης, ορατή σε όλους.

9. Στήριξη με συγκεκριμένα μέτρα των νέων ελεύθερων επαγγελματιών άλλα και πρόταση στην Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία για στήριξη των συναδέλφων της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση.

10. Επίλυση του θέματος των ειδικοτήτων – εξειδικεύσεων, εκτός των ήδη καθιερωμένων. Καθορισμός του ποιος κάνει τι και ποιος χορηγεί και με ποιες προϋποθέσεις τις ειδικότητες – εξειδικεύσεις.

11. Επιδίωξη να είναι δωρεάν για τον οδοντίατρο η διαχείριση των οδοντιατρικών αποβλήτων και απορριμμάτων με κεντρικό και ενιαίο σύστημα

12. Υλοποίηση του θεσμού του αγροτικού οδοντιάτρου σε εθελοντική βάση για τους αποφοίτους με θεσμοθετημένη εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων για το εγχείρημα (ο νόμος έχει ψηφιστεί – οι πόροι είναι ανύπαρκτοι)

13. Ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των πρακτικών και αποφάσεων του Δ.Σ. του Συλλόγου

14. Αξιολόγηση των οδοντιάτρων και των οδοντιατρικών πράξεων από ανεξάρτητο φορέα με απόλυτα διαφανείς διαδικασίες.

15. Να μην εξαιρεθεί το Ε.Τ.Α.Α. (περιλαμβάνει και το ΤΣΑΥ) από την τριμερή χρηματοδότηση.

16. Μείωση της εισφοράς σε Συλλόγους και Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία κατόπιν πανελλαδικής συμφωνίας.

17. Αυστηρή τήρηση στις εκλογές του κανονισμού περί “Μη ταμειακώς εντάξει” μελών. Ανάρτηση στο διαδίκτυο, όσων έχουν δικαίωμα ψήφου.

18. Πρόταση για άμισθη συμμετοχή σε επιτροπές, συμβούλια κλπ. όλων των μελών του Δ.Σ. και της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας

19. Εντατικοποίηση και επέκταση των εθελοντικών προγραμμάτων παροχής οδοντιατρικής φροντίδας σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού.

20. Προσπάθεια ένταξης των μεταπτυχιακών και των ειδικοτήτων σε ενιαίο σύστημα τύπου κατατακτήριων εξετάσεων και για τα δύο Πανεπιστήμια.

-

Για την Ανεξάρτητη Οδοντιατρική Φωνή

1. Καλαμάτας Βασίλης
2. Μαγκλάρας Γιάννης
3. Μακρυγιάννη τζώρτζια
4. Πανταζόπουλος Πάνος
5. Τράπαλης Γιάννης

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ. Η ΙΘΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ

Φίλοι και φίλες συνάδελφοι και συνεργάτες

Εδώ και πολύ καιρό κάποιοι παλιοί φίλοι εντός και εκτός συνόρων της χώρας, συζητάμε για τα προβλήματα των οδοντιάτρων αλλά και της χώρας γενικότερα.
Άλλωστε ποτέ δεν βλέπαμε την οδοντιατρική αποκομμένη από το γενικότερο κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο

Η εμπειρία της Ε.Α.Κ.Ο., της μακροβιότερης ανεξάρτητης παράταξης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (υφίσταται συνεχώς και με επιτυχία από το 1985) μας έδωσε τη φλόγα για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης παράταξης στον οδοντιατρικό χώρο, ως επαγγελματίες και εργαζόμενοι πλέον, η οποία τιμητικά και συμβολικά θα φέρει τον ίδιο τίτλο στα αρχικά της

Ενωτική Αυτόνομη Κίνηση Οδοντιάτρων

Η λέξη Κίνηση για μας έχει μια ιδιαίτερη σημασία γιατί σημαίνει ότι το εγχείρημα μας αυτό δεν σκοπεύουμε να περιοριστεί μόνο στα στενά όρια της Οδοντιατρικής κοινότητας

Ως σκεπτόμενοι πολίτες αυτής της Χώρας επιδιώκουμε να αφήσουμε πίσω μας ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, το οποιοδήποτε τυχόν κομματικό παρελθόν (δεν επικαλούμαστε παρθενογένεση) και να ενώσουμε τις φωνές μας με όσους συλλογίζονται ελεύθερα σ’αυτό τον τόπο

Ο καθένας με το δικό του ύφος και τρόπο, κρατώντας πάντα το στοιχείο της ανεξαρτησίας στην ατομική σκέψη με σκοπό τελικά την αυτόνομη συλλογική δράση και παρουσία, χωρίς αυστηρές γραμμές και όρια πειθαρχίας, όπως αυτά τα χαρακτηριστικά που καθιέρωσαν την ΕΑΚΟ βασική πρωταγωνιστική δύναμη στο Πανεπιστήμιο όλα αυτά τα χρόνια…

Έτσι θα εκπληρώσουμε και το «Ενωτική» του τίτλου μας γιατί δεν επιδιώκουμε να χωρίσουμε περισσότερο τον οδοντιατρικό κόσμο, αλλά να τον ενώσουμε σε μια κατεύθυνση σαρωτικής αλλαγής νοοτροπίας. Μιας νοοτροπίας που τον έχουν εδώ και χρόνια εγκλωβίσει οι γνωστές συνδικαλιστικές παρατάξεις όλων των κομμάτων.

Πρώτοι εμείς οι μικροί και λίγοι, αποφασισμένοι να εγκαταλείψουμε τον εφησυχασμό των τελευταίων χρόνων με την ανάληψη πρωτοβουλιών

Σας καλούμε λοιπόν όλους να μας δώσετε τις προτάσεις σας, τις ιδέες σας, τις παρατηρήσεις και τις κρίσεις σας για οποιοδήποτε θέμα σας ενδιαφέρει και απασχολεί. Στόχος δεν είναι να υπάρξουμε για να συμμετέχουμε μόνο σε κάποιες εκλογικές ή άλλες διαδικασίες αλλά για να αποκτήσουμε όλοι ουσιαστική φωνή παρέμβασης στα δρώμενα στο χώρο αλλά και γενικότερα.

Επιδιώκουμε την ουσιαστική συμμετοχή όλων μας και γι’ αυτό σας καλούμε στην 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη Οδοντιάτρων και Φοιτητών στις 19-20 Μαρτίου 2011 στην Αθήνα.

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΥΤΗ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΔΙΠΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ...ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΦΡΕΣΚΙΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΕΘΟΥΝ ΣΕ ΙΔΙΑ ΜΕΤΕΡΙΖΙΑ...ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ..ΑΡΓΟΤΕΡΑ Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΙΒΟΣ.
ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΟ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ "ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ"...ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ...ΣΕ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΗΣΟΥΜΕ...ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΕΛΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Για την προσωρινή διοικούσα επιτροπή

Άγγελος Σίδερης
Γιάννης Σόμπολος
Γιάννης Τράπαλης
Δημήτρης Ιωακειμίδης

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ

Πέρασαν 12 χρόνια. 12 χρόνια συνεχούς άσκησης ενός επαγγέλματος που για πολλούς φαντάζει εύκολο και πολύ προσοδοφόρο.
«Κλείνει τρύπες και βγάζει λεφτά». Αυτή είναι η άποψη των περισσοτέρων αγαπητοί μου είτε μας αρέσει είτε όχι.
Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια διδάχθηκα πολλά. Πρώτα απ’ όλα έμαθα να ψυχολογώ σχετικά καλά αυτόν που έρχεται να ζητήσει μια θεραπεία. Πράγμα που νομίζω είναι πολύ σημαντικό και πραγματικά μεγάλο πρόβλημα στην αρχή.
Σιγά σιγά και ενώ η δουλειά ανέβαινε, είδα ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε εύκολα να χάσουμε την μπάλα μέσα από το άγχος μας και την διάθεση για να βοηθήσουμε όσο καλύτερα και όσο πιο άμεσα τον «ασθενή».
Δουλεύουμε πολλές ώρες, δεν δίνουμε ευκαιρίες ξεκούρασης στον εαυτό μας, τα βάζουμε με εμάς τους ίδιους αν κάτι δεν πάει καλά (λες και σε κάθε θεραπεία δεν υπάρχει ποσοστό αποτυχίας), αγχωνόμαστε αρκετά έχοντας να διαχειριστούμε πλειάδα ασθενών, συνεργατών, βοηθών, τεχνιτών, προμηθευτών.

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ
Συν όλων των άλλων τα «μαγικά Σαββατοκύριακα» πολλές φορές έχουμε επιμόρφωση, ή αντιμετώπιση «εκτάκτων» περιστατικών.
Το «εκτάκτων» το βάζω σε εισαγωγικά γιατί μετά από τόσα χρόνια κατάλαβα ότι τα πραγματικά έκτακτα είναι μικρό ποσοστό των κλήσεων για έκτακτο περιστατικό.
Οι ασθενείς μαθαίνουν από μας. Δηλαδή αν τους μάθεις ότι είσαι στη διάθεσή τους οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα, κάποιοι θα το «εκμεταλλευτούν» ακόμη και για ένα σφράγισμα που έσπασε και επειδή έχουν ένα γάμο για να πάνε θέλουν εδώ και τώρα αποκατάσταση.
Έναν άλλο διάολο που πολλοί έχουν βάλει στη ζωή τους είναι το κινητό τηλέφωνο που αφειδώς πολλοί συνάδελφοί μου προσφέρουν στους ασθενείς τους δίνοντάς τους το ελεύθερο για χρήση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Είναι αλήθεια ότι σ’ αυτό ήμουν πολύ φειδωλός από την αρχή। Όμως και αυτοί οι λίγοι που στο ζητούν επίμονα «για μια ανάγκη» δεν σέβονται το λόγο τους. (Υπάρχουν πάντα οι ευγενικοί και τζέντλεμαν )

ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Το κινητό τηλέφωνο, μιας και φαντάζει αδιανόητο να πεις σε κάποιον «δεν έχω κινητό», έχει λοιπόν ένα κουμπάκι που λέει off. Αυτό το κουμπάκι μπορείτε να το χρησιμοποιείτε πιο συχνά αν κρίνετε ότι δεν θέλετε ενόχληση. Εγώ εδώ και καιρό το εφαρμόζω κατά κόρον και οφείλω να σας πω ότι κανείς ασθενής μου δεν «έφυγε» επειδή πονούσε και δεν με βρήκε το Σάββατο το βράδι στις 11.30μμ (Άλλωστε πονούσε από την Τετάρτη αλλά έλπιζε ότι θα περάσει).
Τις ώρες που θεωρείτε ότι δεν σας χαλάει να δώσετε συμβουλές ή οδηγίες μπορείτε να το έχετε ανοικτό φυσικά. Θεωρώ όμως λάθος το να το έχετε ανοικτό και να μην απαντάτε σε κλείσεις.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ;;;
Τελευταία είχα δύο περιστατικά φίλων που κόντεψαν να «ταξιδέψουν» και λόγω υπερβολικού άγχους. Οι ηλικίες τους κοντά στα 40 λίγο κάτω ο ένας, ελάχιστα επάνω ο άλλος. Το ότι ο ένας εξ αυτών είναι οδοντίατρος, από τους πολύ «μάχιμους», δίνει μια πρώτη απάντηση. Σύμφωνοι, η κληρονομικότητα, ο τρόπος ζωής και οι κακές συνήθειες παίζουν έναν ρόλο. Όμως όλως τυχαίως οι γιατροί και στους δύο πρότειναν την μαγική συνταγή που λέγεται «γράψιμο». Δεν βρίσκω επίσης τυχαίο ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες κατατάσσουν τους οδοντιάτρους στις επικίνδυνες κατηγορίες για πρόωρο και αιφνίδιο θάνατο.
Έτσι λοιπόν, κατάλαβα ίσως λίγο αργά (κάλλιο αργά παρά ποτέ) ότι κάποια λάθη έχουμε κάνει στις εκτιμήσεις μας.
Θεωρώ λοιπόν ότι χρειάζεται συνειδητά λιγότερο άγχος, αλλά μέσα από μια διαφορετική θεώρηση όλης της ζωής…

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ

Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια έχω πάρει από άλλους συναδέλφους «μαθήματα ζωής»। Κάποιοι λοιπόν εξ’ ημών θεωρούν ότι η μοναδική προτεραιότητα της ζωής τους είναι η με οποιοδήποτε τρόπο δημιουργία «βιτρίνας». Σπίτια, αυτοκίνητα, εξοχικά και ακριβά ιατρεία. Πολλές φορές έχω ακούσει για γιατρούς που «έχουν κάνει μεγάλη επένδυση» άρα πρέπει να χρεώνουν ακριβά γιατί «προσφέρουν υψηλές υπηρεσίες στους ασθενείς τους».
Πρώτον δεν θεωρώ απαραίτητο ότι ο ακριβός και σούπερ-ντούπερ εξοπλισμός συνεπάγεται «υψηλού επιπέδου παροχή υπηρεσιών» από μόνος του.
Δεύτερον θεωρώ ότι το πιο σημαντικό στοιχείο στην επιτυχία ενός γιατρού είναι η συνολική συμπεριφορά του। Τόσο ως προς τους ασθενείς και τους συνεργάτες του, όσο και προς τον περίγυρό του, είτε πρόκειται για προσωπικό είτε για επαγγελματικό.

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ :Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
Νομίζω ότι η σωστή συμπεριφορά και αντιμετώπιση μπορεί να κάνει ακόμη και ένα λάθος μας να μοιάζει αστείο. Άλλωστε το πρώτιστο προσόν ενός γιατρού πρέπει να είναι ο ανθρωπισμός του.
Βεβαίως δεν σκοπεύω να καθορίσω εγώ τις φιλοδοξίες του κάθε συναδέλφου, άλλωστε οι φιλοδοξίες είναι θεμιτές. Απλά όμως προσπαθώ να θέσω θέμα ισορροπιών στη ζωή. Αυτό που πολλοί ονομάζουν ποιότητα ζωής έχει πολλές αναγνώσεις. Για κάποιους το «έχειν» και το «φαίνεσθαι» είναι το παν. Για κάποιους άλλους η επαφή με την οικογένεια, ο προσωπικός χρόνος, ενώ σε κάποιους τρίτους τα ταξίδια, η καλοπέραση ή η προσωπική προβολή. Τίποτα από όλα αυτά δεν απορρίπτω. Ίσως όμως ο καθένας μας με τις ιδιαιτερότητές του και τις ανάγκες του οφείλει να βρει ξανά τις ισορροπίες του.
Στην πολύπλευρη κρίση που έχει πλήξει τη χώρα μας, εγώ βρίσκω και κάποια θετικά στοιχεία। Πολλοί από μας σκέφτηκαν, προβληματίστηκαν και αναρωτήθηκαν αν έχουν κάνει κάποιες λάθος επιλογές. Το περιβάλλον που πλέον καλούμαστε να ζήσουμε και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, νομίζω ότι δίνει αφορμές για ενδοσκόπηση. Κι αυτό είναι τελικά το μήνυμά μου σε όλους τους φίλους και συναδέλφους μου. Ας ψάξουμε μέσα μας, να επανακαθορίσουμε τις αρχές και τις αξίες μας, να δούμε τη ζωή μας με τις αληθινές ανάγκες μας και όχι τις εκατοντάδες πλασματικές που βάλαμε σωρηδόν τα τελευταία χρόνια στη ζωή μας…

ΕΓΩ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΑΝΤΩΣ....
Ξέρω ότι κανείς από μας δεν ήταν στο περιβόητο τραπέζι που έκανε ο κύριος Πάγκαλος όταν «τα τρώγαμε μαζί». Ας δούμε όμως (στέλνοντας εκεί που του πρέπει τον κο Αντιπρόεδρο) τα δικά μας λάθη και παραλείψεις. Το οφείλουμε τόσο στον εαυτό μας όσο και στα παιδιά μας. Στο τέλος τέλος αν γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι μόνο ωφελημένοι μπορούμε να βγούμε….
Αυτό ας το ξεκινήσουμε τώρα! Γι’ αυτό σίγουρα δεν θα μας φταίει κανένα μνημόνιο.
(Σε όσους σπεύσουν να με κατατάξουν κάπου θα συστήσω να περιμένουν λίγες μέρες πριν τις όποιες κρίσεις τους)

ΠΩΣ ΕΙΔΑ ΤΑ ...ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

ΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ….
Για άλλη μια φορά, μαζόχας βλέπετε, παρακολούθησα μέχρι τέλους τα αποτελέσματα των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών. Άκουσα αναλύσεις επί αναλύσεων (χαρά στο κουράγιο μου) διάβασα σχόλια και άρθρα σε εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης…

ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Αρχίζω με το κυβερνών κόμμα: Στον πρώτο γύρο έκανε την πάπια. Νίκησε λέγαν σε δύσκολες συνθήκες, πάντα στις αυτοδιοικητικές εκλογές υπάρχει φθορά της κυβέρνησης, άρα το ΠΑΣΟΚ νομιμοποιήθηκε να συνεχίσει την πολιτική του.
Πονηρά σκεπτόμενοι επειδή έβλεπαν να χάνουν μεγάλο αριθμό περιφερειών το γύρισαν στο «αυτοδιοικητικό της ψήφου» για το 2ο γύρο. Κινδύνευαν να χάσουν 6-7 περιφέρειες (μεταξύ των οποίων η Αττική), ενώ διαφαινόταν πιθανή ήττα (έστω οριακά) στους 3 μεγάλους Δήμους αλλά και στην Πάτρα (από πρώην ΠΑΣΟΚο είναι αλήθεια).

Ξαφνικά μετά το 2ο γύρο, ήταν όλοι τους μες τη καλή χαρά. Λες και τον Καμίνη και τον Μπουτάρη τον εξέλεξε το ΠΑΣΟΚ μόνο, ή τις περιφέρειες τις κέρδισε το ΠΑΣΟΚ μόνο του. Κέρδισε την Πελοπόννησο; Κέρδισε την Αττική, όταν ο πρώτος γύρος του έδωσε 24%; Ας μη γελιόμαστε. Ήταν αναμενόμενο. Όταν κερδίζουν, κερδίζει το κόμμα, όταν χάνουν χάνει ο υποψήφιος.

Η ΝΔ
Κάτι τέτοιο έγινε στη ΝΔ. Ούτε λίγο ούτε πολύ μετά τον πρώτο γύρο, μας είπαν ότι η ΝΔ είναι κυβέρνηση εν αναμονή… Μετά το 2ο μας είπαν ότι στον 1ο γύρο, κέρδισαν σε 33 νομούς. Όπως τους βολεύει δηλαδή. Για τις μετά από 24 χρόνια ήττες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη δεν άκουσα τίποτα. Για τα προσωπικά στοιχήματα του προέδρου Σαμαρά (Δράκος στην Πελοπόννησο και Κικίλιας στην Αθήνα) μούγκα στη στρούγκα. Για το Βατερλώ γαλάζιων βουλευτών και μεγαλοσυνδικαλιστών στους Δήμους τα ίδια (Γκιουλέκας, Βαρβιτσιώτης, Κοκκινούλης, Νασίκας κα)

Κανείς από τους δύο δεν κατάλαβε ότι ο κόσμος μαύρισε τους κομματικούς παντού. Προτίμησε αυτούς που είχαν έναν αέρα ανεξαρτησίας. Αυτούς που συσπείρωσαν γύρω τους ευρύτερες δυνάμεις. Πολλές φορές ετερόκλητες αλλά όχι μονοκομματικές.

Το ΚΚΕ είναι το μόνο που είδε αύξηση ψήφων, έχοντας βάλει εξ’ αρχής θέμα πολιτικού μηνύματος. Άρα επιβραβεύτηκε. Η υπόλοιπη αριστερά σε 3 κομμάτια μετράει κέρδη (Δημ. Αριστερά) και ζημίες (ΣΥΡΙΖΑ, Αλαβάνος).

Ο ΛΑΟΣ έχασε καθαρά! Πλήρωσε ίσως το ΝΑΙ στο μνημόνιο, αλλά και την τσιρίδα του βασικού υποψηφίου κου Γεωργιάδη. Βέβαια βγήκαν να πουν ότι στον Πειραιά πήραν 18% (Μαντούβαλος) λες και όλοι αυτοί είναι δικοί του ψήφοι… Τι άλλο θα ακούσουμε…Είναι γεγονός πως ο ΛΑΟΣ ακροβατεί πλέον μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης με πολλά εσωτερικά προβλήματα (Βορίδης, Βελόπουλος, Γεωργιάδης κλπ).

Ανεξάρτητοι συνδυασμοί (πχ Αμυράς στην Αθήνα και ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις περιφέρειες) ήταν οι πραγματικοί νικητές. Όπως δικαιούνται να χαίρονται οι Χρυσαυγίτες της Αθήνας με 5,5 % περίπου.

Όλα αυτά όμως σκιάζονται από την τρομερά μεγάλη αποχή που στο 2ο γύρο (και λόγω της στάσης του ΚΚΕ) έφτασε κατά τόπους το 60%! Ποτέ δεν συμφωνούσα με αυτούς που θεωρούσαν όλη την αποχή ως συνειδητή αντισυστημική ψήφο. Ένα όμως μεγάλο ποσοστό, φωνάζει ότι «όλοι είναι ίδιοι», ή ότι «άστους να χτυπιούνται, εγώ απέχω».
Παρόλα αυτά θεωρώ ότι σε βουλευτικές εκλογές πάλι ένα τμήμα αυτών θα επιστρέψει στις κάλπες και συνήθως στα κόμματα εξουσίας. Έχει αποδειχτεί πολλές φορές αυτό. Ποιος όμως μπορεί να αγνοήσει ότι 2.500.000 πολίτες δεν πήγαν καν να ψηφίσουν αυτή τη φορά και ότι κάποιοι εκλέχτηκαν από περίπου το 20% του εκλογικού σώματος της Περιφέρειάς τους ή του Δήμου τους;;;

Θα κάνω ιδιαίτερη αναφορά στις νίκες των Καμίνη, Μπουτάρη γιατί έδωσαν πολλαπλά μηνύματα.
Απέδειξαν ότι οι κοινωνίες δεν είναι πρόβατα ή καλύτερα ποίμνιο (και ο νοών νοείτω). Απέδειξαν ότι όταν αισθάνονται ελεύθερες από κομματικούς εναγκαλισμούς θεωρούν καλύτερη την επιλογή τους.
Την ουσία θα την κρίνουν οι πολίτες σε 4 χρόνια. Μακάρι πάντως να έρθει η μέρα που να εκλέγονται οι καλύτεροι άσχετα από κομματικές στηρίξεις και υποδείξεις…