ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ Νο 2...

Θα'ταν παράξενο να μην γράψω κάτι για την επιστροφή του ανθρώπου που λάτρεψα ως ποδοσφαιριστή και αργότερα ως προπονητή των τίτλων και της υπερομάδας, στην ΑΕΚ για δεύτερη φορά μετά από κείνο το "βρώμικο" '96.

Ο Dusan Bajevic δεν χρειάζεται συστάσεις στην Ελλάδα. έχει δουλέψει στους 4 από τους 5 μεγάλους και αν μη τι άλλο ξέρει να χτίζει ομάδες που τυγχάνουν καθολικής αποδοχής.

Από την άλλη η προσωπολατρεία και η ανάγκη για σωτήρες είναι ένα μεγάλο δίκοπο μαχαίρι. Με δεδομένη δε την αρνητική στάση μερίδας οπαδών που αυτή τη φορά θέλω να πιστεύω ότι δεν θα ξανακάνουν τα ίδια με την αισχρή περίοδο του 2003-04, έχω μια απορία για το τί περιμένει αυτός ο άνθρωπος από την ΑΕΚ τώρα.

Και η επόμενη απορία μου είναι τί θα γίνουμε τελικά χωρίς τον Bajevic;

Δηλαδή τελικά είμαστε τόσο μικρή ομάδα που χωρίς τον Bajevic δεν θα ξαναδούμε ποτέ έναν τίτλο; Και όταν αυτός ο άνθρωπος διακόψει την προπονητική εμείς θα αναζητούμε τελικά τον κλώνο του;

Επαναλαμβάνω πως είμαι θαυμαστής του και δεν ήμουν ποτέ μέσα στους υβριστές του. Μπορεί να πικράθηκα τότε όπως όλοι, όμως ούτε 5χίλιαρα κουνούσα, ούτε πολύ χειρότερα βατράχια... Και φυσικά χάρηκα για την επιστροφή.

Ομως μετά τον Ντούσκο τί΄;;;

Πάντως για την ώρα ένα και μόνο χρειάζεται! Μοναχά Ε-ΝΩ-ΣΗ!!!

35 χρονια μετά...

Κι όμως, 35 χρόνια μετά και το Πολυτεχνείο είναι ζωντανό!
Μέσα μας, μέσα στα μάτια των παιδιών που απ’την αγκαλιά της μαμας ή του μπαμπά κοιτάζουν περίεργα αυτό το μεγάλο κεφάλι στο προαύλιο του «Μετσοβείου». Μ’ένα κόκκινο τριαντάφυλλο όλες οι γενιές σπεύδουν στην Πατησίων και Στουρνάρη. Τι είναι αυτό που 35 χρόνια μετά τους οδηγεί αυθόρμητα ακόμη εκεί;;;
Όσο κι αν η τηλεοπτική μας δημοκρατία προσπαθεί να ξεχαστεί αυτό το κορυφαίο γεγονός της νεώτερης ιστορίας μας, αυτό της βγάζει επιδεικτικά τη γλώσσα και ανθίσταται σθεναρά.
Ίσως γιατί η νεολαία δεν δέχεται εύκολα τη «μουσιακού χαρακτήρα τιμή». Ίσως γιατί όσο κι αν από κάποιους λίγους το Πολυτεχνείο εξαργυρώθηκε, υπάρχουν πάντα οι σεμνοί, απλοί άνθρωποι που το κρατάνε μέσα τους άσβεστο. Δεν είναι δα και λίγο μέσα σε μια Χούντα που λίγοι αντιστέκονται και ίσως λίγο περισσότεροι δυσανασχετούν « από μέσα τους», ένα τόσο απρόβλεπτο για τη δικτατορία γεγονός.
Ένα γεγονός που φέρνει την αρχή του τέλους. Γιατί εκτός από την ανατροπή Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη, το Πολυτεχνείο γίνεται ο καταλύτης των εξελίξεων για την επιστροφή στη Δημοκρατία, αυτή που τόσο κουτσουρεμένη υπάρχει μα και τόσο πολύτιμη είναι!
Ένα γεγονός λοιπόν που ξεκίνησε από τον αντιεξουσιαστικό χώρο και που γρήγορα μάζεψε όλη την αφρόκρεμα της δυναμικής νεολαίας και όχι μόνο.
(Δεν θέλω να σχολιάσω τις αρχικές αντιδράσεις των κομματικών νεολαιών, γιατί τελικά το αποτέλεσμα μετράει και το Πολυτεχνείο τελικά δεν ανήκει σε κανένα παρά μόνο σε όσους το δημιούργησαν και σε όσους εκείνα τα βράδια δεν κοιμήθηκαν…)
Όταν έπρεπε ο αντιεξουσιαστής αγκαλιάστηκε με τον κομμουνιστή, ο δημοκράτης δεξιός με τον κεντρώο και τον αριστερό. Ο στόχος έγινε κοινός. Η πτώση του εφησυχασμού των «φιλήσυχων» πολιτών που είχαν «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» με την «εθνοσωτήριο επανάστασιν»!
Κι όμως η χώρα της ελευθερίας του πνεύματος, της ελευθερίας της σκέψης, των αρχών της δημοκρατίας, του φωτός και του πολιτισμού, έμεινε επτά χρόνια υπό τη διοίκηση των συνταγματαρχών και των ταξιάρχων του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια».
Ο ξένος παράγοντας έπαιξε το γνωστό ρόλο του, όμως και ο ντόπιος παράγοντας δεν πήγε πίσω.
Μα και οι φιλήσυχοι πολίτες βολεύτηκαν σύντομα με τα κυρήγματα του θεωρητικού της «επανάστασης» του Γεωργαλά.
Μπορεί το Νοέμβρη του ’73 να ήμουν μόνο 4 ετών, όμως ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ , παρόλο που δεν θυμάμαι…
Γιατί όταν ξεχνάμε ακόμη και την τόσο πρόσφατη ιστορία μας είναι σίγουρο ότι θα την ξαναζήσουμε ίσως και σε χειρότερη μορφή, υπό άλλο ίσως μανδύα.
Από μένα ένα ευχαριστώ σ’όλους όσους δεν κοιμήθηκαν εκείνο το βράδι και σε όσους εξακολουθούν να κρατούν μέσα τους το πνεύμα του Πολυτεχνείου.
Νομίζω όμως ότι ένα ιδιαίτερο ευχαριστώ ανήκει σε κείνη τη φωνή που ένωσε όλους τους δημοκράτες το Δημήτρη Παπαχρήστο που φρόντισε να μην άλλοιώσει την εικόνα του και να μην εξαργυρώσει τις ιδέες του με θέσεις και οφίτσια.
Δεν σημαίνει ότι όσοι μπήκαν στην πολιτική ξεπουλήθηκαν – υπάρχουν άλλωστε λαμπρά παραδείγματα πολιτικών (ας αναφέρω μόνο τη μεγάλη Ελληνίδα Μελίνα) που κράτησαν τις αξίες τους και τις αρχές τους. Υπάρχουν όμως και αυτοί που με τις πράξεις τους και τα «κατορθώματά τους» συνέβαλαν στην απαξίωση της πολιτικής και στη λήθη…

13 Οκτωβρίου, μια από τα ίδια;

Ναι σήμερα 13 Οκτωβρίου απεργούν οι οδοντίατροι...

Σπάνιο γεγονός δεν συμφωνείτε; Άλλωστε εκείνο που το κάνει σπανιότερο είμαστε εμείς οι ίδιοι. η συμμετοχή ειδικά των ελεύθερων επαγγελματιών είναι ζήτημα αν φτάνει το 10% όσο κι αν τα μέτρα αυτούς θα πλήξουν. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μια ομάδα οδοντιάτρων βρίσκεται λίγα χρόνια από τη σύνταξη, οπότε ισχύει ο γνωστός ωχαδελφισμός (έλα μωρέ τώρα εγώ απεργία,σε λίγο φεύγω). Ένας άλλος αριθμός είναι φτασμένοι συνάδελφοι που το μόνο που τους απασχολεί είναι να μη χάσουν τις καταθέσεις τους στις τράπεζες και να μην υποχωρήσει κι άλλο ο dow jones! Υπάρχει και ένα ποσοστό που καλύπτεται πίσω από τη φύση του επαγγέλματος και την απολιτίκ στάση ζωής.

Κι όμως όλοι αυτοί έχουν λόγους να απεργήσουν. Γιατί και τα ταμεία καταρρέουν και η ζωή μας γίνεται δυσκολότερη και γιατί μια μέρα μπορούν να την αφιερώσουν στο μέλλον τους.

Βέβαια με τη στάση των συνδικαλιστών (ειδικά της πλειοψηφίας), όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ζητάμε συγνώμη από τον αγαπημένο μας υπουργό που απεργούμε, είναι δικαιολογημένη μια μίζερη αντιμετώπιση της απεργίας. Όμως τα ζόρικα για όλους είναι μπροστά! Και ο Έλληνας μπροστά στην τσέπη του ξεχνά ιδεολογίες και καπιταλισμούς και σοσιαλισμούς και τότε αρχίζει και τρέχει.

Για τους αγαπημένους μου συναδέλφους ελπίζω να μην ξυπνήσουν κάποια στιγμή και ο εφιάλτης είναι πραγματικότητα...

Εγώ πάντως απεργώ, αν και η αγωνιστική Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία προτίμησε την απεργία να την κάνουμε από τα σπίτια μας, αφού δεν έχει προγραμματιστεί ούτε μια συγκέντρωση έστω και για τους τύπους...

Φιλιά σε όλους...

ΥΓ. Η εικόνα είναι κλεμμένη από το site: http://www.dentistryontheedge.wordpress.com/

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΕΙΝΑΙ... ΓΥΜΝΟΣ

Το 1990 ήταν μια χρονιά ορόσημο στο διεθνές πολιτικό σκηνικό. Η κατάρρευση του ανατολικού συνασπισμού μετά και την πτώση του τείχους του Βερολίνου το Νοέμβριο του 1989,έδωσε μια ψευδή νότα αισιοδοξίας στον κόσμο ότι οι αρχές της δημοκρατίας θα επικρατούσαν.
Η διάψευση ήρθε πολύ σύντομα μιας και όταν στο παιχνίδι μένει ένας μόνο παίκτης τότε αυτός κάνει ότι θέλει.
Σύντομα λέξεις όπως «νέα τάξη» και «παγκοσμιοποίηση» έκαναν την εμφάνισή τους στην πολιτικοοικονομική ορολογία.
Το τι θα σήμαιναν οι όροι αυτοί δεν χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να το νιώσει καλά ο κόσμος στο πετσί του και κάποιες χώρες στο σώμα τους (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Αλβανία κλπ).
Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε το τι σήμαινε η παγκοσμιοποίηση για όλο τον κόσμο.
Η συσσώρευση του κεφαλαίου σε ολοένα και λιγότερες επιχειρήσεις, η δημιουργία καρτέλ (ολιγοπώλια) στις αγορές όλου του κόσμου, οι άμεσα εξαρτημένες οικονομίες όλων των χωρών του κόσμου από λίγες εταιρείες - ομίλους ήταν η άμεση συνέπεια και ακόμη η διαμόρφωση των τιμών ανάλογα με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, η αδυναμία κρατικής επέμβασης στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού.
Ο ελεύθερος ανταγωνισμός πάντα είχε ως σύνθημα τη μείωση των τιμών, η οποία όμως ποτέ δεν συνέβαινε, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων όπου οι εταιρείες είτε έριχναν την ποιότητα είτε επιθυμούσαν την προώθηση προϊόντος που κατόπιν θα έφερνε έμμεσα κέρδη (αυτοκίνητο).
Βέβαια και σε αυτή την περίπτωση σημαντικό ρόλο έπαιξαν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με τις 72 άτοκες δόσεις που σιγά-σιγά είχε ως αποτέλεσμα την υπερχρέωση των νοικοκυριών που έπεσαν στην παγίδα της διαφήμισης.
Η ελεύθερη οικονομία όμως δεν κατάφερε να προσφέρει ασφάλεια στον κόσμο.
Τεράστιες σε μέγεθος εταιρείες άρχισαν να καταρρέουν λόγω της άκρατης επιθυμίας για γρήγορο πλουτισμό των μεγαλοστελεχών τους μέσα από τη δημιουργία προϊόντων σύνθετων που ούτε οι ίδιοι δεν καταλάβαιναν καλά καλά.
Επενδύσεις σε δάνεια που δόθηκαν αφειδώς σε άτομα χωρίς εξασφαλίσεις μέσα στην τρέλα των τραπεζιτών για εμφάνιση κύκλου εργασιών.
Και τώρα; Έρχεται το κράτος να «σώσει» τις επιχειρήσεις! Επιστροφή στη λογική των κρατικοποιήσεων που οι «φιλελεύθεροι» ούτε να ακούσουν δεν ήθελαν! Δηλαδή αυτό που κατηγορούσαν τώρα το επικροτούν. Βρε μήπως έγιναν σοσιαλιστές οι Αμερικανοί και δεν το ξέρουν; Να θυμίσω ότι εδώ στην Ελλάδα εμείς ιδιωτικοποιήσαμε όλο τον δημόσιο τομέα σχεδόν, επιχειρήσεις, που κάποιες από αυτές ήταν και κερδοφόρες (ΟΤΕ, ΔΕΗ) αλλά μέσω μιας συστηματικής απαξίωσης δόθηκαν σε επιχειρηματικούς ομίλους για να εξυγιανθούν.
Κρατικοποίηση βέβαια σημαίνει ότι οι φορολογούμενοι θα δώσουν τα χρήματα για να σωθούν εταιρείες που δεν πήγαν καλά λόγω κακών δικών τους χειρισμών.
Τι παράδειγμα δίνει αυτή η πρακτική; Επιτρέπει σε μεγάλους επιχειρηματίες να βυθίσουν τις εταιρείες τους, να τις φορτώσουν στο κράτος και κάποια στιγμή πλήρως απαξιωμένες να τις ξαναγοράσουν σε εξευτελιστικές τιμές. Το’ χουμε δει το έργο αρκετές φορές στο καπιταλιστικό σύστημα αυτό.
Μετά τις μεγάλες κομπίνες με τα χρηματιστήρια, ακολουθούν ανάλογες με τα ομόλογα και προφανή στόχο τις αποταμιεύσεις του κόσμου που πάντα ευκολόπιστος στον εύκολο πλουτισμό τσιμπάει το τυράκι που του πασάρει η Χ τράπεζα.
Εκείνο που όμως τελικά αναρωτιέμαι είναι ένα:
ΕΑΝ Ο ΑΠΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΕΞΑΘΛΙΩΘΕΙ, ΟΙ ΛΙΓΟΙ ΚΑΙ ΙΣΧΥΡΟΙ, ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ;
Ούτως ή άλλως αυτή τη στιγμή ο βασιλιάς (καπιταλισμός) είναι γυμνός….

13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ - ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΩΝ

ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΙ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟΙ ΣΤΙΣ 13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ;;;

Το καλοκαίρι του 2008 ο υπουργός (εμπορευματοποίησης) της Υγείας κ. Αβραμόπουλος αποφάσισε 1η Αυγούστου, να προωθήσει προεδρικό διάταγμα προς το συμβούλιο της επικρατείας που ούτε λίγο ούτε πολύ δίνει τη δυνατότητα σε οποιονδήποτε έμπορο, επιχειρηματία, κλπ να ανοίξει οδοντιατρική εταιρεία χωρίς ο οδοντίατρος να έχει τον έλεγχο της εταιρείας.
Ακούστε τι σημαίνει αυτό. Όσοι ξέρετε από Αγγλία γνωρίζετε καλύτερα.
Ο επιχειρηματίας βάζει το κεφάλαιο και ορίζει υπεύθυνο έναν οδοντίατρο. Από κει και πέρα με κανόνες αγοράς (περιορισμός εξόδων, μεγιστοποίηση παραγωγής και εσόδων) επιδιώκει την κερδοφορία.
Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους. Ρίχνω το κόστος σημαίνει χρησιμοποιώ υλικά φτηνά, αμφιβόλου προέλευσης και εκμεταλλεύομαι το προσωπικό με μισθούς πείνας, όπως πχ στα super markets. Μετά την ελεύθερη εγκατάσταση εργαζομένων μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών μπορεί άνετα ο επιχειρηματίας να προσλάβει Ρουμάνους, Βουλγάρους και Πολωνούς οδοντιάτρους τους οποίους αμείβει πενιχρά για να ρίξει το κόστος λειτουργίας (δεν υπονοώ ότι είναι κατώτεροι οι συνάδελφοι από αυτές τις χώρες, για να μην παρεξηγηθώ). Θέμα κόστους εξετάζω.
Ταυτόχρονα προσπαθεί να χτυπήσει τις τιμές μιας και οι κατώτατες αμοιβές δεν ισχύουν πλέον. Ο μέσος οδοντίατρος θα αντέξει όσο και τα μπακάλικα από τον πόλεμο των super markets.
Η προοπτική είναι προφανής. Όταν τα μικρά και μεσαία οδοντιατρεία κλείσουν ή οι οδοντίατροι πάνε υπάλληλοι στις εταιρείες, τότε οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα από τους επιχειρηματίες (βλέπε καρτέλ της αγοράς).
Εδώ όμως πρέπει να καταλάβουμε ότι η δημόσια υγεία δεν μπορεί να είναι επιχειρηματικό παιχνίδι. Δεν μπορεί το super market X να προσφέρει οδοντιατρικές υπηρεσίες στον 3ο όροφο, βάζοντας και το τυράκι της φτηνής λεύκανσης για παράδειγμα…
Δεν μπορεί η κάθε εταιρεία αραβικών ή άλλων συμφερόντων να αγοράζει το ένα πίσω από το άλλο τα νοσοκομεία, και τα διαγνωστικά κέντρα και όλοι να κάνουν τον Κινέζο και να σφυρίζουν αδιάφορα.
Στην Ισπανία οι σύλλογοι πέτυχαν να υπάρχει κυρίαρχος μέτοχος οδοντίατρος με ποσοστό 75% και οι Γερμανοί βρίσκονται πολύ κοντά στο να επιτύχουν το 65%. Έτσι τουλάχιστον ο επιχειρηματίας δεν κάνει κουμάντο.
Βέβαια υπάρχουν και πολλοί συνάδελφοι ιδίως νέοι που θα δεχθούν να παίξουν το ρόλο του «αχυράνθρωπου» αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα προς συζήτηση.
Επίσης τελευταία ο κ. Υπουργός Οικονομίας και Δυστυχίας κ. Αλογοσκούφης επέβαλλε κεφαλικό φόρο 1600 ευρώ (με την προκαταβολή φόρου) σε όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Μέτρο που θίγει σχεδόν αποκλειστικά τους νέους συναδέλφους των μικρών τζίρων.
Ένα παράδειγμα θα μας πει το γιατί.
Έστω ζευγάρι οδοντιάτρων περίπου 32-35 ετών που συστεγάζονται και δηλώνουν κέρδη καθαρά 27000 ευρώ, δηλαδή τζίρο 55000 περίπου (δεν είναι άσχημα για νέους συναδέλφους). Αυτοί οι συνάδελφοι είχαν καθαρό από 13500 ο καθένας. Αν αφαιρεθούν οι εισφορές στο ΤΣΑΥ που εκπίπτουν, τότε τα καθαρά τους κέρδη του καθενός είναι 11000 περίπου, που σημαίνει μέχρι φέτος φόρος 75 ευρώ έκαστος…
Με τα νέα μέτρα ο καθένας τους καλείται να πληρώσει 1675 ευρώ και οι δύο μαζί 3350 ευρώ!!! Αν αυτό δεν σας πείθει, ας μιλήσουμε για νέο οδοντίατρο 3-4 ετών δουλειάς που δήλωσε ακαθάριστα 25000 δηλαδή καθαρά 12500, μείον το ΤΣΑΥ καθαρά περίπου 10000. Αυτός πέρσι δεν πλήρωσε τίποτα, φέτος θα πληρώσει 1600!!
Οι μεγάλοι δεν προβληματίζονται με τα 1600 ευρώ ετησίως. Εκείνοι που πλήττονται είναι οι μικροί. Ας το καταλάβουν αυτό οι κύριοι της σεμνότητας και ταπεινότητας.
Αυτούς πάνε να εξαθλιώσουν με αυτό το γελοίο έως φασιστικό μέτρο…
Σε τελική ανάλυση αν δεν μπορείς να ελέγξεις με τους μηχανισμούς σου την φοροδιαφυγή –που υπάρχει- δεν μπορείς να βάζεις τους πάντες στο ίδιο καζάνι.

Τέλος πάντων αν θέλουν να λυθεί και ένα βασικό κομμάτι της φοροδιαφυγής ας δώσουν σωστές αμοιβές στα τιμολόγια των ταμείων (βασική προεκλογική εξαγγελία της ΝΔ) και τότε θα έχουν και αποδείξεις και όλο το εισόδημα δηλωμένο, μιας και τα ταμεία θέλουν απόδειξη. Εκτός αν θεωρούν ακόμη 5 χρόνια μετά και 16 από την τελευταία ανακοστολόγηση ότι τα 6 ευρώ για εξαγωγή ή σφράγισμα ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Θα θυμίσω ότι οι γιατροί παίρνουν 20 ευρώ επίσκεψη και ο οδοντίατρος 0 ευρώ!

Κι ας έρθω στο ΤΣΑΥ, το ταμείο των υγειονομικών. Όσοι λοιπόν ασφαλίστηκαν μετά το 1993 θα λάβουν μετά από 35 χρόνια, το αστρονομικό ποσό των 440 ευρώ με σημερινές τιμές (τετρακόσια σαράντα)!!! Αν αυτό δεν λέγεται εξαθλίωση τότε τι λέγεται;; Η προτροπή είναι οι ιδιωτική ασφάλιση, η οποία όμως εσχάτως βαδίζει στην κατάρρευση κι αυτή, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα δηλαδή…
Και επίσης θέλω να σημειώσω και κάτι για όσους ισχυρίζονται ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες (δεν μιλώ για τους μεγάλο-κάτι) βγάζουν πολλά. Έχετε αναρωτηθεί φίλοι μου πόσες μέρες το χρόνο κάνει χρήση αναρρωτικής άδειας ένας ελεύθερος επαγγελματίας; Πόσες φορές δεν πάει στη δουλειά του λόγω πονοκεφάλου, ισχιαλγίας, οσφυαλγίας, και άλλων συχνών στο δημόσιο παθήσεων;;
Πόσες ώρες δουλεύει καθημερινά ένας ελεύθερος επαγγελματίας και πόσες φορές έχει άδεια ενός μήνα;
Πόσες φορές έχει γονική άδεια, πόσους μήνες έχει άδεια εγκυμοσύνης, λοχείας κλπ;
Φίλη μου γναθοχειρουργός δούλευε με την κοιλιά στο στόμα και ακόμη και τις μέρες της γέννησης του παιδιού της την έψαχναν διάφοροι….
Ποια αμοιβή παίρνει ο ελεύθερος επαγγελματίας όταν μπει στο νοσοκομείο και απουσιάσει από την εργασία του;;
Τι ποσό δικαιούται ως επίδομα τοκετού; Τι δώρο αδείας, Χριστουγέννων ή Πάσχα λαμβάνει;; (εξαιρώ κομμωτήρια και ταξί)
Όλα αυτά τα γράφω γιατί πλέον πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν μπορεί όλοι να πληρώνουν για λίγους!
Ας γίνει λοιπόν μια αρχή, από τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου από όλους τους Οδοντιάτρους δίνοντας και στον κόσμο που νομίζει ότι αυτόματα οδοντίατρος σημαίνει πολύ χρήμα, ποια είναι η κατάσταση.
Και θα πρότεινα ακόμη και οι φοιτητές των σχολών να συμπαρασταθούν με κάποιο τρόπο στην απεργία αυτή γιατί τους αφορά άμεσα. Δεν εννοώ το κλείσιμο των σχολών, αλλά κάποια εκδήλωση συμπαράστασης και ίσως και δικής τους ενημέρωσης…

ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΡΑ....

Για μια στιγμή ρε παιδιά, γιατί ούτε λίγο ούτε πολύ θα μας βγάλουν και μισογύνηδες οι "σεμνοί και ταπεινοί".

Την μια μέρα ο πρωθυπουργός μιλά για τις μεσαιωνικές αντιλήψεις περί ασυμβιβάστου υπουργού επικρατείας και συζύγου ΜΑΡΑΣ και σε 5 μέρες η ΜΑΡΑ διακόπτει τη δημοσιογραφία.

Κάποιο λάθος έγινε. Ή κάνουν ότι δεν άκουσαν. Το ερώτημα δεν είναι αν η σύζυγος του υπουργού ΘΕΟΔΩΡΟΥ μπορεί να ασκεί δημοσιογραφία. Το βασικό ερώτημα για την κ. Ζαχαρέα είναι αν μπορεί να συστήνει εταιρεία με ενδιαφέροντα στο χώρο της τηλεόρασης και του ίντερνετ, χώρους στους οποίους ασκεί εποπτεία ο σύζυγος υπουργός.

Επίσης μεγάλα ερωτηματικά υπάρχουν για την αποζημίωση των 360.000 ευρώ που έλαβε για την αποχώρηση από τον alpha tv. Και φυσικά να πάρει αποζημίωση η γυναίκα, αλλά αν δεν ήταν σύζυγος του υπουργού θα έπερνε τόσα όσα ένας γιατρός σε 15 χρόνια δουλειάς;;

Αλήθεια πώς εξηγείται η επίθεση του alpha στον υπουργό επικρατείας μετά την αποχώρηση της συζύγου του;

Όχι λοιπόν κύριοι, το θέμα δεν είναι γιατί η κα Μάρα σχολιάζει στο δελτίο του alter ή στον realfm του κ. Χατζηνικολάου. Το θέμα είναι κατά πόσο είναι προκλητικά τα σπίτια των 1000 τμ με γήπεδα ποδοσφαίρου και ιδιωτικές δεξαμενές νερού, πισίνες κλπ, από δύο σκληρά εργαζόμενους, κατά δήλωσή τους.

Κι αν η άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος δικαιολογεί επενδύσεις σε ΜΜΕ και εταιρείες διάφορες.

Και η κα Κανέλλη είναι 35 χρόνια δημοσιογράφος και μάλιστα κορυφαία, δεν την είδαμε σε βίλλες, κότερα, εταιρείες, και αποζημιώσεις πολλών χιλιάδων ευρώ. (Βέβαια αυτή δεν είναι στην κυβέρνηση, και ακόμη και την αμοιβή από τον city 99,5fm δεν θα την παραλαμβάνει)

Ψιλοδιαφορές θα μου πείτε...

ΚΥΡΙΕ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ!

Δυό φορές στη ζωή μου πέρασα στο όρος. Έτυχε και οι δύο φορές να είναι στην Ι.Μ. Βατοπεδίου!
Ήθελα καιρό να γράψω κάποιες εντυπώσεις από το όρος αλλά κάποιο προσωπικό θέμα με απέτρεπε.
Τώρα μετά Χριστόν προφήτης κι εγώ, μου δίνεται η ευκαιρία να σχολιάσω λίγα πράγματα.

Ο ηγούμενος της μονής Γέροντας Εφραίμ, κύπριος την καταγωγή, παρέλαβε το μοναστήρι με δύο γέροντες μοναχούς στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να φτάσει τους 50-60 και σήμερα πλέον περί τους 100!
Άνθρωπος αναμφισβήτητα χαρισματικός, έχω παρακολουθήσει και ομιλίες του στην Αθήνα. Μετά τα πρώτα μεγάλα κοινοτικά πακέτα στα μοναστήρια στα τέλη του ’90 η μονή έγινε αγνώριστη πράγμα όχι αθέμιτο βέβαια. Πολυτελείς ξενώνες, ασανσέρ, μαρμάρινα μπάνια, λουξ σουίτες.
Επίσης όλο και πιο συχνά άκουγα διάφορα μάλλον αρνητικά σχόλια για τις δράσεις της μονής.
Από την περιφορά της τίμιας ζώνης από σπίτια πολιτικών με υψηλό τίμημα, μέχρι τις συχνές επισκέψεις κύκλων του Λονδίνου, πολιτικών κλπ. Βέβαια το 2ο από μόνο του δεν περιέχει κάτι κακό αν δεν συνοδευόταν κι από τη δημιουργία μιας υπερπολυτελούς μαρίνας στο λιμάνι του Βατοπεδίου για ελλιμενισμό των πολυτελών σκαφών και θαλαμηγών.

Συχνοί επισκέπτες οι κκ Κάρολος της Αγγλίας, τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος, Κ. Μητσοτάκης και η οικογένειά του (οι γυναίκες παρέμεναν σε γιωτ ανοικτά της μονής όπου πήγαινε με καραβάκι η τίμια ζώνη για προσκύνημα), και φυσικά ο πολύς κ. Ρουσόπουλος.
Πολιτικός διοικητής του Αγ. Όρους για ένα μεγάλο διάστημα ήταν ο κ. Σταύρος Ψυχάρης του Βήματος, πράγμα που μάλλον δικαιολογεί και την έκδοση του πολυτελούς λευκώματος «Οι Θησαυροί του Αγ. Όρους» από τον Δημοσιογραφικό οργανισμό Λαμπράκη.(ΔΟΛ)

Θα θυμήσω επίσης ένα πολύ "σεμνό και ταπεινό" ρεπορτάζ της κας Μάρας Ζαχαρέα (συζύγου του κ. Ρουσόπουλου) για τη μονή Βατοπεδίου στην εκπομπή της «42΄» στο Mega μεγάλη εβδομάδα του 2005 ή 2006 δεν θυμάμαι καλά.
Πέρισυ διάβασα στην «Ελευθεροτυπία» για την απόκτηση μετοχών της MIG, του κ. Ανδρέα Βγενόπουλου, από τη μονή, σε ποσοστό 15% περίπου.
Απλά θα θυμήσω ότι η MIG φαντάζει κολοσός επιχειρηματικά για την ελλάδα και λέγεται ότι διακινεί αραβικά (κατά προέκταση μουσουλμανικά) κεφάλαια.
Πέρισυ το «Πρώτο Θέμα» είχε κάνει λόγο για την ανταλλαγή της λίμνης Βιστωνίδας που κατείχε το μοναστήρι με αυτοκρατωρικά χαρτιά, με προνομιακά οικόπεδα στους νομούς Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης αν δεν κάνω λάθος. Επίσης είχε ακυρωθεί μετά από κινητοποίηση των κατοίκων παρόμοια μεταβίβαση στην Καβάλα.

Και φτάσαμε στο σήμερα με την αποκάλυψη των αγοραπωλησιών μεταξύ κράτους και Βατοπεδίου.
Επειδή πλέον δεν μπορώ να παρακολουθήσω το θέμα και επειδή επαναλαμβάνω ότι προσωπικά έχω βοηθηθεί από τις επισκέψεις μου εκεί, σταματώ εδώ αναφωνώντας:
ΚΥΡΙΕ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ!!!