ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΚΛΕΙΣΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ: ΑΝΟΙΓΜΑ ή ΚΛΕΙΣΙΜΟ;
Πριν λίγα χρόνια μιλούσαμε για «άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων» και πολλοί από μας κουνούσαμε με επιδοκιμασία το κεφάλι. Η τακτική των κυβερνήσεων εδώ και χρόνια να δημιουργεί κοινωνικές ομάδες – «μαύρα πρόβατα» είχε αρχίσει να δείχνει αποτελέσματα.
Εδώ και λίγες μέρες ισχύει ο νόμος 3919 για το «άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων». (μικρές παρατάσεις θεωρώ ότι δεν θα αλλάξουν κάτι). Προσωπική μου άποψη είναι ότι έτσι όπως πάει να γίνει το άνοιγμα ισοδυναμεί με κλείσιμο πολλών σπιτιών.
Ας το εξηγήσω λίγο. Στρεβλώσεις μεγάλες υπήρχαν πράγματι στα Ταξί. Άδειες με μαύρα χρήματα και υπέρογκο τέλος, αδιαφανείς διαδικασίες πώλησης-μεταβίβασης, αγένεια από μερίδα οδηγών, κλέψιμο (πείραγμα) στην ταρίφα, έλλειψη γνώσεων έστω και ελάχιστων αγγλικών λέξεων, αρπαχτές από τουρίστες κλπ… Ποιος δεν τα ξέρει και δεν έχει υποφέρει από αυτά. Από την άλλη υπήρχαν πολλοί έντιμοι επαγγελματίες που ζούσαν τις οικογένειές τους από το τιμόνι του Ταξί και μπορούσαν με κάποιες υπερωρίες να κάνουν δύο πράγματα παραπάνω…
Εκτός από την αδιανόητη κοροϊδία (όχι όμως πρωτόγνωρη) από το νέο υπουργό, είναι πλέον δεδομένο ότι οι μεγάλοι επιχειρηματίες που δεν έχουν πρόβλημα ένα κομμάτι του ομίλου τους, να δουλέψει με ζημίες για 2-3 χρόνια, θα μπουν στο χώρο με δεκάδες άδειες, με οδηγούς πολύ χαμηλά αμειβόμενους (η κρίση πάντα βοηθά σε αυτό). Με πρόσχημα την καλή εξυπηρέτηση, τα καινούργια και καθαρά αυτοκίνητα, τις προσφορές (πχ ταξιδεύεις με Ολυμπιακή; Δωρεάν το ταξί για το αεροδρόμιο) σε λίγα χρόνια θα καταφέρουν αρκετοί από τους «νοικοκύρηδες» να εγκαταλείψουν το επάγγελμα, είτε αναζητώντας μια άλλη εργασία, είτε αλλάζοντας τρόπο ζωής με επιστροφή σε κάποια επαρχία…
Τα ίδια περίπου συμβαίνουν με τους εφημεριδοπώλες. Αφού τράβηξαν δύο-τρείς αυξήσεις στα τσιγάρα, με αποτέλεσμα την πτώση του τζίρου, έρχονται τώρα τα δύο πρακτορεία διανομής εφημερίδων να κάνουν υπάλληλους όλους τους πρώην τοπικούς διανομείς, μειώνοντας και τα ποσοστά κέρδους των εφημεριδοπωλών με το έτσι θέλω.
Το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και εδώ. Αρκετά μικρομάγαζα θα κλείσουν και μετά από μια σύντομη περίοδο που οι εφημερίδες θα’ ναι δυσεύρετες θα εμφανιστούν οι αλυσίδες με τις διάφορες προσφορές… Και εδώ φυσικά υπήρξαν στρεβλώσεις στον κλάδο αυτό…
Κάπως έτσι, ούτε λίγο ούτε πολύ θα συμβούν και με το άνοιγμα της «σύστασης οδοντιατρικών εταιριών». (Προσοχή: κανείς ακόμη δεν έχει απαντήσει στο αν o υπουργός και η ομοσπονδία μας κοιμίζουν με την άτυπη τρίμηνη καθυστέρηση και κάποια ωραία πρωία θα ξυπνήσουμε με δυο-τρεις αλυσίδες οδοντιατρικών κέντρων δίπλα μας…)
Τελικά είναι κακό αυτό; Για αρκετούς από μας που έχουν μάθει σε ένα συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς, συμπεριφοράς κλπ, θα’ ναι το κύκνειο άσμα. Πόσοι από τους μικροεπαγγελματίες θα μπορέσουν να προσαρμοστούν στα υποχρεωτικά μέτρα «σωστής παροχής υπηρεσιών» όπως βοηθός και γραμματέας, μηχανογραφικό σύστημα, πιο σύγχρονος εξοπλισμός, λογιστής, κα.;
Για όσους έχουν ανοιχτό πνεύμα και δεν αρέσκονται στο να κλαίνε τη μοίρα που τους χτύπησε κατακούτελα υπάρχει ελπίδα τουλάχιστον να επιβιώσουν. Αρκεί να καταλάβουν πως μόνο η οργάνωση μπορεί να δώσει λύση και τα ευρύτερα σχήματα συνεργασίας μεταξύ μας μπορούν να φέρουν αποτελέσματα. Δυστυχώς οι οδοντίατροι δεν φημίζονται για τη διάθεση συνεργασίας μεταξύ τους. Ελπίζω ότι οι τελευταίες εξελίξεις και αυτές που έρχονται, θα μας κάνουν να δούμε τα πράγματα ευρύτερα και να μπούμε στη μάχη που θα μας δώσει την δυνατότητα να μην γίνουμε υπάλληλοι του κάθε επιχειρηματία που εκτός των άλλων έχει και αρκετό μαύρο ρευστό να ξεπλύνει…
