ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ, ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΦΩΝΗ, ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ


ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ
Μετά από πάρα πολλά χρόνια ξημέρωσε μια άλλη μέρα για τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Αττικής. Για πρώτη φορά από τότε που θυμάμαι το σύλλογο η κυρίαρχη παράταξη ΔΑΚΟΑ δεν έχει αυτοδυναμία, ενώ και οι υπόλοιπες παρατάξεις παρουσιάζουν πτωτική πορεία.
Τρείς νέες παρατάξεις εμφανίστηκαν και οι τρείς κατάφεραν να εισέλθουν στο Δ.Σ. του συλλόγου!

ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ ΤΙΠΟΤΑ
Είναι βέβαιο ότι οι "παλιές" παρατάξεις δεν κατάλαβαν τίποτα! Απόδειξη η βιασύνη τους να εντάξουν τους νέους εκλεγμένους στον ένα ή τον άλλο χώρο και να προεξοφλήσουν συνεργασίες!
Εκείνο επίσης που αδυνατούν να καταλάβουν είναι ότι για άλλη μια φορά ο οδοντιατρικός κόσμος κουρασμένος και απογοητευμένος από τη μέχρι τώρα κατάσταση στο σύλλογο, τους γύρισε την πλάτη με μια καραμπινάτη αποχή του 70%!!!
Επίσης εκείνο που φάνηκε ήταν η υποτίμηση των "μικρών". Η συμπεριφορά τους, η ειρωνία τους, η διάθεσή τους απέναντι στους δύο πιο μικρούς συνδιασμούς ήταν τελικά ένα "μπούμερανγκ" που τους έκοψε κρίσιμες ψήφους!

Η Α.Ο.Φ.
Τυχαίνει να είχα την πρωτοβουλία δημιουργίας της Ανεξάρτητης Οδοντιατρικής Φωνής. Το εγχείρημα ήταν τολμηρό, χωρίς καμιά προετοιμασία με μοναδικό όπλο την θέλησή μας να αλλάξει κάτι έστω και λίγο στο σύλλογό μας αλλά και τη ζεστασιά και αγάπη των φίλων μας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας! Χωρίς αφίσες, φυλλάδια, έντυπα, μηχανισμούς, με λίγα ευρώ από τις δικές μας αποκλειστικά τσέπες δώσαμε έναν αγώνα που φάνταζε απίθανο να δικαιωθεί στην αρχή του Μαρτίου όταν καταθέσαμε το ψηφοδέλτιο στο σύλλογο. Αποδείξαμε έτσι ότι δεν χρειάζονται έξοδα και υπέρογκες δαπάνες για να πετύχεις κάτι. Μόνο πίστη σ'αυτό που κάνεις!!!

Η ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ
Η στάση μας από δω και πέρα θα'ναι σαφής!
Θα συνεργαστούμε και με το διάολο σε κάθε θετική πρόταση, θ'αρνηθούμε οτιδήποτε μας πάει πίσω, θα θέσουμε ζητήματα και φυσικά προ των ευθυνών τους όλους τους υπόλοιπους. Και αυτό θα το καταλάβουν όλοι σύντομα. Άλλωστε σε λίγο καιρό θα πρέπει να συγκροτηθεί προεδρείο. Και η ΑΟΦ θα'χει σημαντικό λόγο...
Θέλω μέσα από το προσωπικό μου blog να ευχαριστήσω ιδιαίτερα αυτούς τους 59 ιδιαίτερους συναδέλφους γιατί βρήκαν το κουράγιο να σηκωθούν από το καρεκλάκι τους και να πιστέψουν σε κάτι καινούργιο. Που δεν υπέκειψαν στα τραβήγματα από το μανίκι κάποιων κυριών και κυρίων που αυτοξεφτιλίζονται στην είσοδο του συλλόγου προσδοκώντας την πρωτιά στην παράταξή τους και ό,τι αυτό συνεπάγεται γι'αυτούς, αργότερα στην κομματική ιεραρχία...
Η ΑΟΦ θα κινηθεί σύμφωνα με τις αρχές που έβαλε στην πρώτη της διακύρηξη. Δεν θα υπάρξουν αποκλίσεις ενώ θα προσπαθήσουμε πλέον να κινητοποιήσουμε τους συναδέλφους που απαξιούν και προτιμούν τον καναπέ τους. Για μας εκεί θα είναι η επιτυχία μας! Να φέρουμε νέους συναδέλφους να μιλήσουν και να αναδείξουμε ένα νέο ύφος και ήθος σ'αυτό το παλαιοκομματικό τοπίο που σκιάζει το σύλλογο!

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ΦΩΝΗ


ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ΦΩΝΗ

Αυτό το κείμενο δεν προσπαθεί να πείσει κανένα ότι βρέθηκαν οι σωτήρες του οδοντιατρικού κόσμου. Θέλουμε απλά να σας ενημερώσουμε για τις αρχές και τις θέσεις του συνδυασμού μας και φυσικά να καλέσουμε όλους όσους έχουν κουραστεί από την κατάσταση στον Οδοντιατρικό σύλλογο της Αττικής να μας στηρίξουν για μια δυνατή Ανεξάρτητη Φωνή μέσα σ’ αυτόν.

ΑΡΧΕΣ

Αρχές που διέπουν το σχήμα μας:

1. Όλα τα μέλη του σχήματος “Ανεξάρτητη Οδοντιατρική Φωνή” δηλώνουν την ανεξαρτησία τους από οποιοδήποτε υπάρχοντα κομματικό φορέα, κομματική παράταξη ή κομματικό σχήμα.

2. Οι αποφάσεις στα διάφορα θέματα που προκύπτουν, λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία (50+1) της ολομέλειας του σχήματος, πλην εξαιρετικά επειγουσών καταστάσεων όπου λαμβάνεται απόφαση από την οργανωτική επιτροπή η οποία αριθμεί κατ’ ελάχιστο πέντε (5) μέλη ή άλλο περιττό (μονό) αριθμό που συμφωνείται με απόφαση της ολομέλειας.

3. Σε εξεζητημένα θέματα, όπου υπάρχει ένας μόνο εκπρόσωπος του σχήματος, αυτός λαμβάνει απόφαση, η οποία υπόκειται σε κατοπινό έλεγχο της ολομέλειας του σχήματος με δυνατότητα διαφοροποίησης του σχήματος από αυτή.

4. Τα μέλη του σχήματος δεν κατέχουν δημόσιες – διορισμένες θέσεις.

5. Τα εκλεγμένα μέλη του σχήματος, αρνούνται αποζημίωσης για συμμετοχή σε εκδηλώσεις, συνέδρια, συμβούλια, παρά μόνο τα έξοδα μετάβασης τους, με το φθηνότερο μεταφορικό μέσο δημόσιας συγκοινωνίας και διαμονής τους στο απλούστερο δωμάτιο της περιοχής.

6. Η εκπροσώπηση του σχήματος στα διάφορα όργανα, γίνεται κυκλικά με απόφαση της ολομέλειας. Μέλος που αρνείται να παραιτηθεί μετά το χρονικό όριο που το σχήμα έχει αποφασίσει, διαγράφεται χωρίς άλλη διαδικασία. Εξαιρείται κάποιος μετά από απόφαση της ολομέλειας, μόνο εάν συντρέχει σοβαρός λόγος (π.χ. σοβαρό θέμα που βρίσκεται σε εξέλιξη και ο τρέχων υποψήφιος είναι απαραίτητος).

7. Ορίζεται ανώτατο όριο δύο (2) συνεχόμενων θητειών σε όργανα για το ίδιο άτομο.

8. Τα έσοδα του σχήματος, προέρχονται μόνο από επώνυμες εισφορές με κατάθεσε σε τραπεζικό λογαριασμό ή με απόδειξη του σχήματος, υπογεγραμμένη από όλα τα μέλη της οργανωτικής επιτροπής. Εισφορά μη επώνυμη κατατίθεται σε φιλανθρωπικό ίδρυμα (αποκλείονται οι Μ.Κ.Ο.)

9. Το κάθε μέλος έχει το δικαίωμα έκφρασης οποιασδήποτε προσωπικής άποψης, διαχωρίζονται όμως τη θέση του αυτή από το σχήμα και οπωσδήποτε όχι όταν είναι εκπρόσωπος του σχήματος σε όργανα και απόφαση του σχήματος έρχεται σε αντίθεση με την προσωπική του άποψη.

10. Οποιοδήποτε μέλος του σχήματος αποχωρεί όποτε το θελήσει χωρίς καμία υποχρέωση.

-

ΓΕΝΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ – ΑΙΤΗΜΑΤΑ:

1. Αναθεώρηση του δεοντολογικού κανονισμού στις σημερινές συνθήκες, ώστε να μην υπάρχει αυτή η ασυδοσία που επικρατεί σήμερα. Ποινές και διαδικασία άμεσα εφαρμοστέες. Σύσταση ειδικού οργάνου ελέγχου και τήρησης των αποφάσεων.

2. Διαρκής πίεση και διεκδίκηση αξιοπρεπών συμβάσεων για τους οδοντιάτρους με το νέο ενιαίο φορέα υγείας.

3. Εντατικοποίηση από το Σύλλογο μας, των προσπαθειών για τη διαλεύκανση του σκανδάλου στην Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία, χωρίς συγκαλύψεις και συμψηφισμούς.

4. Διαπραγμάτευση σε κεντρικό επίπεδο με τους εμπόρους υλικών για συγκράτηση και μείωση των τιμών.

5. Επαναπροσδιορισμός των παροχών της “Δια βίου εκπαίδευσης” και του συστήματος μοριοδότησης. Αποδοχή των webinars (διαδικτυακά σεμινάρια) ως ισότιμα των συνηθισμένων σεμιναρίων με αντίστοιχη μοριοδότηση εφ’ όσον βρεθεί τρόπος πιστοποίησης του παρακολουθούντα.

6. Κατοχύρωση οριστικά και αμετάκλητα της μετοχικής σύνθεσης των οδοντιατρικών εταιρειών και αυστηρός έλεγχος των μετοχών και των κεφαλαίων αυτών, θέματα που με τις συνεχείς αλλαγές στους νόμους, δε γνωρίζουμε πλέον τι ισχύει.

7. Ρύθμιση σε κεντρικό επίπεδο του συστήματος εφημεριών των οδοντιατρείων σε εθελοντική βάση. Απαγόρευση σε οποιονδήποτε να υπερβαίνει συγκεκριμένο αριθμό εφημεριών.

8. Επιδοτούμενη ηλεκτρονική διασύνδεση των οδοντιάτρων ώστε όλα τα θέματα και οι αποφάσεις να γίνονται γνωστές άμεσα με δυνατότητα άμεσης αντίδρασης και έκφραση άποψης, ορατή σε όλους.

9. Στήριξη με συγκεκριμένα μέτρα των νέων ελεύθερων επαγγελματιών άλλα και πρόταση στην Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία για στήριξη των συναδέλφων της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίοι πλήττονται ιδιαίτερα από την οικονομική κρίση.

10. Επίλυση του θέματος των ειδικοτήτων – εξειδικεύσεων, εκτός των ήδη καθιερωμένων. Καθορισμός του ποιος κάνει τι και ποιος χορηγεί και με ποιες προϋποθέσεις τις ειδικότητες – εξειδικεύσεις.

11. Επιδίωξη να είναι δωρεάν για τον οδοντίατρο η διαχείριση των οδοντιατρικών αποβλήτων και απορριμμάτων με κεντρικό και ενιαίο σύστημα

12. Υλοποίηση του θεσμού του αγροτικού οδοντιάτρου σε εθελοντική βάση για τους αποφοίτους με θεσμοθετημένη εξασφάλιση των απαραίτητων πόρων για το εγχείρημα (ο νόμος έχει ψηφιστεί – οι πόροι είναι ανύπαρκτοι)

13. Ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των πρακτικών και αποφάσεων του Δ.Σ. του Συλλόγου

14. Αξιολόγηση των οδοντιάτρων και των οδοντιατρικών πράξεων από ανεξάρτητο φορέα με απόλυτα διαφανείς διαδικασίες.

15. Να μην εξαιρεθεί το Ε.Τ.Α.Α. (περιλαμβάνει και το ΤΣΑΥ) από την τριμερή χρηματοδότηση.

16. Μείωση της εισφοράς σε Συλλόγους και Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία κατόπιν πανελλαδικής συμφωνίας.

17. Αυστηρή τήρηση στις εκλογές του κανονισμού περί “Μη ταμειακώς εντάξει” μελών. Ανάρτηση στο διαδίκτυο, όσων έχουν δικαίωμα ψήφου.

18. Πρόταση για άμισθη συμμετοχή σε επιτροπές, συμβούλια κλπ. όλων των μελών του Δ.Σ. και της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας

19. Εντατικοποίηση και επέκταση των εθελοντικών προγραμμάτων παροχής οδοντιατρικής φροντίδας σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού.

20. Προσπάθεια ένταξης των μεταπτυχιακών και των ειδικοτήτων σε ενιαίο σύστημα τύπου κατατακτήριων εξετάσεων και για τα δύο Πανεπιστήμια.

-

Για την Ανεξάρτητη Οδοντιατρική Φωνή

1. Καλαμάτας Βασίλης
2. Μαγκλάρας Γιάννης
3. Μακρυγιάννη τζώρτζια
4. Πανταζόπουλος Πάνος
5. Τράπαλης Γιάννης

Δευτέρα 24 Ιανουαρίου 2011

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ. Η ΙΘΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ


Φίλοι και φίλες συνάδελφοι και συνεργάτες

Εδώ και πολύ καιρό κάποιοι παλιοί φίλοι εντός και εκτός συνόρων της χώρας, συζητάμε για τα προβλήματα των οδοντιάτρων αλλά και της χώρας γενικότερα.
Άλλωστε ποτέ δεν βλέπαμε την οδοντιατρική αποκομμένη από το γενικότερο κοινωνικό-πολιτικό πλαίσιο

Η εμπειρία της Ε.Α.Κ.Ο., της μακροβιότερης ανεξάρτητης παράταξης στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (υφίσταται συνεχώς και με επιτυχία από το 1985) μας έδωσε τη φλόγα για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης παράταξης στον οδοντιατρικό χώρο, ως επαγγελματίες και εργαζόμενοι πλέον, η οποία τιμητικά και συμβολικά θα φέρει τον ίδιο τίτλο στα αρχικά της

Ενωτική Αυτόνομη Κίνηση Οδοντιάτρων

Η λέξη Κίνηση για μας έχει μια ιδιαίτερη σημασία γιατί σημαίνει ότι το εγχείρημα μας αυτό δεν σκοπεύουμε να περιοριστεί μόνο στα στενά όρια της Οδοντιατρικής κοινότητας

Ως σκεπτόμενοι πολίτες αυτής της Χώρας επιδιώκουμε να αφήσουμε πίσω μας ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί, το οποιοδήποτε τυχόν κομματικό παρελθόν (δεν επικαλούμαστε παρθενογένεση) και να ενώσουμε τις φωνές μας με όσους συλλογίζονται ελεύθερα σ’αυτό τον τόπο

Ο καθένας με το δικό του ύφος και τρόπο, κρατώντας πάντα το στοιχείο της ανεξαρτησίας στην ατομική σκέψη με σκοπό τελικά την αυτόνομη συλλογική δράση και παρουσία, χωρίς αυστηρές γραμμές και όρια πειθαρχίας, όπως αυτά τα χαρακτηριστικά που καθιέρωσαν την ΕΑΚΟ βασική πρωταγωνιστική δύναμη στο Πανεπιστήμιο όλα αυτά τα χρόνια…

Έτσι θα εκπληρώσουμε και το «Ενωτική» του τίτλου μας γιατί δεν επιδιώκουμε να χωρίσουμε περισσότερο τον οδοντιατρικό κόσμο, αλλά να τον ενώσουμε σε μια κατεύθυνση σαρωτικής αλλαγής νοοτροπίας. Μιας νοοτροπίας που τον έχουν εδώ και χρόνια εγκλωβίσει οι γνωστές συνδικαλιστικές παρατάξεις όλων των κομμάτων.

Πρώτοι εμείς οι μικροί και λίγοι, αποφασισμένοι να εγκαταλείψουμε τον εφησυχασμό των τελευταίων χρόνων με την ανάληψη πρωτοβουλιών

Σας καλούμε λοιπόν όλους να μας δώσετε τις προτάσεις σας, τις ιδέες σας, τις παρατηρήσεις και τις κρίσεις σας για οποιοδήποτε θέμα σας ενδιαφέρει και απασχολεί. Στόχος δεν είναι να υπάρξουμε για να συμμετέχουμε μόνο σε κάποιες εκλογικές ή άλλες διαδικασίες αλλά για να αποκτήσουμε όλοι ουσιαστική φωνή παρέμβασης στα δρώμενα στο χώρο αλλά και γενικότερα.

Επιδιώκουμε την ουσιαστική συμμετοχή όλων μας και γι’ αυτό σας καλούμε στην 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη Οδοντιάτρων και Φοιτητών στις 19-20 Μαρτίου 2011 στην Αθήνα.

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΥΤΗ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΔΙΠΛΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ...ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΦΡΕΣΚΙΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΕΥΤΕΡΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΕΘΟΥΝ ΣΕ ΙΔΙΑ ΜΕΤΕΡΙΖΙΑ...ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ..ΑΡΓΟΤΕΡΑ Ο ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΤΙΒΟΣ.
ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΟ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ "ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ"...ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟ...ΣΕ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΖΗΣΟΥΜΕ...ΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

ΕΛΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Για την προσωρινή διοικούσα επιτροπή

Άγγελος Σίδερης
Γιάννης Σόμπολος
Γιάννης Τράπαλης
Δημήτρης Ιωακειμίδης

Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 12 ΧΡΟΝΙΑ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ


Πέρασαν 12 χρόνια. 12 χρόνια συνεχούς άσκησης ενός επαγγέλματος που για πολλούς φαντάζει εύκολο και πολύ προσοδοφόρο.
«Κλείνει τρύπες και βγάζει λεφτά». Αυτή είναι η άποψη των περισσοτέρων αγαπητοί μου είτε μας αρέσει είτε όχι.
Μέσα σ’ αυτά τα χρόνια διδάχθηκα πολλά. Πρώτα απ’ όλα έμαθα να ψυχολογώ σχετικά καλά αυτόν που έρχεται να ζητήσει μια θεραπεία. Πράγμα που νομίζω είναι πολύ σημαντικό και πραγματικά μεγάλο πρόβλημα στην αρχή.
Σιγά σιγά και ενώ η δουλειά ανέβαινε, είδα ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε εύκολα να χάσουμε την μπάλα μέσα από το άγχος μας και την διάθεση για να βοηθήσουμε όσο καλύτερα και όσο πιο άμεσα τον «ασθενή».
Δουλεύουμε πολλές ώρες, δεν δίνουμε ευκαιρίες ξεκούρασης στον εαυτό μας, τα βάζουμε με εμάς τους ίδιους αν κάτι δεν πάει καλά (λες και σε κάθε θεραπεία δεν υπάρχει ποσοστό αποτυχίας), αγχωνόμαστε αρκετά έχοντας να διαχειριστούμε πλειάδα ασθενών, συνεργατών, βοηθών, τεχνιτών, προμηθευτών.
ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΑ
Συν όλων των άλλων τα «μαγικά Σαββατοκύριακα» πολλές φορές έχουμε επιμόρφωση, ή αντιμετώπιση «εκτάκτων» περιστατικών.
Το «εκτάκτων» το βάζω σε εισαγωγικά γιατί μετά από τόσα χρόνια κατάλαβα ότι τα πραγματικά έκτακτα είναι μικρό ποσοστό των κλήσεων για έκτακτο περιστατικό.
Οι ασθενείς μαθαίνουν από μας. Δηλαδή αν τους μάθεις ότι είσαι στη διάθεσή τους οποιαδήποτε ώρα της ημέρας, 24 ώρες το 24ωρο, 7 μέρες την εβδομάδα, κάποιοι θα το «εκμεταλλευτούν» ακόμη και για ένα σφράγισμα που έσπασε και επειδή έχουν ένα γάμο για να πάνε θέλουν εδώ και τώρα αποκατάσταση.
Έναν άλλο διάολο που πολλοί έχουν βάλει στη ζωή τους είναι το κινητό τηλέφωνο που αφειδώς πολλοί συνάδελφοί μου προσφέρουν στους ασθενείς τους δίνοντάς τους το ελεύθερο για χρήση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Είναι αλήθεια ότι σ’ αυτό ήμουν πολύ φειδωλός από την αρχή। Όμως και αυτοί οι λίγοι που στο ζητούν επίμονα «για μια ανάγκη» δεν σέβονται το λόγο τους. (Υπάρχουν πάντα οι ευγενικοί και τζέντλεμαν )
ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ
Το κινητό τηλέφωνο, μιας και φαντάζει αδιανόητο να πεις σε κάποιον «δεν έχω κινητό», έχει λοιπόν ένα κουμπάκι που λέει off. Αυτό το κουμπάκι μπορείτε να το χρησιμοποιείτε πιο συχνά αν κρίνετε ότι δεν θέλετε ενόχληση. Εγώ εδώ και καιρό το εφαρμόζω κατά κόρον και οφείλω να σας πω ότι κανείς ασθενής μου δεν «έφυγε» επειδή πονούσε και δεν με βρήκε το Σάββατο το βράδι στις 11.30μμ (Άλλωστε πονούσε από την Τετάρτη αλλά έλπιζε ότι θα περάσει).
Τις ώρες που θεωρείτε ότι δεν σας χαλάει να δώσετε συμβουλές ή οδηγίες μπορείτε να το έχετε ανοικτό φυσικά. Θεωρώ όμως λάθος το να το έχετε ανοικτό και να μην απαντάτε σε κλείσεις.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ;;;
Τελευταία είχα δύο περιστατικά φίλων που κόντεψαν να «ταξιδέψουν» και λόγω υπερβολικού άγχους. Οι ηλικίες τους κοντά στα 40 λίγο κάτω ο ένας, ελάχιστα επάνω ο άλλος. Το ότι ο ένας εξ αυτών είναι οδοντίατρος, από τους πολύ «μάχιμους», δίνει μια πρώτη απάντηση. Σύμφωνοι, η κληρονομικότητα, ο τρόπος ζωής και οι κακές συνήθειες παίζουν έναν ρόλο. Όμως όλως τυχαίως οι γιατροί και στους δύο πρότειναν την μαγική συνταγή που λέγεται «γράψιμο». Δεν βρίσκω επίσης τυχαίο ότι οι ασφαλιστικές εταιρείες κατατάσσουν τους οδοντιάτρους στις επικίνδυνες κατηγορίες για πρόωρο και αιφνίδιο θάνατο.
Έτσι λοιπόν, κατάλαβα ίσως λίγο αργά (κάλλιο αργά παρά ποτέ) ότι κάποια λάθη έχουμε κάνει στις εκτιμήσεις μας.
Θεωρώ λοιπόν ότι χρειάζεται συνειδητά λιγότερο άγχος, αλλά μέσα από μια διαφορετική θεώρηση όλης της ζωής…
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ
Δεν είναι τυχαίο ότι τα τελευταία χρόνια έχω πάρει από άλλους συναδέλφους «μαθήματα ζωής»। Κάποιοι λοιπόν εξ’ ημών θεωρούν ότι η μοναδική προτεραιότητα της ζωής τους είναι η με οποιοδήποτε τρόπο δημιουργία «βιτρίνας». Σπίτια, αυτοκίνητα, εξοχικά και ακριβά ιατρεία. Πολλές φορές έχω ακούσει για γιατρούς που «έχουν κάνει μεγάλη επένδυση» άρα πρέπει να χρεώνουν ακριβά γιατί «προσφέρουν υψηλές υπηρεσίες στους ασθενείς τους».
Πρώτον δεν θεωρώ απαραίτητο ότι ο ακριβός και σούπερ-ντούπερ εξοπλισμός συνεπάγεται «υψηλού επιπέδου παροχή υπηρεσιών» από μόνος του.
Δεύτερον θεωρώ ότι το πιο σημαντικό στοιχείο στην επιτυχία ενός γιατρού είναι η συνολική συμπεριφορά του। Τόσο ως προς τους ασθενείς και τους συνεργάτες του, όσο και προς τον περίγυρό του, είτε πρόκειται για προσωπικό είτε για επαγγελματικό.
ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ :Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ
Νομίζω ότι η σωστή συμπεριφορά και αντιμετώπιση μπορεί να κάνει ακόμη και ένα λάθος μας να μοιάζει αστείο. Άλλωστε το πρώτιστο προσόν ενός γιατρού πρέπει να είναι ο ανθρωπισμός του.
Βεβαίως δεν σκοπεύω να καθορίσω εγώ τις φιλοδοξίες του κάθε συναδέλφου, άλλωστε οι φιλοδοξίες είναι θεμιτές. Απλά όμως προσπαθώ να θέσω θέμα ισορροπιών στη ζωή. Αυτό που πολλοί ονομάζουν ποιότητα ζωής έχει πολλές αναγνώσεις. Για κάποιους το «έχειν» και το «φαίνεσθαι» είναι το παν. Για κάποιους άλλους η επαφή με την οικογένεια, ο προσωπικός χρόνος, ενώ σε κάποιους τρίτους τα ταξίδια, η καλοπέραση ή η προσωπική προβολή. Τίποτα από όλα αυτά δεν απορρίπτω. Ίσως όμως ο καθένας μας με τις ιδιαιτερότητές του και τις ανάγκες του οφείλει να βρει ξανά τις ισορροπίες του.
Στην πολύπλευρη κρίση που έχει πλήξει τη χώρα μας, εγώ βρίσκω και κάποια θετικά στοιχεία। Πολλοί από μας σκέφτηκαν, προβληματίστηκαν και αναρωτήθηκαν αν έχουν κάνει κάποιες λάθος επιλογές. Το περιβάλλον που πλέον καλούμαστε να ζήσουμε και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, νομίζω ότι δίνει αφορμές για ενδοσκόπηση. Κι αυτό είναι τελικά το μήνυμά μου σε όλους τους φίλους και συναδέλφους μου. Ας ψάξουμε μέσα μας, να επανακαθορίσουμε τις αρχές και τις αξίες μας, να δούμε τη ζωή μας με τις αληθινές ανάγκες μας και όχι τις εκατοντάδες πλασματικές που βάλαμε σωρηδόν τα τελευταία χρόνια στη ζωή μας…
ΕΓΩ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ ΠΑΝΤΩΣ....
Ξέρω ότι κανείς από μας δεν ήταν στο περιβόητο τραπέζι που έκανε ο κύριος Πάγκαλος όταν «τα τρώγαμε μαζί». Ας δούμε όμως (στέλνοντας εκεί που του πρέπει τον κο Αντιπρόεδρο) τα δικά μας λάθη και παραλείψεις. Το οφείλουμε τόσο στον εαυτό μας όσο και στα παιδιά μας. Στο τέλος τέλος αν γίνουμε καλύτεροι ως άνθρωποι μόνο ωφελημένοι μπορούμε να βγούμε….
Αυτό ας το ξεκινήσουμε τώρα! Γι’ αυτό σίγουρα δεν θα μας φταίει κανένα μνημόνιο.
(Σε όσους σπεύσουν να με κατατάξουν κάπου θα συστήσω να περιμένουν λίγες μέρες πριν τις όποιες κρίσεις τους)

Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

ΠΩΣ ΕΙΔΑ ΤΑ ...ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ


ΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ….
Για άλλη μια φορά, μαζόχας βλέπετε, παρακολούθησα μέχρι τέλους τα αποτελέσματα των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών. Άκουσα αναλύσεις επί αναλύσεων (χαρά στο κουράγιο μου) διάβασα σχόλια και άρθρα σε εφημερίδες και μέσα κοινωνικής δικτύωσης…


ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Αρχίζω με το κυβερνών κόμμα: Στον πρώτο γύρο έκανε την πάπια. Νίκησε λέγαν σε δύσκολες συνθήκες, πάντα στις αυτοδιοικητικές εκλογές υπάρχει φθορά της κυβέρνησης, άρα το ΠΑΣΟΚ νομιμοποιήθηκε να συνεχίσει την πολιτική του.
Πονηρά σκεπτόμενοι επειδή έβλεπαν να χάνουν μεγάλο αριθμό περιφερειών το γύρισαν στο «αυτοδιοικητικό της ψήφου» για το 2ο γύρο. Κινδύνευαν να χάσουν 6-7 περιφέρειες (μεταξύ των οποίων η Αττική), ενώ διαφαινόταν πιθανή ήττα (έστω οριακά) στους 3 μεγάλους Δήμους αλλά και στην Πάτρα (από πρώην ΠΑΣΟΚο είναι αλήθεια).


Ξαφνικά μετά το 2ο γύρο, ήταν όλοι τους μες τη καλή χαρά. Λες και τον Καμίνη και τον Μπουτάρη τον εξέλεξε το ΠΑΣΟΚ μόνο, ή τις περιφέρειες τις κέρδισε το ΠΑΣΟΚ μόνο του. Κέρδισε την Πελοπόννησο; Κέρδισε την Αττική, όταν ο πρώτος γύρος του έδωσε 24%; Ας μη γελιόμαστε. Ήταν αναμενόμενο. Όταν κερδίζουν, κερδίζει το κόμμα, όταν χάνουν χάνει ο υποψήφιος.


Η ΝΔ
Κάτι τέτοιο έγινε στη ΝΔ. Ούτε λίγο ούτε πολύ μετά τον πρώτο γύρο, μας είπαν ότι η ΝΔ είναι κυβέρνηση εν αναμονή… Μετά το 2ο μας είπαν ότι στον 1ο γύρο, κέρδισαν σε 33 νομούς. Όπως τους βολεύει δηλαδή. Για τις μετά από 24 χρόνια ήττες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη δεν άκουσα τίποτα. Για τα προσωπικά στοιχήματα του προέδρου Σαμαρά (Δράκος στην Πελοπόννησο και Κικίλιας στην Αθήνα) μούγκα στη στρούγκα. Για το Βατερλώ γαλάζιων βουλευτών και μεγαλοσυνδικαλιστών στους Δήμους τα ίδια (Γκιουλέκας, Βαρβιτσιώτης, Κοκκινούλης, Νασίκας κα)



Κανείς από τους δύο δεν κατάλαβε ότι ο κόσμος μαύρισε τους κομματικούς παντού. Προτίμησε αυτούς που είχαν έναν αέρα ανεξαρτησίας. Αυτούς που συσπείρωσαν γύρω τους ευρύτερες δυνάμεις. Πολλές φορές ετερόκλητες αλλά όχι μονοκομματικές.



Το ΚΚΕ είναι το μόνο που είδε αύξηση ψήφων, έχοντας βάλει εξ’ αρχής θέμα πολιτικού μηνύματος. Άρα επιβραβεύτηκε. Η υπόλοιπη αριστερά σε 3 κομμάτια μετράει κέρδη (Δημ. Αριστερά) και ζημίες (ΣΥΡΙΖΑ, Αλαβάνος).



Ο ΛΑΟΣ έχασε καθαρά! Πλήρωσε ίσως το ΝΑΙ στο μνημόνιο, αλλά και την τσιρίδα του βασικού υποψηφίου κου Γεωργιάδη. Βέβαια βγήκαν να πουν ότι στον Πειραιά πήραν 18% (Μαντούβαλος) λες και όλοι αυτοί είναι δικοί του ψήφοι… Τι άλλο θα ακούσουμε…Είναι γεγονός πως ο ΛΑΟΣ ακροβατεί πλέον μεταξύ συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης με πολλά εσωτερικά προβλήματα (Βορίδης, Βελόπουλος, Γεωργιάδης κλπ).



Ανεξάρτητοι συνδυασμοί (πχ Αμυράς στην Αθήνα και ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις περιφέρειες) ήταν οι πραγματικοί νικητές. Όπως δικαιούνται να χαίρονται οι Χρυσαυγίτες της Αθήνας με 5,5 % περίπου.


Όλα αυτά όμως σκιάζονται από την τρομερά μεγάλη αποχή που στο 2ο γύρο (και λόγω της στάσης του ΚΚΕ) έφτασε κατά τόπους το 60%! Ποτέ δεν συμφωνούσα με αυτούς που θεωρούσαν όλη την αποχή ως συνειδητή αντισυστημική ψήφο. Ένα όμως μεγάλο ποσοστό, φωνάζει ότι «όλοι είναι ίδιοι», ή ότι «άστους να χτυπιούνται, εγώ απέχω».
Παρόλα αυτά θεωρώ ότι σε βουλευτικές εκλογές πάλι ένα τμήμα αυτών θα επιστρέψει στις κάλπες και συνήθως στα κόμματα εξουσίας. Έχει αποδειχτεί πολλές φορές αυτό. Ποιος όμως μπορεί να αγνοήσει ότι 2.500.000 πολίτες δεν πήγαν καν να ψηφίσουν αυτή τη φορά και ότι κάποιοι εκλέχτηκαν από περίπου το 20% του εκλογικού σώματος της Περιφέρειάς τους ή του Δήμου τους;;;



Θα κάνω ιδιαίτερη αναφορά στις νίκες των Καμίνη, Μπουτάρη γιατί έδωσαν πολλαπλά μηνύματα.
Απέδειξαν ότι οι κοινωνίες δεν είναι πρόβατα ή καλύτερα ποίμνιο (και ο νοών νοείτω). Απέδειξαν ότι όταν αισθάνονται ελεύθερες από κομματικούς εναγκαλισμούς θεωρούν καλύτερη την επιλογή τους.
Την ουσία θα την κρίνουν οι πολίτες σε 4 χρόνια. Μακάρι πάντως να έρθει η μέρα που να εκλέγονται οι καλύτεροι άσχετα από κομματικές στηρίξεις και υποδείξεις…

Δευτέρα 4 Οκτωβρίου 2010

ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΠΑΣΟΚ....


Με μεγάλες ελπίδες για ανάκαμψη εναπόθεσαν οι Έλληνες πριν ένα χρόνο την διακυβέρνηση της χώρας στο Γιώργο Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ.

ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΟΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ...
Πολύ πολύ νωρίς φάνηκε ότι τα πράγματα δεν θα ήταν καλά για τη χώρα. Το έλλειμα της χώρας αποδείχτηκε πολύ μεγαλύτερο από αυτό που λεγόταν, χωρίς όμως να πειστεί ο κόσμος ότι ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν γνώριζε αλλά πιθανόν απέκρυπτε προεκλογικά. (Δήλωση Προβόπουλου λίγους μήνες μετά).
Σιγά σιγά η ελπίδα μετατράπηκε σε φόβο και μετέπειτα σε "τρομοκρατία". Η λέξη "πτώχευση" αιωρούνταν στον αέρα της Πατρίδας μας, από όλα τα επίσημα Ευρωπαικά και Ελληνικά χείλη.

ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΑΙ ΒΙΑΙΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ
Ο Ελληνικός λαός αναγκάστηκε να μπει σε μεγάλες βίαιες ανατροπές και θυσίες, μερικές εκ των οποίων αποτέλεσαν τη φυσική συνέπεια της 35ετούς διακυβέρνησης της χώρας από πολιτικούς που συμβιβάζονταν με μικρά ή μεγάλα συμφέροντα.
Ο Δημόσιος τομέας σήκωσε υποχρεωτικά το βάρος των βίαιων αλλαγών, ενώ η αγορά πάγωσε από τον φυσιολογικό φόβο που έφερε η απειλή πτώχευσης. Ταυτόχρονα, απεργίες, διαδηλώσεις και συγκρούσεις έδωσαν την εικόνα μιας χώρας σε εμφύλια διαμάχη...
...Και ταυτόχρονα ένας ορυγμαδός πληροφοριών, περί "αναδιάρθρωσης του χρέους", περί spreads, ασφάλιστρα ομολόγων, swap, κλπ...
Ο μέσος πολίτης σήκωσε τα χέρια ψηλά. "Μα καλά που ζούσαμε τόσα χρόνια; Τόσο πλαστή ήταν αυτή η ευδαιμονία μας;" και γιατί μας άφησαν τόσο πολύ να πιστεύουμε την ψεύτικη εικόνα, γιατί μας ωθούσαν σε δανεισμό ώστε "να πάρει μπροστά η ατμομηχανή της ανάπτυξης, η οικοδομή και οι τράπεζες"; γιατί μας άφηναν στο σκοτάδι;
Μήπως γιατί έτσι θα γινόταν πιο εύκολο το γκρέμισμα κάθε έννοιας κοινωνικής αλληλεγγύης και κοινωνικού κράτους; και πως γίνεται τα χρήματα να τα τρώγαμε όλοι μαζί όταν οι περισσότεροι δεν ζυγίζουμε ούτε όσο το ένα μπούτι του κυρίου Πάγκαλου;
Η ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ δεν έφερε αλλαγές μόνο στο δημόσιο. Προετοιμάζει και μεγάλες αλλαγές και στον ιδιωτικό τομέα και μάλλον κερδισμένοι δεν θα είναι οι εργαζόμενοι...

ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΜΟΝΟ ΣΤΡΑΒΑ...
Επειδή δεν μ'αρέσει να είμαι μονολιθικός και να βλέπω μόνο τα στραβά, δεν μπορώ να μην επικροτήσω αλλαγές που έπρεπε να έχουν γίνει εδώ και 40 χρόνια στην Ελλάδα.
Καταργήσεις και συγχωνεύσεις υπηρεσιών και οργανισμών σφραγίδων με δεκαδες υπαλλήλους-φαντάσματα, απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, προσπάθεια περιορισμού του κόστους των φαρμάκων για τα ταμεία, προσπάθεια ενιαίων προμηθειών στα νοσοκομεία, θέσπιση ως κακούργημα της φοροδιαφυγής και φοροκλοπής, αλλαγές στους Δήμους όπου γινόταν το πάρτι της κατασπατάλησης του δημόσιου χρήματος, καθιέρωση του πόθεν έσχες για όλους, άνοιγμα της χώρας σε αραβικά και κινεζικά κεφάλαια αρκεί να συνεπάγεται και αύξηση των ελληνικών εξαγωγών και άνοδο του τουρισμού μας, εκτός από αόριστες επενδύσεις και εύρεση ρευστού για δανεισμό...
Ειδικά βέβαια για τη φοροδιαφυγή και φοροκλοπή είναι απαραίτητο να πιαστούν και τα μεγάλα ψάρια (από μικρά χορτάσαμε) γιατί ρυθμίσεις τύπου περαίωσης μόνο αυτό δεν εγγυώνται...
Σταμάτησε επιτέλους το άρρωστο καθεστώς των συμβασιούχων στο δημόσιο, ενώ το ότι πλέον το δημόσιο δεν αποτελεί το ιδανικό όνειρο του καθενός δεν με στεναχωρεί καθόλου. Σαφώς και αναγνωρίζω αξιολογώτατους υπαλλήλους στο δημόσιο που αδικούνται. Αδικούνται όμως πρωτίστως από την εικόνα που δίνουν οι υπηρεσίες του δημοσίου, που χωρίς λάδι δεν δουλεύει τίποτα...
Αλλάζει για πολλοστή φορά το σύστημα στην Παιδεία, αυτή τη φορά όμως φαίνεται μια σωστή κατεύθυνση, στην υγεία γίνεται προσπάθεια πάταξης του παράνομου πλουτισμού γιατρών μέσω εταιριών, χωρίς όμως να διαφαίνεται μια αξιοπρεπέστερη αντιμετώπιση των πολλών γιατρών που δουλεύουν άπειρες ώρες για να βγει το σύστημα εφημεριών και φροντίδας ασθενών, με άπειρες ελλείψεις σε προσωπικό.
Καθιερώθηκε η απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους κλειστούς χώρους, χωρίς όμως να ληφθεί υπ'όψιν και το δικαίωμα των καπνιστών (δεν καπνίζω προσωπικά) να συχνάζουν σε μέρη που να επιτρέπεται το κάπνισμα. Υπάρχει βέβαια ο αντίλογος που λέει :τότε να γίνει προαιρετική και η χρήση της ζώνης ασφαλείας στα αυτοκίνητα... δύσκολη επιλογή αλήθεια...
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι με τον περιορισμό των οικονομικών των πολιτών, πέφτει απότομα η κατανάλωση γενικότερα, άρα η προσδοκώμενη αύξηση των εσόδων από τις αυξήσεις φόρων, φπα κλπ εξανεμίζεται, ενώ οι επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο πιο συχνά...

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Το πιο μεγάλο θέμα που έχει προκύψει πλέον είναι η μεγάλη αναξιοπιστία των πολιτικών. Κανείς πλεόν δεν πιστεύει κανένα και νομίζω ότι αυτό θα εκφραστεί στις κάλπες της 7ης Νοεμβρίου. Άλλωστε πάντα οι κάλπες των δημοτικών εκλογών αποτελούσαν εύκολη οδό διαμαρτυρίας.
Νομίζω ότι η πλειοψηφία του κόσμου βρίσκεται παγιδευμένη. Από τη μια η τρομοκρατία της πτώχευσης, από την άλλη η τρομοκρατία του Μνημονίου. Όλοι δε, ομολογούν ότι έρχεται νέο σκληρότερο μνημόνιο. Αν δεν υπάρξει λοιπόν άμεσα ελπίδα και προοπτική ανάπτυξης στον κόσμο, νομίζω ότι το παιχνίδι έχει χαθεί για την κυβέρνηση ακόμη και για τις σχεδιαζόμενες αλλαγές που πράγματι θα ωφελήσουν τη χώρα...

ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΕ 2 ΟΨΕΙΣ....


ΜΙΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΕ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ….

Αυτές τις μέρες στην ενιαία πλέον Γερμανία, γίνονται εορτασμοί για τα 20 χρόνια από την επανένωση της Γερμανίας μετά την πτώση του «Τείχους» και την κατάρρευση της Λαοκρατικής Γερμανίας (πρώην ανατολική Γερμανία).

Σε δημοσκόπηση που διενεργήθηκε στις πρώην ανατολικές δημοκρατίες, βρέθηκε ότι σε μεγάλα ποσοστά οι πολίτες των χωρών αυτών θεωρούν ότι με το τότε καθεστώς περνούσαν καλύτερα απ’ ότι σήμερα.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;

Μια άλλη ματιά στους αριθμούς δείχνει την αλήθεια των ευρημάτων. Δεκάδες εργοστάσια έκλεισαν αφού πρώτα είχαν πωληθεί σε ιδιώτες (αποκρατικοποίηση το λέμε) και αφού είχαν επιχορηγηθεί με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα μεγάλο εργοστάσιο της Ανατολικής Γερμανίας που μετά από 15 χρόνια, και ενώ είχε 34000 εργαζομένους, πήρε επιχορηγήσεις, απέλυσε περίπου 20000 και κατέληξε με 2000 τους οποίους απέλυσε τελικά δηλώνοντας πτώχευση…

Το επίπεδο εκπαίδευσης, κάτι που ήταν δωρεάν για όλους στις χώρες αυτές, για ένα μεγάλο τμήμα των Ανατολικογερμανών έπεσε τραγικά, ενώ για παροχές υγείας η ιδιωτικοποίηση έφερε τα αποτελέσματα που ξέρουμε όλοι μας. Για τη στέγη να μη μιλήσουμε καλύτερα. Οι άστεγοι το μαρτυρούν. Ενώ η έξαρση της πορνείας και των ναρκωτικών έδωσαν τη μεγαλύτερη χαρά στις διάφορες μαφίες…

ΚΑΛΑ ΜΑΣ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙΣ ΤΩΡΑ;

Πολλοί θα αναρωτηθούν: Μα καλά, η γραφειοκρατία, η έλλειψη ελευθερίας, καταναλωτικών αγαθών, η φίμωση των αντιφρονούντων, οι πολιτικοί κρατούμενοι; Πού τα πας όλα αυτά;

Αλήθεια πιστεύει κανείς ότι ο καπιταλισμός τα έχει λύσει αυτά τα θέματα; Μήπως σήμερα εμείς στην Ελλάδα για παράδειγμα, δεν έχουμε κατευθυνόμενη δημοσιογραφία και πληροφορία, δεν έχουμε πολιτικούς κρατούμενους, γραφειοκρατία, ανισότητες στη μεταχείριση των πολιτών, νεόπλουτους και καρχαρίες κάθε είδους;

WIND OF CHANGE;;;

Τελικά νομίζω ότι πολλές φορές όταν δεν μπορείς να αποδείξεις, ότι αυτό που έφερες δεν ήταν «a wind of change» αλλά μια από τα ίδια με άλλο πρόσωπο, καλύτερα να μην το πανηγυρίζεις κιόλας…