30 λεπτα με τα πόδια στο κέντρο της Αθήνας

Εχω γράψει πολλές φορές για την ξενοφοβία, τον ρατσισμό και τον υφέρπων φασισμό που τείνει να κατακυριεύσει τον κόσμο ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα.
Σήμερα θα επιχειρήσω κάτι που μπορεί να ξενίσει. Θα περιγράψω μια βόλτα μου με τα πόδια στο κέντρο της Αθήνας ένα Σάββατο απόγευμα…
Επέλεξα να μην κινηθώ με τον ηλεκτρικό για λόγους ταχύτητας και έτσι πήρα το μικρό μου αυτοκινητάκι να κατέβω μέχρι την περιοχή της Ομόνοιας. Απογευματινές ώρες οι δρόμοι είναι άδειοι, τα μαγαζιά σχεδόν όλα κλειστά.
Στο μυαλό μου γυρίζει η σκέψη του πού θα αφήσω το αυτοκίνητο. Να μπω προς τα Εξάρχεια; Μήπως όμως δεν είναι καλή ιδέα τώρα με τις συλλήψεις τόσων ατόμων ως μέλη του επαναστατικού αγώνα;
Να πάω προς την Αριστοτέλους ή την 3ης Σεπτεμβρίου; Να αφήσω κάποια ψιλά μέσα στο αυτοκίνητο; Να πάρω μαζί μου την άδεια κυκλοφορίας να μην υπάρχει μέσα στο ντουλαπάκι;
Καλά πέριξ της Ομόνοιας δεν το σκέφτομαι καν με όλα αυτά που ακούς κατά καιρούς.
Κάνω το σταυρό μου και επιλέγω τη Σολωμού κοντά στην Πατησίων. Έχει και δυο-τρία θέατρα εκεί κοντά, ε, Σάββατο απόγευμα όλο και κάποιοι θα είναι γύρω εκεί, ίσως δεν είναι τόσο επικίνδυνο.
Κατεβαίνω, κλειδώνω, να βάλω συναγερμό (λες και θα τον ακούσω εκεί που θα’μαι) – ίσως όμως αποτρέψει τον επίδοξο διαρρήκτη.
Ξεκινάω από την Πατησίων προς την Ομόνοια. Ελάχιστοι τουρίστες με κοντομάνικα και πολλοί έγχρωμοι στο δρόμο. Γωνία Πατησίων και Χαλκοκονδύλη λίγοι άντρες των ΜΑΤ κοιτώντας απειλητικά σε στάση έτοιμων προς δράση.
Τα μικρομάγαζα που υπάρχουν μέχρι την Ομόνοια ή κλειστά ή χωρίς πελάτες.
Περπατώ κοιτώντας γύρω μου. Λίγο πριν στρίψω την Πανεπιστημίου προς Ομόνοια κοιτώ μέσα στη στοά. Ενοικιάζονται καταστήματα. Πρέπει να’ναι πολλά χρόνια που έχω να δω ξενοίκιαστο μαγαζί εκεί μέσα. Ίσως και ποτέ μου να μην θυμάμαι ενοικιαστήριο εκεί.
Στρίβω την Πανεπιστημίου και κατευθύνομαι στην πλατεία της Ομόνοιας. Πολλοί Πακιστανοί με απλωμένες πετσέτες και κελεμπίες στο πεζοδρόμιο. Οι υπόλοιποι από όλες τις φυλές του κόσμου. Πολωνοί, Αλβανοί, Πακιστανοί, Αφγανοί ασιάτες γενικά. Έλληνες όχι πάνω από 4-5. Και πρεζάκια! Πολλά πρεζάκια να τρεκλίζουν. Ένας ζητάει λεφτά σχετικά επίμονα από μια κυρία. Εκείνη φοβισμένη προσπαθεί να απαλλαγεί από το νεαρό.
Στα περίπτερα έχω την εντύπωση ότι τα ξενόγλωσσα έντυπα (ιδιαίτερα των βαλκανικών χωρών) είναι αισθητά περισσότερα από τα Ελληνικά. Να και κάτι ενδιαφέρον! Η πρώτη έκδοση των Κυριακάτικων φύλλων είναι ήδη εδώ… Να θυμηθώ να πάρω κανα-δυό μετά…
Περπατώ πλέον στην Αθηνάς. Το σκηνικό το ίδιο. Πακιστανοί στα πεζοδρόμια, ελάχιστα μαγαζιά ανοιχτά. Ο Κωτσόβολος μάλλον έχει εδώ το πιο υποβαθμισμένο μαγαζί του. Βρώμικο απ’έξω και με παλιά σχεδίαση.
Φτάνω στο Δημαρχείο. Ακούω παντού άγνωστες σε μένα γλώσσες. Να και πέντε μελαμψές όμορφες κοπέλλες που ανεβοκατεβαίνουν σε ένα υπόγειο, κάτι δεν μου αρέσει, κανένα διακριτικό, κανένα σημάδι του τι ακριβώς είναι εκεί κάτω…
Να’μαι τώρα στη Βαρβάκειο. 5-6 πακιστανοί καθαρίζουν σε ένα χασάπικο. Το αφεντικό κάθεται και τους κοιτάει. Στοίβες από άδειες κούτες, πεταμένες χύμα η μία πάνω στην άλλη. Μια βιτρίνα με αθλητικά παπούτσια χωρίς ρολλά μου κάνει αίσθηση. Καλά σκέφτομαι: Αύριο το πρωί θα υπάρχουν τα παπούτσια στη βιτρίνα ή θα τη βρει σπασμένη ο ιδιοκτήτης; Τολμηρό τον κόβω…
Φτάνω στο μοναστηράκι. Συναντώ τους γνωστούς μου. Κατευθυνόμαστε στη στοά του Αττάλου. Πανυγήρι. Άλλος κόσμος. Γεμάτα καφέ, εστιατόρια, εκατοντάδες κόσμος, ως επί το πλείστον Έλληνες. Και αλλοδαποί, αλλά τουρίστες βασικά. Μικροπωλητές έγχρωμοι αλλά όχι πάρα πολλοί. Και το τουριστικό τρενάκι.
Στην επιστροφή η Πατησίων είχε πλέον και άλλη ατραξιόν. Από την Πλ. Αμερικής ως τα Άνω Πατήσια δεκάδες έγχρωμες πόρνες στον κεντρικό δρόμο να περιμένουν τους πελάτες τους.
Γιατί έκανα όλη αυτή την κουραστική περιγραφή; Μα γιατί θέλω πάντα να βλέπω την αντίθετη άποψη. Είναι καιρός τώρα που παρατηρώ σε αρκετούς γνωστούς και φίλους μια στροφή στη συμπεριφορά τους έναντι των μεταναστών γενικά.
Ήθελα να βάλω λίγο τον εαυτό μου στην θέση του Αθηναίου που έτυχε ή επέλεξε να ζει στο κέντρο και τις συνοικίες κοντά στο κέντρο.
Δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα απειλή ή φόβο, σίγουρα όμως δεν αισθάνθηκα άνετα. Και σίγουρα είχα μια ανησυχία σε κάποια σημεία.
Ξέρετε όταν είμαστε έξω από το χορό πολλές φορές πολλά τραγούδια λέμε.
Κοιτώντας σήμερα τον πολιτικό χάρτη της Ευρώπης παρατηρώ μια αύξηση της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη. Αυτό θυμίζει λίγο την προ του Β’ Παγκοσμίου πολέμου περίοδο. Βέβαια τότε δεν ήταν το πρόβλημα η μετανάστευση, αλλά η μεγάλη οικονομική κρίση.
Στην Ελλάδα λοιπόν αυτό το διάστημα, ισχύουν και τα δύο. Και κρίση και πρόβλημα μετανάστευσης. Υπάρχουν και οι αισιόδοξοι που λένε ότι οι μετανάστες θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τη χώρα λόγω της κρίσης, μιας και οι δουλειές λιγοστεύουν και η ανεργία ενισχύεται. Βέβαια ξεχνούν τις πραγματικές συνθήκες στις χώρες προέλευσης.
Το θέμα της μετανάστευσης το σήκωσε προεκλογικά πολύ ο ΛΑΟΣ και λιγότερο η ΝΔ που ένιωθε να χάνει ψήφους «νοικοκυραίων» προς τα άκρα.
Παρά την εντύπωση που εξακολουθώ να έχω ότι οι έλληνες είναι λαός ανεκτικός θεωρώ ότι πλέον το θέμα πρέπει να αντιμετωπιστεί με μια σωστή στρατηγική και ξεκάθαρη πολιτική κατεύθυνση.
Χωρίς κορώνες πατριωτισμού και κινδυνολογίας ας μην δημιουργούμε άλλα γκέτο, και ας προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε ένα ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης για όλους με προοπτικές ένταξης όσων μπορεί να αντέξει το κράτος.
Σκέψεις που δεν ξέρω αν μπορούν να υλοποιηθούν, αλλά σίγουρα το κράτος οφείλει να επιδιώκει την ποιότητα ζωής τόσο των γηγενών όσο και των αλλοδαπών κατοίκων του. Σε σχέση με τους μη νόμιμα εισελθόντες (δεν συμπαθώ καθόλου τον όρο λαθρομετανάστες) χρειάζεται κοινή συμφωνία και πολιτική όλων των κομμάτων με σκοπό τον περιορισμό του φαινομένου, αλλά και την σωστή αντιμετώπισή του.

ΜΙΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ...

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΑΝ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ BLOG ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΙΟ. ΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΥΜΦΩΝΩ ΣΕ ΟΛΑ ΑΠΟΛΥΤΑ...

Παιδί της 10ετίας του ‘60 μεγάλωσα σε μια φοβισμένη φτωχή οικογένεια…. που το μόνο που ήξερε να λέει ήταν :
ΜΗ ΜΙΛΑΣ!!!!!!!!

Δεν έχεις καμιά δουλειά εσύ να μιλάς.
Θα είσαι σωστή, έντιμη, εργατική, υπάκουη … δεν θα ανακατεύεσαι στα πολιτικά, δεν θα αντιμιλάς και κανένας δεν θα σε πειράξει!
Ναι κανένας δεν πείραξε … τότε…. εμένα και άλλους χιλιάδες σαν και μένα!!!
Παντρεύτηκα μικρή τελειώνοντας το Λύκειο…. και ο πατέρας μου θεώρησε ότι αφού ήμασταν φτωχοί…. οι σπουδές ήταν όνειρο μακρινό….
Έκανα μια οικογένεια δουλεύοντας από τα 18 μου και δεν προλάβαινα να δω ούτε ΕΜΕΝΑ…. σκλάβα των υποχρεώσεων έμεινα μακριά από τα κοινά… εν υπνώσει… για σειρά ετών…
Με τρέξιμο και παρακάλια η μητέρα μου κατάφερε να με “εξασφαλίσει” να με “βολέψει” στο Δημόσιο….
Μπήκα λοιπόν αγνή σ’ ένα χώρο κανιβάλων… ταγμένων… έμμισθων ψηφοφόρων να δουλέψω με όλη μου την εργατικότητα … και μου είπαν …….
“Χαλάρωσε χαλάς την πιάτσα”… ” καρφώνεις τους προηγούμενους” “πιο σιγά” “χαλαρά”.
Πήγα να σηκώσω ανάστημα και μου κόψανε τα πόδια….
Αντιστάθηκα… συνέχισα να δουλεύω και έγινα αντικείμενο εκμετάλλευσης… με τη δική μου δουλειά προώθησαν άλλους…. με τη δικαιολογία ότι ήμουν δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης…. άρα δεύτερης κατηγορίας…
Ζήτησα να βγω και γω εκτός έδρας…… για να ελαφρύνω τα οικονομικά βάρη της οικογένειας και μου είπαν .. πάρε αυτό το ποσό για τόσες μέρες….. φτάνει…………….
MA ΔΕΝ ΕΦΤΑΝΕ…. έβαζες και από την τσέπη σου…..
Είδα λοιπόν τότε για πρώτη φορά την ΚΟΜΠΙΝΑ…..
Ο ξενοδόχος να κόβει 20 μέρες διαμονή σ’ αυτούς που έμεναν 5 μέρες….
Είδα να κάθομαι όλες τις μέρες μη τρώγοντας για να μείνει κάνα φράγκο…
να τρέχω πόρτα – πόρτα για να συλλέξω τα στοιχεία που έπρεπε και όταν επιστρέφω ……. τα στοιχεία να αλλάζονται γιατί αυτές ήταν οι γραμμές της ΚΑΘΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ………..
Είπα δεν θα το ξανακάνω αυτό….
Έφυγα και κατέληξα σε έναν τ. Υπουργό ….. γνωρίζοντας αν μη τι άλλο το ήθος αυτού του ανθρώπου και το έργο του….
Και εκεί ΧΩΡΙΣ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ ΠΑΝΩ ΜΟΥ Ή ΜΕΣΑ ΜΟΥ ……
άρχισα να βλέπω… να διαβάζω… να ακούω….
είδα μεγάλους ανθρώπους να μου μιλούν…..
για ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ…..
για ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΕΜΩΝ
για ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ
για ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ
για ΧΡΟΝΙΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΩΝ
για ΧΡΟΝΙΑ ΗΘΟΥΣ και ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ που ντράπηκα που δεν γνώριζα την ύπαρξή τους……
Ντράπηκα για μένα…. αλλά ντράπηκα και ντρέπομαι για όλους αυτούς που δεν φρόντισαν να με μάθουν….
Ντράπηκα και ντρέπομαι για αυτά που ζω … που ζούμε…..
Ντράπηκα και ντρέπομαι που δεν ήξερα την ύπαρξη σπουδαίων ανθρώπων…. λαμπερών… και ξέρω όλα τα λαμόγια που υπάρχουν και τις κομπίνες τους…..
Ντράπηκα και ντρέπομαι για το ότι όλοι κρίνουν και κανείς δεν κρίνεται…….
Ντράπηκα και ντρέπομαι που μπροστά στη βόλεψη….. όλοι εθελοτυφλούν…..
Ντράπηκα και ντρέπομαι να βλέπω κλέφτες χορτασμένους να κάνουν κήρυγμα στους πεινασμένους φτωχούς … πως να κάνουν οικονομία και δίαιτα για να σωθούμε…..
Ντράπηκα και ντρέπομαι για το αύριο που θα αφήσουμε στα παιδιά μας … και στους αγέννητους….
ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ ΦΟΒΑΜΑΙ…..
ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΡΥΒΩ… ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΙ ΘΥΜΩΜΕΝΗ…..
Είμαι θυμωμένη με όλους ΕΣΑΣ……
τους παλιούς ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ….
τους ΜΟΡΦΩΜΕΝΟΥΣ….
εσάς που έχετε γνώση… πείρα…
εσάς που εύκολα κρίνετε και κατακρίνεται….
που βγάζετε μεγάλους λόγους και σχολιάζεται μέσα από το γραφειάκι σας με την ασφάλεια των τραπεζικών σας καταθέσεων….
Είμαι θυμωμένη που ο καθένας από σας ευλογεί τις π. Χ. κατακτήσεις του από το δικό του μετερίζι…..
και σήμερα “κιοτεύετε” μόνο αναφερόμενοι στο τι κάνατε τότε…..
Είμαι θυμωμένη γιατί κατάλαβα ότι και εσείς κοιτάτε την προσωπική σας και ΜΟΝΟ ΒΟΛΕΨΗ…..
Είμαι θυμωμένη που σε κάθε γραφείο τέτοιων ανθρώπων υπάρχουν χιλιάδες βιβλία … σκονισμένα… αραχνιασμένα… όταν αυτά θα μπορούσαν να γίνουν ΟΠΛΟ των παιδιών απανταχού της ΓΗΣ……
Είμαι θυμωμένη… γιατί δεν μπαίνετε καν στον κόπο να ασχοληθείτε με τους νέους ανθρώπους…..
να τους ξυπνήσετε… ή να τους ακούσετε…..
να τους δώσετε αυτή την παιδεία που δεν θα επιτρέπει την ανθρώπινη εκμετάλλευση και κοροϊδία.. αυτή που δεν θα επιτρέπει ΔΥΝΑΣΤΕΣ ………
Eíμαι θυμωμένη γιατί αυτός ο κόσμος είναι πολύ όμορφος …. και εσείς τον αφήνετε να καταστραφεί….
Μία μόνο ελπίδα έχω ΄…….ότι η ιστορία που πρόσφατα παρακολούθησα.. μου έδειξε πως
ΚΑΠΟΤΕ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΝΑΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ … ΕΝΑΣ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ …. ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΣΤΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΙ……
ΚΑΙ ΣΑΣ ΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ ΑΝ ΤΟΝ ΒΡΩ ΘΑ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΩ…………………………………

ΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ...

Όλοι οι λαοί μαθαίνουν για τον ηρωισμό των προγόνων τους από τα σχολικά εγχειρίδια ως επί το πλείστον. Σε όλους τους λαούς οι αγώνες και οι πόλεμοι με άλλους λαούς είναι αμυντικοί πόλεμοι ή πόλεμοι ενάντια σε κατακτητές. Ποτέ δεν συναντάς επιθετικούς ή επεκτατικούς πολέμους. Σε περίπτωση επίθεσης ο κάθε λαός ονομάζει «επιδιόρθωση της αδικίας» ή «εξάπλωση του πολιτισμού» ή «αναμέτρηση με τις δυνάμεις του κακού και εκρίζωση αυτών» αυτές τις ενέργειες.
Η 25η Μαρτίου συμβολίζει την εξέγερση ενός τμήματος του Ελληνικού Λαού εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με την βοήθεια πολλών Φιλελλήνων αλλά και τη στήριξη των Ευρωπαϊκών μεγάλων δυνάμεων. Αυτές βέβαια στην αρχή δεν ήταν και τόσο ένθερμοι υποστηρικτές της εξέγερσης αλλά τελικά τα συμφέροντά τους στο διαμελισμό της κραταιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τους έστρεψαν στη βοήθεια προς την Ελλάδα και τους εξεγερμένους Έλληνες που 6 χρόνια μετά την επανάσταση (1827) βρίσκονταν ακόμη στην αρχή και με άμεσο κίνδυνο ήττας.
Έτσι λοιπόν με την συνδρομή των τριών μεγάλων Ευρωπαϊκών δυνάμεων στο Ναβαρίνο έγινε η γνωστή ναυμαχία που οδήγησε στην απαρχή της νίκης ενάντια στους Οθωμανούς.
Μια πορεία που ολοκληρώθηκε το 1912 με την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης αφού είχε προηγηθεί και μια οδυνηρή ήττα από τους Τούρκους το 1897 που είχε οδηγήσει και στην πτώχευση του νέου Ελληνικού Κράτους. Για αυτό το γεγονός σπάνια ακούει κανείς.
Επίσης δεν έμαθα στο σχολείο, ότι όταν πλέον το νέο Ελληνικό κράτος έγινε πραγματικότητα τα ελληνικά κόμματα αντιστοιχούσαν στις τρεις προστάτιδες δυνάμεις: Φιλογαλλικό, φιλοαγγλικό, φιλορωσσικό. Ακόμη δεν μας λένε ότι αυτοί μας επέβαλαν τον Βαυαρό βασιλιά Όθωνα με όλες του τις παραφυάδες μέχρι τον νεώτερο Κωνσταντίνο Γκλύξμπουργκ.
Βλέπετε εμείς είμαστε και τότε ανίκανοι να κυβερνηθούμε μόνοι μας. Άλλωστε πόσο προβάλλεται ότι ο θρυλικός Γέρος του Μοριά ο Κολοκοτρώνης φυλακίστηκε από τους υπολοίπους Έλληνες στη διαμάχη για τη νομή της εξουσίας;
Αλήθεια πόσες φορές έχετε ακούσει για τον ηρωικό Γρηγόριο τον Ε’ που σφαγιάσθηκε στην ωραία Πύλη από τους Οθωμανούς; Σας έχουν πει όμως ότι το Φανάρι και ο Πατριάρχης αφόρισε την Επανάσταση των Ελλήνων; Και ακόμη και αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτό έγινε για λόγους τακτικής, πόσο γνωστό είναι;
Στην προσπάθεια μίξης των εθνικών αγώνων με την θρησκεία εφευρέθηκε και ο εορτασμός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ταυτόχρονα με την εθνική επέτειο. Ήταν όμως η στάση της Εκκλησίας τόσο πολύ στο πλευρό των επαναστατών; Με λαμπρές εξαιρέσεις (Παπαφλέσσας, Αθανάσιος Διάκος, Π.Π.Γερμανός κα) δυστυχώς όχι. Συνήθως η επίσημη εκκλησία έπαιρνε αρνητική στάση στην Επανάσταση μιας και φοβόταν ότι μπορεί να έχανε τα προνόμια που οι Τούρκοι της παρείχαν…
Πόσες φορές έχετε διαβάσει ότι ο δανεισμός της Ελλάδας άρχισε αμέσως με την ίδρυση του κράτους, ενώ τα πρώτα δάνεια της Νεώτερης Ιστορίας αποπληρώθηκαν ολοσχερώς πριν από 15 περίπου χρόνια;
Ας πάμε τώρα στους γείτονες: Τι μαθαίνουν αλήθεια οι μικροί μαθητές στην Τουρκία; Τι σύμπτωση!!!
Οι Έλληνες, οι «απέναντι» είναι λοιπόν για τα τουρκικά βιβλία οι κακοί γείτονες που επιβουλεύονταν την ύπαρξη του έθνους τους και την υπόσταση του κράτους τους.
Ναι, όπως εμείς φωνάζουμε για την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, εκείνοι φωνάζουν για την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επίσης εστιάζουν στον Ελληνικό Μεγαλοϊδεατισμό με την Μικρασιατική εκστρατεία που οδήγησε στην Καταστροφή της Σμύρνης και το προσφυγικό κύμα στην Ελλάδα. Αλήθεια που μας λένε εμάς εδώ ότι από ένα σημείο και μετά η εκστρατεία ξέφυγε και από «αμυντική» υπέρ των Ελληνικών πόλεων έγινε επεκτατική κατά των καθαρά τούρκικων πληθυσμών;
Μιλάμε για την Κύπρο. Ποιος αλήθεια άνοιξε την Κερκόπορτα στους Τούρκους για την εισβολή; Είχε κανένα ρόλο η Χούντα του Ιωαννίδη με το πραξικόπημα κατά του Μακάριου;
Στα Τουρκικά βιβλία οι Έλληνες είναι πάντα επιτιθέμενοι, όπως και στα Ελληνικά οι Τούρκοι είναι οι κακοί!
Το θέμα είναι ότι ο ανταγωνισμός αυτός που καλλιεργείται πολύ καλά από τους εθνικιστές και «ψευτοπατριώτες» και των δύο πλευρών, οδηγεί μονίμως σε αυξανόμενους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, καθιστώντας την Ελλάδα 1η πανευρωπαϊκά σε δαπάνες για εξοπλισμούς, και την Τουρκία 4η Παγκοσμίως με την Ελλάδα να ακολουθεί από κοντά.
Τώρα πια οι δύο χώρες είναι «ανεξάρτητες» αλλά υποχείρια και πάλι στις δυνάμεις που τους δανείζουν για να αγοράζουν βασικά στρατιωτικό υλικό.
Στην Τουρκία πλέον το κοσμικό κράτος με φιλοδυτική κατεύθυνση του Κεμάλ Ατατούρκ, μειώνει την επιρροή του. Οι Μουσουλμάνοι διεκδικούν ισχυρή εκπροσώπηση και η θρησκεία ξαναμπαίνει ισχυρά στο παιχνίδι. Μέχρι τώρα πολλές φορές και δια των όπλων (δικτατορίες) οι Κεμαλικοί προσπαθούσαν να φέρουν την Τουρκία στον «ορθό δρόμο», μη θέλοντας να δεχτούν ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού είχε άλλη κατεύθυνση.
Ακόμη και το καπέλο είχε επιστρατεύσει ο Κεμάλ για να εκσυγχρονίσει την τουρκική κοινωνία, λέγοντας ότι το φέσι είναι Ελληνικό άρα «κακό»…
Όμως φέσι φορούσαν και οι δύο λαοί, άσχετα αν οι Έλληνες το έβγαλαν από το κεφάλι τους εδώ και πολλά χρόνια και το φόρεσαν για τα καλά στον προϋπολογισμό του κράτους…

MLM (MULTI-LEVEL-MARKETING)

Η πρώτη μου επαφή μαζί τους ήταν το 1999, ελάχιστους μήνες αφ’ότου είχα ανοίξει το ιατρείο μου. Μια αρκετά όμορφη συμμαθήτριά μου σε κάποιο σεμινάριο πληροφορικής ήρθε στο ιατρείο μου με κάποιον εμφανώς μεγαλύτερό της κύριο, να μου μιλήσουν για ένα επιχειρηματικό πλάνο.
Η παρουσίασή τους σχετικά απλή, γρήγορη, κατανοητή με τη γνωστή κατάληξη. Δίνεις περίπου 100ευρώ (30000δραχμές τότε) και παίρνεις μια βαλίτσα με προιόντα στο μισό της αξίας και τα υπόλοιπα πάνε στην εταιρία ως δικαίωμα εγγραφής. Πήρα και το δώρο μου, ένα υπερσυμπυκνωμένο προιόν, που πράγματι κράτησε 4 μήνες. Το κράτησα γιατί είχα περιέργεια πόσο θα κρατούσε παρότι ήθελα πλέον κάτι άλλο μιας και το’χα βαρεθεί…
Τότε βέβαια δεν δέχτηκα τη «συνεργασία» γιατί δεν είμαι ο άνθρωπος που θα κυνηγάει άλλους για να μπουν κι αυτοί στο σύστημα που «σύντομα θα τους κάνει πλούσιους» χωρίς κόπο…
Από τότε πέρασαν 11 χρόνια και η μοίρα έφερε να δεχτώ ένα τηλεφώνημα από έναν ευγενικό κύριο, που αφού μου ανέφερε το όνομα ενός ασθενή μου,που είχα και δυό κουβέντες παραπάνω, μου ζήτησε να συναντηθούμε. Μετά από πολύ δική μου πίεση μου είπε ότι αντικείμενο της επένδυσης είναι οι «virtual reality bussiness».
Ψάχνοντας στο ίντερνετ δεν βρήκα τίποτα ιδιαίτερο, κι έτσι αποφάσισα να πιώ μαζί τους έναν καφέ ένα Σαββατιάτικο πρωινό. Στα δύο πρώτα λεπτά κατάλαβα ότι πρόκειται για την ίδια ιστορία του 1999!
Μόνο που τώρα η παρουσίαση ήταν «ανεβασμένη» με laptop, video και πίνακες και διαγράμματα. Ο «ανώτερος» προσπάθησε να ψαρέψει στοιχεία οικογενειακά, εργασιακά και ποιότητας ζωής. Παρότι εξ’αρχής δήλωσα ικανοποιημένος από τη δουλειά μου, το θέμα «ελεύθερος χρόνος» είναι πιασάρικο και συνέχισα την παρουσίαση.
Εκεί λοιπόν σου μιλάνε για κατάργηση μεσαζόντων και προώθηση υπερσυμπυκνωμένων προιόντων ιδιωτικής ετικέτας, με την ιδιομορφία ότι αφ’ενός κάνεις οικονομία στον προυπολογισμό σου και αφ’ετέρου σιγά σιγά και ανάλογα με τη δραστηριότητά σου έρχεται μια μέρα που θα κάααθεσαι και θα εισπράτεις εισόδημα από την εργασία που θα έχεις κάνει το προηγούμενο διάστημα. Προυπόθεση να πείθεις συνεχώς κόσμο να καταναλώνει τα προιόντα αλλά και να μπαίνουν καινούργιοι στο σύστημα.
Ως ιδέα αρχικά δεν είναι κακή. Αντιθέτως! Κάποιοι που το’χουν μέσα τους, μπορεί και να κερδίσουν. Όμως σ’αυτή την παρουσίαση σου λένε μισές αλήθειες και προσπαθούν να σε εντυπωσιάσουν ακόμη και με βίντεο της ιστορικής εταιρίας τους.
Έτσι ενώ σου μιλάνε για ελεύθερο χρόνο, δεν σου λένε ότι πρέπει να αφιερώνεις πάρα πολύ χρόνο σε τηλέφωνα, παρουσιάσεις, εκδηλώσεις, σεμινάρια και συνέδρια μα πάνω απ’όλα σε κυνήγι νέων πελατών-συνεργατών. Γιατί εδώ υπάρχει διπλή ιδιότητα. Καταναλωτής και έμπορος μαζί.
Μόνο που δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι πρέπει να καταναλώνεις (ή και να πουλάς) τουλάχιστον 300 ευρώ κάθε μήνα για να έχεις μια επιστροφή 3% ή 9 ευρώ το μήνα! Για να φτάσεις δε στο πολυπόθητο 21% επιστροφή πρέπει να έχεις δημιουργήσει μια αλυσίδα κατανάλωσης 15.000 ευρώ το μήνα. Τότε μπορεί να λαμβάνεις μέχρι και 3000 ευρώ το μήνα.
Δεν σου λένε όμως τίποτα για τις κρυφές χρεώσεις: Ετήσια συνδρομή περίπου 30 ευρώ, παρουσία σε σεμινάρια, συνέδρια ενημερώσεις τουλάχιστον 25 ευρώ το μήνα, συν ένα συνέδριο κάθε τρίμηνο με κόστος 100-150 ευρώ…Επίσης δεν σου λένε για τα βιβλία και τις κασσέτες που οφείλεις να αγοράζεις για να γίνεις καλύτερος πωλητής και να αναπτύσεις τις ικανότητές σου…
Εκτιμώμενο κόστος ετησίως τουλάχιστον άλλα 1000 ευρώ, που προστίθενται στα τουλάχιστον 3600 (12Χ300) ευρώ το χρόνο για κατανάλωση προιόντων.
Έτσι φτάνεις τα 4500 ευρώ το χρόνο για καλλυντικά και καθαριστικά (τρόφιμα έχουν ελάχιστα). Και φυσικά πάνω από όλα δεν ξεχνάμε τον άφθονο χρόνο που έχεις αφιερώσει μέχρι και σαββατοκύριακα για να γίνεις καλύτερος.
Το επιχείρημά τους εμπεριέχει μια δόση αλήθειας. «Για να γίνεις καλός οπουδήποτε είναι απαραίτητη η συνεχής επιμόρφωση». Όμως εδώ δεν σου λένε ότι η επιμόρφωση από προαιρετική γίνεται υποχρεωτική και οι πιέσεις είναι αφόρητες να μη λείψεις από τα σεμινάρια, συνέδρια κλπ (που φυσικά πληρώνεις).
Στη δουλειά μου τουλάχιστον επιλέγω πεδία, μέρες και ώρες που εγώ θα απασχοληθώ, καθώς και το τι χρήματα θα διαθέσω. Εδώ όλα είναι εκ των προτέρων καθορισμένα. Άσε που στα μεγάλα συνέδρια κουβαλάνε κάτι απίθανους τύπους από το εξωτερικό, να μοιραστούν την «επιτυχία τους» μαζί με τους νέους…
Λέγεται ότι οι πιο «μεγάλοι» αποκομίζουν πολύ περισσότερα κέρδη από τα σεμινάρια κλπ παρά από τη γραμμή πωλήσεων που έχουν δημιουργήσει…
Το πιο σημαντικό θέμα το οποίο θίγουν με το δικό τους τρόπο, είναι η κοινωνική αποξένωση! Πολλοί που ξεκίνησαν με ζήλο την ιστορία αυτή είδαν να τους γυρνάνε την πλάτη, συγγενείς, γνωστοί και φίλοι, σε σημείο να στρίβουν στη γωνία όταν τους αντικρύζουν. Γιατί δεν είναι ότι σου ζητούν να κάνεις τηλεφωνήματα σε κάθε γνωστό και φίλο. Είναι και η συνεχόμενη πίεση που πρέπει να ασκείς ώστε να αυξάνεται η κατανάλωση και οι εγγραφές στη «γραμμή αναδοχής σου». Έτσι κερδίζεις άλλωστε. Αν όχι, κέρδος γιοκ! Κάποιοι δεν διστάζουν να σου λένε ότι όσοι δεν σε στηρίζουν όπως εσύ θες,δεν είναι φίλοι σου!!!Οικογένειά σου είναι οι άνθρωποι της εταιρίας!
Δεν λένε επίσης ότι με βάση πλήρη στατιστική ανάλυση και με την παραδοχή ότι χρήμα εκ του μηδενός δεν γίνεται, μόνο το 4% των ασχολούμενων με το σύστημα κερδίζει από λίγα έως σημαντικά ποσά, ενώ το υπόλοιπο 96% είναι χαμένο ή στην καλύτερη στα «λεφτά του». Κάτι σαν το λαχείο περίπου…(Εκεί οι τυχεροί ίσως είναι περισσότεροι).
Δεν σου λένε επίσης ότι το 50% των νεοεισερχόμενων στο σύστημα εντός του πρώτου χρόνου το εγκαταλείπει φανερά χαμένοι και απογοητευμένοι.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι φταίει το σύστημα, αλλά μια απόφαση πρέπει να είναι καλά μελετημένη, γιατί οι περισσότεροι μπαίνουν με ελαφρά τη καρδία και αποχωρούν με την καρδιά τους μαύρη!
Επίσης ποτέ δεν σου αναφέρουν πόσοι βρίσκονται πάνω από σένα και πόσοι κάτω από σένα στη γραμμή. Τα τελευταία χρόνια πλήθος διαφημίσεων για έξτρα εισόδημα από το σπίτι βρίσκονται σε αυτοκίνητα, σπίτια αλλά και το ίντερνετ. Ε, λοιπόν όλα αυτά είναι από εταιρίες MLM.
Αυτό είναι κάτι που απαγορεύεται από το συμβόλαιο που υπογράφεις αλλά αθέμιτος ανταγωνισμός υπήρχε και υπάρχει παντού…
Μια λεπτομέρεια είναι και το ότι για την εταιρία δεν φαίνεσαι πουθενά ως πωλητής συνεργάτης (δεν κάνεις έναρξη επαγγέλματος, δεν έχεις βιβλία) και είσαι σχετικά εκτεθιμένος αν πέσεις σε κακοπροαίρετο. Φυσικά δεν έχεις και κανενός είδους ασφάλεια άρα οφείλεις τελικά να διατηρείς και μια άλλη εργασία, εκτός αν βγάζεις τόσα πολλά και πληρώνεις μια καλή ιδιωτική ασφάλεια…
Επίσης δεν σου λένε ότι ο μεγαλύτερος μεσάζοντας είναι η ίδια η εταιρία γιατί με αυτό το σύστημα, δεν έχει:
1. αμοιβές προσωπικού, μπόνους, ΙΚΑ, εταιρικά αυτοκίνητα ή κινητά.
2. Κόστος μεταφοράς προιόντων (εσύ είσαι και μεταφορέας)
3. Κόστος για σημεία πώλησης (καταστήματα)
4. Κόστος διαφήμησης αφού την επιζητούν από τα μέλη δωρεάν. (πολλές φορές ζητάνε από μη μέλη την υπόδειξη πιθανών συνεργατών χωρίς πληρωμή φυσικά). Θα τονίσω ότι οι εταιρίες πληρώνουν για την απόκτηση προσωπικών δεδομένων (νόμιμα ή μη)
Τέλος το όνειρο της αμοιβής από δικαιώματα που μέχρι στιγμής μόνο καλλιτέχνες απολαμβάνουν, νομίζω ότι γίνεται αντιληπτό ότι απαιτεί πάρα πολύ κόπο. Ακόμη και οι ασφαλιστές, αν διακοπεί ένα συμβόλαιο χάνουν το δικαίωμα συμβολαίου… Έτσι κι εδώ αν σπάσουν κάποιοι κρίκοι της αλυσίδας που έχεις δημιουργήσει χάνεται μέρος των δικαιωμάτων σου και φτου και απ’την αρχή…
Για να κλείσω θα παραθέσω μια απόφαση δικαστηρίου των ΗΠΑ σε δίκη εναντίον της AMWAY ίσως της μεγαλύτερης εταιρίας MLM, όπου δέχεται ότι η λειτουργία της εταιρίας δεν εμπίπτει στις «πυραμίδες» αλλά σαφώς όμως υπόσχεται κέρδη που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Το 1993 το μέσο κέρδος των πωλητών στις ΗΠΑ ήταν 65 δολάρια το μήνα (περίπου 50 ευρώ), ενώ η εταιρία δραστηριοποιείται από το 1959….
Τα συμπεράσματα δικά σας.
Διευκρινίζω ότι δεν μπήκα ποτέ στο σύστημα αλλά όλα αυτά αποτελούν αποτελέσματα έρευνας που έκανα αλλά και από συζητήσεις με μέλη και μη των εταιριών αυτών….

ΟΙ ΤΣΑΜΠΟΥΚΑΔΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ....

Πολλές φορές κάθομαι και αναρωτιέμαι:
Όλοι εμείς είμαστε πράγματι μια ιδιότυπη ράτσα ή είμαστε αυτό που οι άλλοι ονομάζουν «Οι Έλληνες»;
Πράγματι προσπαθώ να θυμηθώ κάποιες φορές που βρισκόμενοι όλοι μαζί σε παρέες και προσπαθώντας να κάνουμε μια εκτίμηση της κατάστασης στην Ελλάδα, δεν θίξαμε τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας.
Αλήθεια ποιος από μας δεν έχει θίξει την ύπαρξη αυθαιρέτων κατασκευών οπουδήποτε στην Ελληνική επικράτεια; (άσχετα αν όλοι λίγο ως πολύ όλο και κάποια αυθαιρεσία έχουμε στα σπίτια μας (ιδίως τα εξοχικά)
Ποιος δεν καταράστηκε την άθλια συναλλαγή πολιτικών και ιδιοκτητών αυθαιρέτων;
Πότε σε σοβαρή κουβέντα δεν θίξαμε το αιώνιο πρόβλημα με το φακελάκι που πρέπει να δώσεις για να βρεις ένα κρεβάτι σε νοσοκομείο, όπου αν δεν έχεις γνωστό την «έβαψες»; Και πόσοι από μας δεν σιχτιρίσαμε το γιατρό που μας εκβίασε πριν την επέμβαση κάποιου δικού μας αλλά έλα που πέσαμε στην ανάγκη του;
Ποιος από μας όσο κακός οδηγός και να είναι δεν έχει εκνευριστεί με την μη παραχώρηση προτεραιότητας, με την τσαμπουκαλίδικη οδήγηση, με την πλήρη απουσία σεβασμού στον πεζό, στα καροτσάκια των παιδιών και των αναπήρων, την κατάληψη των πεζοδρομίων, το κορνάρισμα πριν καν ανάψει το πράσινο από τον επόμενο οδηγό, το κλείσιμο των πάρκινγκ, το σβήσιμο των κλήσεων;
Πόσοι από μας δεν απηύδησαν με την εξωφρενική καθυστέρηση, τρένων, λεωφορείων, τρόλεϊ, αεροπλάνων;
Πόσες φορές δεν βρίσαμε την «κίτρινη (ή μπλε διαλέξτε) φυλή» των ταξιτζήδων για την συμπεριφορά τους; Και είναι αυτοί που αντιδρούν στη φορολόγησή τους όπως όλοι οι υπόλοιποι, διεκδικώντας μια άτυπη φορολογική ασυλία χωρίς να λαμβάνουν υπ’όψιν τους ότι αν τελικά απελευθερωθεί το επάγγελμά τους θα μείνουν με την επένδυση στο χέρι (η άδεια του ταξί υπολογίζεται να πέσει στα 2500-3000 ευρώ από κοντά 200.000 ευρώ που έχει φτάσει σήμερα…
Πόσοι αλήθεια από μας δεν έχουν χαθεί ψάχνοντας μια οδό σε μια άγνωστη μας περιοχή επειδή δεν υπάρχει σήμανση στους δρόμους, ή γιατί μια οδός έχει τρεις διαφορετικές αριθμήσεις ανάλογα στο δήμο που αυτή υπάγεται;
Πόσες φορές δεν έχουμε γελάσει με τη μετάφραση στα Αγγλικά μιας πινακίδας; Και καλά εμείς κάτι πιάνουμε, οι επισκέπτες της χώρας μας όμως που δεν γνωρίζουν και που για αυτούς θεωρητικά έχει τοποθετηθεί η πινακίδα τι να υποθέσουν ακριβώς;
Πόσοι από εμάς δεν έχουν επισκεφτεί χωριά 10 μονίμων κατοίκων που όμως λειτουργούν 3 ή 4 ξενώνες πολυτελείας, μέχρι που συζητώντας μαθαίνεις για τα προγράμματα Leader (επιχορηγήσεις και από τους κουτόφραγκους) ,που με τις γνωστές υπερτιμολογήσεις όλοι γίνονται σε μια νύχτα ξενοδόχοι ,χωρίς κεφάλαια από την τσέπη τους, αλλά με μια καλή μίζα στον υπεύθυνο του προγράμματος, και ένα οικόπεδο από τον παππού τους αποκτούν ένα σύγχρονο ξενώνα προς εκμετάλλευση με 120-200 ευρώ το βράδι, που σε περιόδους αργιών δεν πέφτει καρφίτσα;;;
Πόσοι από μας δεν έχουμε πήξει σε ουρές δημόσιων υπηρεσιών γιατί ο υπάλληλος πίνει τον καφέ του, κάνει διάλλειμα ή έχει πεταχτεί για κάτι εξωτερικές δουλειές;
Πόσοι πηγαίνοντας σε δημόσια υπηρεσία μετά από αργία βρίσκουν άδεια γραφεία και μηδενική εξυπηρέτηση;
Πόσοι τρέμουν στην ιδέα να αρρωστήσουν Πάσχα, Χριστούγεννα, Δεκαπενταύγουστο, ή Σαββατοκύριακο;
Τέλος πόσοι από όσους έχουν ασχοληθεί με την νεότερη ιστορία μας δεν έχουν τρελαθεί με τις δίκαιες ή άδικες φαγωμάρες των Ελλήνων με κορυφαία από όλες τον εμφύλιο πόλεμο που στοίχησε σε νεκρούς πιο πολλούς νέους ανθρώπους κι από την κατοχή;
Βέβαια στο θέμα του εμφυλίου έχω τις δικές μου απόψεις όπως και ο καθένας μας, αλλά το αποτέλεσμα είναι ίδιο όπως και αν το διαβάσεις. (οι νεκροί είναι νεκροί)
Αυτά λοιπόν που ανέφερα είναι λίγα μόνο από όσα μας έχουν ταλαιπωρήσει και συνεχίζουν να μας ταλαιπωρούν στην καθημερινότητά μας.
Για να σας βγάλω τώρα λίγο από τα νερά σας και να σας ξενερώσω, όλα αυτά που ανέφερα ήταν μέσες άκρες κάποια από αυτά που ανέφερε το Γερμανικό περιοδικό Focus στο πρόσφατο «προσβλητικό» άρθρο του για την Ελλάδα…
Σαφώς και υπάρχουν και κάποια προσβλητικά στοιχεία, αλλά ας σκεφτούμε και λίγο ότι όλοι οι λαοί δεν έχουν την ίδια αίσθηση της «καλής ζωής»…
Έχω διαβάσει άπειρες φορές mails που αναφέρουν τους 20,30,40,100 λόγους που πρέπει να είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες. Δυστυχώς πλην ελάχιστων από αυτά που αναφέρονται στα mails δεν αισθάνομαι περήφανος που είμαι Έλληνας.
Γιατί ήρθε ο καιρός που οι κουτόφραγκοι ξύπνησαν και ζητάνε θυσίες από τους συνεχώς δανειζόμενους δηλαδή εμάς, που μετακυλίουμε τη ζωή μας στις πλάτες των επόμενων γενεών. Ναι, έχουμε υποθηκεύσει το μέλλον των παιδιών και των εγγονών μας κανονικά.
Και τώρα ξεσηκωνόμαστε πατριωτικά ζητώντας τις πολεμικές αποζημιώσεις από τους Γερμανούς και φόρο μετάδοσης Πολιτισμού από τους απολίτιστους που ήταν στα δέντρα όταν εμείς είχαμε πολιτισμό.
Έλα μου όμως που τώρα είμαστε εμείς στα δέντρα.
Αλήθεια ποιος άκουγε τότε (2004) τα περί μεγάλου χρέους που θα άφηνε η Ολυμπιάδα; Τους Έλληνες είχε συνεπάρει το μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός του αιώνα, και όλα τα άλλα ήταν ψιλά γράμματα…
Ποιος άκουγε τις ψύχραιμες φωνές περί των διακοποδανείων, εορτοδανείων κλπ; Ένας καταναλωτισμός σε βάρος του μέλλοντος και έχει ο Θεός της Ελλάδος. Αυτή ήταν η συμπεριφορά μας γενικά μέχρι τώρα.
Δεν θα παραλείψω τις μεγάλες ληστείες όλων των παρατάξεων με τα σκάνδαλα διαχρονικά, που έβαλαν μια κοτρόνα επίσης στη διόγκωση του χρέους.
Τελικά εκείνο που με ενοχλεί είναι η ψευδαίσθηση που βιώνουμε όλοι μας ότι το πάρτι δεν θα τελειώσει ποτέ και ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να μας τη λέει γιατί εμείς είμαστε οι «καπετάνιοι» του πλανήτη και κανείς δεν μπορεί να μας θίξει…
Όσο άδικα κι αν είναι μερικά σχόλια, μην ξεχνάμε ότι και μεις τα ίδια λέμε για τους μετανάστες για παράδειγμα που όπως λένε κάποιοι «μας έχουν επιβάλλει να τους ζούμε από το δικό μας πλούτο».
Μήπως κι εμείς είμαστε εκτός από «απατεώνες της Ευρώπης» και οι «Μετανάστες της Ευρώπης» που καλομάθαμε να ζούμε στην πλάτη των άλλων; (Η άποψη αυτή βέβαια δεν με βρίσκει καθόλου σύμφωνο απλά την παραθέτω για όσους χρησιμοποιούν γελοία επιχειρήματα για τους μετανάστες)…
KALO KOURAGIO ΛΟΙΠΟΝ….

Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ...

Σίγουρα αυτές τις μέρες κανείς δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος με τις επιλογές της κυβέρνησης για τα νέα μέτρα. Μέτρα σκληρά, μέτρα ευθέως αντιλαϊκά και άδικα, όπως άλλωστε έχουν παραδεχθεί πλείστοι κυβερνητικοί παράγοντες.
Φαίνεται δυστυχώς να πληρώνουν τη νύφη για άλλη μια φορά οι συνήθεις ύποπτοι, δηλαδή οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι.
Κι όπως έγραφα και σε προηγούμενη ανάρτησή μου δεν μπορώ να είμαι και ο ευτυχέστερος άνθρωπος γι’ αυτό.
Απομένει να ανακοινωθούν και περικοπές στον ιδιωτικό τομέα για να προκύψει η πλήρης ασφυξία.
Μέσα από τη διαδικασία αυτή φάνηκε όμως πλέον πεντακάθαρα είτε ότι η κυβέρνηση δεν είχε πλήρη εικόνα της κατάστασης, είτε δεν είχε πρόγραμμα, είτε ότι σύρθηκε πίσω από τις απαιτήσεις των «εταίρων» στην Ε.Ε.
Ότι από τα τρία αυτά και να συμβαίνει (μεμονωμένα ή συνδυαστικά) δεν αποτελεί τιμή για την κυβέρνηση. Η «σκληρή» γραμμή της κυβέρνησης έναντι των πιέσεων τους δύο-τρεις πρώτους μήνες μετατράπηκε σε υποταγή τους επόμενους δύο.
Και είναι σαφές ότι ο Ελληνικός λαός έχει καταλάβει τους φταίχτες τους οποίους και έστειλε σπίτια τους πρόσφατα. Όμως άλλα προσδοκούσε από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης Παπανδρέου. Με πρώτο και βασικότερο την προστασία των μικρομεσαίων εισοδημάτων και την τάξη στα δημόσια οικονομικά.

Απομένει σε λίγες μέρες το φορολογικό νομοσχέδιο. Είναι νομίζω η τελευταία ευκαιρία να φανεί αν η κυβέρνηση θα τολμήσει να βάλει χέρι σ’ αυτούς που χρόνια τώρα δεν πληρώνουν και στέλνουν το λογαριασμό στους υπολοίπους γνωστούς «στυλοβάτες» του φορολογικού συστήματος, μισθωτούς και συνταξιούχους δηλαδή…

Επίσης σε αναμονή είναι οι αποφάσεις για την φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας της εκκλησίας που έχουν ξεσηκώσει την Ιεραρχία.

Με υπομονή επίσης έμποροι και μικρομεσαίες επιχειρήσεις περιμένουν να δουν μέτρα για την τόνωση της αγοράς η οποία σίγουρα με τα νέα μέτρα θα «στεγνώσει» εντελώς σε συνδυασμό δε και με την άρνηση των τραπεζών για νέα δάνεια, οδηγεί σε κλείσιμο πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις ενώ ταυτόχρονα θέτει σε κίνδυνο πολλές θέσεις εργασίας από όλες τις κατηγορίες των επιχειρήσεων…

Τέλος κι ενώ η υπομονή εξαντλείται (το’ χα πει πριν τις εκλογές, ότι αυτή η κυβέρνηση δεν θα’ χει χρόνο ανοχής πάνω από ένα εξάμηνο) περιμένουν όλοι να δουν και μέτρα που θα οδηγήσουν σε ανάπτυξη, επενδύσεις, δημιουργία θέσεων εργασίας.

Αν σ’ αυτούς τους βασικούς τομείς η κυβέρνηση αφήσει τα πράγματα στην τύχη τους τότε είναι σίγουρο ότι θα εισπράξει θύελλες και φυσικά δεν μπορεί να είναι υπεύθυνο το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ, που δεν δέχεται αδιαμαρτύρητα τα μέτρα. Όλοι οι απλοί ψηφοφόροι του κινήματος περιμένουν να δουν ισομερή και δίκαια κατανομή των βαρών και όχι χτύπημα των γνωστών υποζυγίων…
Ούτε τους συνδικαλιστές πρέπει να κακίζουν οι διάφοροι. Ας είναι πιο δίκαιη η κατανομή των θυσιών και νομίζω ότι όλοι θα είναι μαζί τους. Μέχρι στιγμής όμως τα δείγματα δεν είναι προς αυτή την κατεύθυνση. Και δεν λαϊκίζω ούτε αριστερίζω αυτή τη στιγμή. Την πραγματικότητα την αντιλαμβάνονται όλοι…

ΟΧΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ....

Κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα φέρει αντίρρηση στην ευθύνη και των πολιτών για τα χάλια της Ελληνικής Οικονομίας.

Είναι γνωστό από χρόνια ότι ο μέσος Έλληνας έχει ξεφύγει σε συμπεριφορές που έβαζαν σε υποθήκη το μέλλον του ίδιου και των παιδιών του.

Με δανεικά συνεχώς και ολοένα περισσότερα, αποκτήσαμε όλοι καταναλωτικές συνήθειες και ένα βιοτικό επίπεδο πλαστό, στηριγμένο στο ξένο χρήμα.

Την ίδια ακριβώς συμπεριφορά επιδείκνυε και το κράτος. Αθρώες προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων, γιγάντωση του δημόσιου τομέα, κρατικές εταιρείες (ΔΕΚΟ) με χιλιάδες υπαλλήλους και δεκάδες συμβούλους και παρασυμβούλους που αρμέγαν τις κρατικές επιχορηγήσεις ενώ ταυτόχρονα οδηγούσαν τις επιχειρήσεις στην υπερχρέωση. Τραγικό παράδειγμα ο ΟΣΕ, μια ΔΕΚΟ που θα μπορούσε να είναι κερδοφόρα και ανταγωνιστική, δεδομένης της αγάπης του Έλληνα στο σιδηρόδρομο, αντιθέτως είναι η πιο υπερχρεωμένη επιχείρηση με καθημερινό έλλειμα 2,4 εκ. ευρώ!!!

Το να αναφέρω την διασπάθηση του δημοσίου χρήματος και τις λαμογιές το θεωρώ περιττό. Όλοι το ξέρουν και όλοι το δέχονται, άλλωστε γι'αυτό κάποιοι βιάστηκαν να κάνουν συνεχείς εκλογές, να εκμεταλευτούν την "παραγραφή", την πιο κατάπτυστη εφεύρεση των πολιτικών στην ελλάδα. Εδώ σε έναν επαγγελματία, επιβάλλεται η διατήρηση των βιβλίων του για τουλάχιστον 10 χρόνια. Στους πολιτικούς, η ποινική ευθυνη τελειώνει με την προκήρυξη εκλογών!

Για να επανέλθω εκεί όπου ξεκίνησα, όλοι μας έχουμε μερίδιο ευθύνης για τη μεγάλη τρύπα στην οικονομία, είτε γιατί δεν ζητάμε αποδείξεις, ενθαρύνοντας κάποιους να μην τις "κόβουν", είτε παζαρεύοντας το ΦΠΑ, είτε μην κολλώντας ένσημα, είτε στηρίζοντας το παραεμπόριο σε βάρος των μικρομάγαζων, είτε, είτε, είτε... Δεν χρειάζεται να αναφέρω χιλιάδες παράνομες καταστάσεις που όλοι μας έχουμε μπλέξει, γλυτώνοντας λίγα ευρώ για μας και αποστερώντας αντίστοιχα έσοδα για όλους- δηλαδή το κράτος.

Το θέμα είναι ότι ναι εντάξει, όλοι έχουμε κατανοήσει την ανάγκη συμβολής με θυσίες στην ανάκαμψη. Όμως αυτά που μας ζητάνε οι αγαπητοί εταίροι μας, που για πολλά χρόνια έκαναν τα στραβά μάτια μιας και τους βόλευε, είναι σαφώς άδικα! Δεν μπορώ να δεχτώ επ'ουδενί ότι τη νύφη πρέπει να πληρώσουν πάλι μόνο οι δημόσιοι υπάλληλοι, μισθωτοί και συνταξιούχοι επειδή με τη συνεργασία των πολιτικών μπήκαν στο δημόσιο και γιγάντωσαν τα έξοδα του κράτους! Πολύ δε περισσότερο δεν μπορώ να δεχτώ να πληρώσουν και όλοι οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που μπορεί να δούν τις αποδοχές τους να μειώνονται κατά το 1/14 με την κατάργηση του 14ου μισθού!

Παρότι ως εργοδότη θα με "βόλευε" αυτό το μέτρο, νιώθω ότι είναι πραγματικά άδικο, θα φέρει μεγάλες κοινωνικές εντάσεις, θα δημιουργήσει μια χιονοστιβάδα καταστάσεων καθόλου ευχάριστων για όλους...

Στο τέλος τέλος ο εργαζόμενος έχει το ελαχιστότατο μερίδιο για το δημόσιο χρέος. Δεν μπορεί λοιπόν να επωμιστεί αυτός το βάρος της εξυγίανσης, ούτε να ωφεληθούν άμεσα οι μεγάλες επιχειρήσεις από αυτό το μέτρο. Γιατί για σκεφτείτε μια επιχείρηση με 200 ή 500 εργαζομένους τί θα κερδίσει; 200 ή 500 μισθούς το χρόνο! Τα περί οικονομικής κρίσης τα ακούω βερεσέ. Οι μεγάλες επιχειρήσεις πάντα προσπαθούσαν να βρουν τρόπους μείωσης του κόστους λειτουργίας τους επικαλούμενες διάφορες καταστάσεις που ποτέ δεν έλλειπαν από το οικονομικό μας σύστημα.

Η περαιτέρω ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η αύξηση της ανεργίας και οι περικοπές θα φέρουν στο κόκκινο μεγάλο αριθμό νοικοκυριών... Και τελικά δεν ξέρω αν το ζητούμενο στο οικονομικό μας σύστημα είναι να εξαθλιωθούν τόσο πολύ τα λαικά στρώματα ώστε να ξεκινήσει το ξέσπασμα των κολασμένων που αποδεδειγμένα συμβαίνει όταν οι δούλοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα παρά τις αλυσίδες τους.

Κι αν όλα αυτά σας ακούγονται πολύ "αριστερίστικα" εγώ θα'λεγα να ξανασκεφτείτε όλοι τί σημαίνει ένα 10% συμπατριωτών μας να χάσουν τη δουλειά τους τα επόμενα χρόνια, να βγουν στο σφυρί εκατοντάδες σπίτια (λόγω του αυξημένου δανεισμού-αλήθεια ποιός πρόσφερε τόσο αφειδώς δάνεια και στους περαστικούς τα προηγούμενα χρόνια;), να διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός;

Ακόμη και σεις που είστε σε μια καλή μοίρα, αναλογιστείτε ότι όταν η φωτιά φτάσει στο σπίτι του γείτονα...

Για το θέμα του δανεισμού τα'χω ξαναπεί. Σαφώς και αυτός που λαμβάνει το δάνειο είναι ενήλικος, αλλά στην Ελλάδα υπάρχει και η έντονη προτροπή (δες Χρηματιστήριο '98-'01). Πολύς κόσμος παρασύρετε εύκολα στο λάθος, όταν ένας "αρμόδιος" προτείνει κάτι...

Οι αρμόδιοι για μένα πρέπει να προστατεύουν τους πολίτες όχι να τους ωθούν στον γκρεμό ή σε επικίνδυνες πρακτικές...

Αυτά λοιπόν ήθελα να καταθέσω σήμερα, λίγο πριν την ανακοίνωση των νέων σκληών μέτρων από την κυβέρνηση. Από τη μια υπάρχει συναίνεση από την άλλη πρέπει να υπάρχει δίκαιη κατανομή των βαρών. Κι αν η αύξηση του ΦΠΑ που πλήττει ως επί το πλείστον τους μη έχοντες φαντάζει αναπόφευκτη, τουλάχιστον η περικοπή ενός μισθού ας μείνει στα χαρτιά και στις ευχές των ευρωπαίων...