Το όνειρο...

Ξύπνησα ταραγμένος! Ούφφφ! Όνειρο ήταν τελικά!

Επηρεασμένος από το θεατρικό παιδικό έργο που είχα παρακολουθήσει την προηγούμενη μέρα παρέα με το γιό μου, στοιχεία του εισέβαλαν στον ύπνο μου!
Ήταν Άνοιξη λέει, Απρίλιος! Οι εκλογές στη χώρα είχαν τελειώσει. Η νέα κυβέρνηση του Γ.Κ είχε πάρει ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό πάνω από το 40% και με τη βοήθεια του εκλογικού νόμου είχε σχηματίσει κυβέρνηση. Τώρα 20 είχε ο μήνας, 21, 22 θα σας γελάσω…

Η πρώτη απόφαση της κυβέρνησης, πιστή στην βασική προεκλογική της εξαγγελία, ήταν η απέλαση όλων των αλλοεθνών, όλων των μεταναστών και όλων των ξένων.
Εγώ φορούσα ένα ζευγάρι μαγικές μπότες που τρέχαν πολύ πολύ γρήγορα. Μπορούσα να πηγαίνω παντού σε λίγα δευτερόλεπτα! Άντε κάποια λεπτά για τις εκτός Αττικής περιοχές.

Εκείνη λοιπόν την ημέρα, πανυγήρια μεγάλα στήθηκαν σ’όλη τη χώρα. Σε κάθε πλατεία. Επίκεντρο των εκδηλώσεων όμως ήταν η πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα στην Αχαρνών. Εκεί ήταν πολλά κυβερνητικά στελέχη, εκκλησιαστικοί παράγοντες με πρωτεξάρχοντα τον μητροπολίτη Άνθιμο, αλλά και τον Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιο. Όχι ο Αρχιεπίσκοπος δεν ήταν εκεί.
Γύρω γύρω στην πλατεία κάτι τύποι με ξυρισμένα κεφάλια είχαν αρχίσει το χορό. Τσάμικα και Καλαματιανά είχαν την τιμητική τους! Τα μεγάφωνα μιλούσαν για τον αγώνα που δικαιώνεται. Αρνιά είχαν φτάσει από νωρίς και τα μηχανάκια είχαν πάρει φωτιά με τις σούβλες να γυρνάνε αργά αργά… Ευτυχώς που εδώ και κάτι χρόνια αυτά τα μηχανάκια είχαν αντικαταστήσει το χειροκίνητο γύρισμα. Κάποια χρόνια πριν τα μηχανάκια αυτά, κάποιοι έβαζαν αλλοδαπούς να γυρίζουν το αρνί με κανα-δυό χιλιάρικα δραχμές…

Πολύς κόσμος είχε μαζευτεί στην πλατεία, κάποιοι με Ελληνικές σημαίες κάποιοι από περιέργεια…
-Επιτέλους! Θα ανασάνουμε έλεγαν κάποιοι ηλικιωμένοι.
-Ευτυχώς! Τα παιδιά μας δεν θα κάνουν κούνια με μαυράκια και αλβανάκια!
-Ζήτω η Ελλάς! Αντηχούσαν τα μεγάφωνα! Ζήτω η Ορθοδοξία μας!!

Πιο κάτω εκεί προς την Ομόνοια κάποιοι Έλληνες εργολάβοι οικοδομών τριγύριζαν σαν χαμένοι…
-Μα τι έγινε; Δεν υπάρχει κανείς για δουλειά;
Κανα δυό Έλληνες άνεργοι οικοδόμοι ξεπρόβαλλαν.
-Θα ρθείτε παιδιά για μεροκάματο;
-Πόσα δίνεις ρε μπάρμπα;
- Ε, εντάξει τώρα θα τα βρούμε ρε μάγκες. 30 ευρώ είναι καλά;
-Τι λες ρε θείο. Είσαι καλά; 60 ακατέβατα και το ένσημο στο χέρι.
-Τι ενσημο κι αρλούμπες μου λέτε ρε; Άντε θα σας δώσω 35 άμα κάνετε καλή δουλειά…
-Άστο ρε κουβαρντά. Τράβα βρες καναν Αλβανό!
Αλβανό; Ποιον Αλβανό; Αφού έφυγαν όλοι…

Λίγο πιο κάτω κάτι γεροξεκούτηδες μπαίναν στο σπίτι με το κόκκινο φωτάκι.
-Μα που είναι η Όλια; Έσκουζε ο ένας απ’αυτούς!
-Απέλαση παππού, είπε η χοντρή 55άρα τσατσά. Έφυγαν όλες τους! Μήπως θες να σε βολέψω εγώ; Θα σου πάρω και φτηνά…
Κάποια βρισιά ξέφυγε από το στόμα του γέρου…

Στο μεγάλο κτίριο της Λεωφόρου Κηφισίας ο μεγαλοεργολάβος έτριβε τα χέρια του.
Είχε πάρει άλλο ένα μεγάλο δημόσιο έργο, από τον φίλο του υπουργό Δημ. Έργων.
Έδωσε εντολή να φτιαχτεί το πλάνο εργασιών ώστε σύντομα να τελειώσει και παραδοθεί το έργο, να βάλει στην τσεπούλα το ζεστό δημόσιο χρήμα…
Φωνές όμως ακούγονταν από τον κάτω όροφο.
Τα συνεργεία δεν μπορούσαν να συγκροτηθούν. Έλλειπαν 115 εργάτες από τα σπίτια τους. Μα ούτε και στα κινητά τους απαντούσαν.
Ο μεγαλοεργολάβος πήρε τηλέφωνο τον Υπουργό! Θέλω κόσμο φίλε! Οι μετανάστες έφυγαν.
-Θα σου στείλω από τον ΟΑΕΔ ρε, μην κάνεις έτσι…
Πέρασαν δυό βδομάδες κι ακόμη περιμένει ο εργολάβος τους νέους εργάτες.

Σε μια γειτονιά της Αθήνας δυό αδέλφια τσακώνονταν μεταξύ τους.
-Εγώ δουλεύω σαν το σκυλί ρε Γιώργο! Δεν μπορώ να προσέχω τον γέρο! Να βάλουμε καμμιά γυναίκα.
- Εντάξει βρε Σπύρο μη κάνεις έτσι. Όλο και καμμιά αλλοδαπή νοσοκόμα θα βρούμε.
Ξέρεις καμμία;
-Είναι ένα γραφείο πιο κάτω, το’χει μια κυρία ελληνίδα, φέρνει γυναίκες από τη Γεωργία πρώην νοσοκόμες. Θα τα βολέψουμε ρε. Θα μας έρθει και φτηνά!
Μάλλον θα σε απογοητεύσω αδελφέ! Δεν άκουσες την απόφαση της κυβέρνησης; Έφυγαν όλοι ρεεε!!!


Απέναντι η κακομαθημένη μικροαστή είχε αρχίσει να σκουπίζει το μπαλκόνι της βλαστημώντας! Έφυγε η Μόνα και πρέπει να βρει Ελληνίδα να καθαρίζει το σπίτι ή να το κάνει μόνη της! Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες! Πού να κάθεται τώρα να τρίβει παντζούρια! Θα χαλάσει και το γαλλικό στα νύχια. Και τώρα που σκέφτηκε τα νύχια, η Αλβανιδούλα που ερχόταν σπίτι για το μανικιουρ, λες να έφυγε κι αυτή;;;
Καλά για σιδέρωμα να μην το συζητάμε. Δεν πειράζει μωρέ και λίγο ασιδέρωτα να’ναι θα τα φορέσουμε…

Στο βενζινάδικο ο τζιπάτος έβαλε βενζίνη και οδήγησε το αμάξι του στο πλυντήριο. Μόνο που πλέον δεν λειτουργούσε το πλύσιμο με το χέρι. Μόνο το αυτόματο με τις βούρτσες. Ποιος Έλληνας θα πήγαινε να πλένει αυτοκίνητα όλη τη μέρα με 30 ευρώ;

Οι χλιδάτοι υποψήφιοι γαμπροί τα είδαν όλα εκείνο το βράδι στα «μπάτσελορ πάρτι».
Οι ξένες θεές του στριπτίζ πλέον δεν ήταν στις θέσεις τους. Οι λιγοστές Ελληνίδες δεν έφταναν να καλύψουν τη ζήτηση. Απογοήτευση κυριαρχούσε στους φίλους των γαμπρών. Οι παλιές καλές εποχές πέρασαν… Βέβαια τώρα όμως υπήρχε τουλάχιστον καθαρό Ελληνικό αίμα στη χώρα… Αυτό ήταν το σημαντικό!



Ανεβαίνοντας προς την Εκάλη ένα κλάμα γοερό ακουγόταν από τα «φτωχικά» της περιοχής. Μανάδες τηλεφωνούσαν η μία στην άλλη:
-Τα’μαθες χρυσή μου; Έφυγαν οι φιλιππινέζες μας!! Τώρα δηλαδή θα πρέπει να μεγαλώσουμε μόνες μας τα παιδιά μας; Αυτό είναι ανεπίτρεπτο! Θα πω στον άντρα μου που γνωρίζει τον υπουργό να κάνει κάτι…

Στο λιμάνι του Πειραιά η σύσκεψη στο γραφείο του υπουργού εμπορικής Ναυτιλίας με την αντιπροσωπεία των εφοπλιστών είχε μεγάλη ένταση!
- Μα θα φύγουν οι Φιλιππινέζοι από τα πλοία μας; Είναι ανήκουστο κύριε Υπουργέ! Εμείς σας στηρίξαμε με τόσα εκατομμύρια δολλάρια (τα χρήματά μας είναι σε φορολογικούς παραδείσους ως γνωστόν, γι’αυτό και αρκετά από τα πλοία μας έχουν σημαίες ευκαιρίας|).

Στο τηλέφωνο που έβλεπα να χτυπάει στο σπίτι της θείας μου ήταν ο αδελφός της από το χωριό. Ορεινό χωριό της Φωκίδας που οι λιγοστοί κάτοικοι, ζούσαν από την κτηνοτροφία. Ο αδελφός της είχε πολλά πρόβατα και δυό αλβανούς βοσκούς στη δούλεψή του. Τα παιδιά του είχαν φύγει στη Λαμία για να σπουδάσουν. Ο ένας Μαθηματικός και ο άλλος Αρχαιολόγος. Τα πτυχία τους τα πήραν αλλά για την ώρα βολεύονταν στα Goody’s στην πλατεία Λαού με 700 ευρώ το μήνα. Για το χωριό ούτε να ακούσουν δεν ήθελαν. Μόνο το τυρί και το γιαούρτι απ’το γέρο ξέραν να τρώνε.
Ο θείος λοιπόν απ’το χωριό κόντευε να σκάσει. Δεν είχε χέρια να βοσκήσουν τα πρόβατά του πλέον. Οι αλλοδαποί, απελάθηκαν!

Μετά πετάχτηκα μια βόλτα στην Ηλεία… Οι φράουλες είχαν ωριμάσει στην πεδιάδα της Αμαλιάδας. Όμως σάπιζαν στα θερμοκήπια. Ποιος θα πάει να δουλέψει όλη μέρα για 25 ευρώ και ένα σάντουιτς;
Οι ντόπιοι ήταν όλοι αφεντικά τώρα. Πώς θα κατέβαιναν από το τζιπ να πατήσουν στο χωράφι; Και κείνα τα ρεμάλια στο καφενείο ζητούσαν τουλάχιστον 60 ευρώ κι οκτάωρο…Και διάλλειμμα για καφέ και σαντουιτσάκι.

Οι παραγωγοί είχαν αναστατωθεί! Δεν συμμερίζονταν τις χαρές των κατοίκων(;) του Αγίου Παντελεήμονα. Τι ανθέλληνες σκέφτηκε ο κοντοκουρεμένος νεαρός που του εκμυστηρεύτηκα τις σκέψεις των παραγωγών.
Σ’όλη την επαρχία ένας κακός χαμός γινόταν. Τι θα γίνουν οι σοδιές; Ποιοι θα τις μαζέψουν; Μετά τα αρχικά πανυγήρια, αντιπροσωπείες των αγροτών ανέβηκαν στην Αθήνα. Τουλάχιστον να επιστρέψουν οι «δικοί τους»!
Το ίδιο όμως άρχισαν να σκέφτονται δεκάδες επαγγελματιών, και μετά εκατοντάδες και μετά χιλιάδες…
Γιατί σίγουρα εδώ κόλλαγε ο στίχος του ποιητή « …οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύσις»!

Κάπου εκεί εν μεσω διαδηλώσεων πολλών χιλιάδων που ζητούσαν πίσω τους «μετανάστες τους», ξύπνησα από την ταραχή! Μάλλον ήμουν κι εγώ μέσα στο πλήθος!

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΠΟΓΕΥΜΑ...

Είναι αλήθεια ότι οι Κυριακές έχουν μια μελγχολία από μόνες τους όταν τελειώνουν πλέον και οι ποδοσφαιρικοί αγώνες και αρχίζουμε να μπαίνουμε στο κλίμα της Δευτέρας και της επιστροφής στην εργασία. Σήμερα θα αποτυπώσω μερικές σύντομες σκέψεις, σκόρπιες που όλο αυτό το διάστημα μου'ρχονται στο μυαλό και ξαναχάνονται στο λαβύρινθο της καθημερινότητας...
Θα ξεκινήσω με τα αγροτικά μπλόκα. Χρόνια θυμάμαι αυτή την ιστορία. Μάλιστα ίσως είμαι από τους ελάχιστους που έχουν κάνει τη διαδρομή Θεσσαλονίκη- Αθήνα, με πλοίο! Ήμουν φαντάρος στη Θεσσαλονίκη, είχα άδεια και ο μόνος τρόπος ήταν το πλοίο, μιας και το αεροπλάνο ήταν απαγορευτικό για τα οικονομικά μου.
Για αν γίνεται αυτό κάθε χρόνο από τότε, σημαίνει ότι όλες οι κυβερνήσεις μέχρι τώρα δεν είχαν αγροτική πολιτική ξεκάθαρη και με προοπτική. Δωράκια και ψίχουλα κατά καιρούς και τα προβλήματα να παραμένουν. Καλόμαθαν και οι αγρότες με τις επιδοτήσεις και τα συνθήματα (όλα τα κιλά όλα τα λεφτά) είναι η αλήθεια. Δεν προβληματίστηκαν για το μέλλον του κλάδου τους, των καλλιεργειών και της προοπτικής τους!
Το θέμα είναι ότι με τον τρόπο τους κάποιοι αγροτοσυνδικαλιστές στρέφουν τις κοινωνικές ομάδες την μια εναντίον της άλλης, ενώ τα ΜΜΕ παίζουν κι αυτά το ρόλο τους με τις ζωντανές συνδέσεις τους, όσο κρίνουν ότι εξυπηρετούν την τηλεθέαση. Μετά σαν να μην υπάρχουν αποκλεισμοί οδών...
Δεύτερο θέμα. Φημολογείται επιβολή ΦΠΑ στην παροχή υπηρεσιών γιατρών, δικηγόρων. Αρχικά δεν είμαι αντίθετος, γιατί θα υπάρξουν άμεσα έσοδα στα κρατικά ταμεία. Όμως ποιός θα πληρώσει τη νύφη; Σίγουρα ο απλός κόσμος. Μήπως περιμένει κανείς από το γιατρό ή το δικηγόρο να βάλει το ΦΠΑ από την τσέπη του; θα αυξήσει τα τιμολόγια τουλάχιστον ανάλογα αν όχι περισσότερο. Εκτός αυτού κάποιες υπηρεσίες θα γίνουν ακόμη πιο ακριβές, άρα δύσκολα προσεγγίσιμες στον δοκιμαζόμενο κόσμο, που σε τελική ανάλυση δεν είναι αυτός που ευθύνεται περισσότερο για το οικονομικό χάος της χώρας. Μήπως πρέπει να ψηφιστεί μια ρύθμιση για αυτούς που καταχράζονται δημόσιο χρήμα; να δημεύεται ας πούμε η περιουσία τους και να οδηγούνται σε δίκη; Να εφαρμοστεί ένα αυστηρό ΠΟΘΕΝ-ΕΣΧΕΣ για όλους σε βάθος τουλάχιστον 10ετίας;;;
Θα πάω στην αύξηση του φόρου στα καύσιμα. Σαφώς και είναι δίκαιο να πληρώνουν όσοι χρησιμοποιούν πιο πολύ το αυτοκίνητο, αρκεί να δημιουργείται ένα ταμείο για το περιβάλλον από τα έσοδα αυτά αλλά από ότι καταλαβαίνω, όλα τα έσοδα θα πάνε για την κάλυψη του δημόσιου χρέους. Ξέχωρα ότι η αύξηση στα καύσιμα θα φέρει κύμα ανατιμήσεων σε όλα τα είδη λόγω "αύξησης του κόστους". Θα το δούμε σύντομα. Επίσης θεωρώ σωστή τη θέση της ΝΔ ότι δεν προαναγγέλεις την αύξηση στα καύσιμα για την αποφυγή κερδοσκοπίας στα πρατήρια...
Κάποτε η αριστερά μιλούσε για "σάπιο καπιταλισμό". Παρότι ο "σοσιαλισμός" έπεσε πρώτος η αλήθεια είναι ότι ο καπιταλισμός τραντάζεται συθέμελα. Θεωρώ ότι το μέγα λάθος του είναι η απληστία των κεφαλαιούχων για το κέρδος. Ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη και ολοένα και περισσότερο στίψιμο των εργαζομένων. Μπορεί να έχει βελτιωθει η ζωή μας σε υλικά αγαθά και ευκολία απόκτησής τους σε σχέση με παλιά, όμως από την άλλη έχει χειροτερέψει ποιοτικά! Έλλειψη χρόνου, επικοινωνίας, δραστηριοτήτων κλπ. Δεν είναι τυχαία η αύξηση της κατάθλιψης ως νόσου και η διάλυση ολοένα και περισσοτέρων οικογενειών πολύ εύκολα και αβασάνιστα.
Με εξοργίζει η στάση κάποιων ρασοφόρων στο θέμα της ιθαγένειας. Ειδικά από αυτούς περιμένεις μια κουβέντα συμπόνοιας και παρηγορίας για αυτούς που δοκιμάζονται ακόμη κι αν είναι αλλόθρησκοι... Ευτυχώς δεν είναι η πλειοψηφία του κλήρου, ενώ υπάρχει κι ένας αρχιεπίσκοπος που φροντίζει να βάζει κάποια πράγματα στη σωστή βάση... Δεν λέω περισσότερα τις απόψεις μου τις έχω γράψει σε προηγούμενη δημοσίευση. Τώρα αν πρέπει τα χρόνια για τη νομιμοποίηση να είναι 5 ή 8 αυτό νομίζω δεν αλλάζει την ουσία...
Ελπίζω ότι η ΝΔ δεν θα ακολουθήσει τον κατήφορο του ΛΑΟΣ και των ακροδεξιών οργανώσεων...
Κατά καιρούς λαμβάνω διάφορα mail με την ένδειξη "διαδώστε το" ή "στείλτε το σε όλους τους φίλους σας" κλπ. Δυστυχώς δεν μπορώ να καταλάβω, πως εντελώς άκριτα τόσοι πολλοί συνάνθρωποί μας χωρίς να ασχοληθούν καθόλου, διαβάζουν κάτι και το αποδέχονται ως αληθινό, και το διαδίδουν τόσο ευκολα, συνυπογράφοντάς το.
Τρανό παράδειγμα η επίθεση που δέχτηκε η κα Θάλεια Δραγώνα ειδική γραμματέας του υπ. Παιδείας, για φράσεις που "περιέχονται" στο βιβλίο ομάδας ερευνητών με τίτλο "Τί είναι η πατρίδα μας;"
Μέχρι και ο Μίκης Θεοδωράκης πάτησε την πεπονόφλουδα, παρασύροντάς και πολλούς της λεγόμενης "πατριωτικής αριστεράς" . Το γελοίο της ιστορίας είναι ότι τίποτα από όσα της καταμαρτυρούν δεν υπήρχε έτσι όπως το προέβαλλαν στο βιβλίο.
Παραθέτω κείμενο που αναλύει όλα όσα ακούστηκαν και δεν ισχύουν:
http://www.iospress.gr/ios2010/ios20100110.htm
http://jungle-report.blogspot.com/2010/01/blog-post.html

Δεν προχωρώ πιο πολύ αλλά επίσης υπάρχει και επιστολή της ίδιας της κας Δραγώνα στον Άδωνι Γεωργιάδη ενορχηστρωτή της επίθεσης στην κα Δραγωνα με αρ.πρωτ. 4303/13.01.2010 η οποία φυσικά και αποσιωπάται από τους "ακροδεξιούς" κύκλους που προωθούν τις υπερπατριωτικές απόψεις τους μέσω blogs ή mail τέτοιου τύπου.

Θα συνεχίσω με ένα σύντομο ανέκδοτο:
-Απαγόρευση καπνίσματος σε κλειστούς χώρους στην Ελλάδα!
Εντάξει είμαι προκατειλλημένος στο θέμα, αλλά αυτό που γίνεται στην Ελλάδα δείχνει το γιατί είμαστε το μαύρο πρόβατο στην Ευρώπη σε όλα. Γονείς σε ταβέρνα σε εκδήλωση για παιδιά (και τα βλαστάρια τους μαζί) και να καπνίζουν σαν να μην τρέχει τίποτα...
Άγγελε, εδώ δεν υπάρχει "it's the low" αγόρι μου! Εδώ είμαστε τζάμπα μάγκες!!!

Για να κλείσω με κάτι χαρούμενο, οι Έλληνες μπορεί να'χουν χίλια στραβά, αλλά στην παρέα είναι πολύ πιο γνήσιοι, και πιο έξω καρδιά από πάρα πολλούς άλλους λαούς! Κι αυτό το αναγνωρίζω στα μάτια τόσων και τόσων συνανθρώπων που μπορεί να μη σε ξέρουν αλλά θα τα δώσουν όλα για να περάσεις καλά σε μια παρέα...
Κι αυτό το χαρακτηριστικό ελπίζω να μην εκλείψει...

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ...

Εξ'αρχής τονίζω ότι δεν έχω διαβάσει το σχετικό νομοσχέδιο για να ξέρω ακριβώς ρυθμίσεις και λεπτομέρειες που προβλέπονται σ'αυτό. Έτσι απλά θα γράψω κάποιες σκέψεις πάνω στο θέμα της χορήγησης ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών...

Θεωρώ ότι είναι παραλογισμός να μιλάμε για τέρμα στη λαθρομετανάστευση και εμείς οι ίδιοι να δημιουργούμε "λαθρομετανάστες" με τη μη αναγνώρισή τους. Παιδιά που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα, που έχουν πάει σε ελληνικό σχολείο, που μιλάνε ελληνικά καλύτερα από πολλά ελληνόπουλα, να μην έχουν δικαιώματα στην χώρα που τα φιλοξενούν.

Οι φωνές αντίδρασης είναι πάρα πολλές συνήθως προερχόμενες από τους γνωστούς "κύκλους" που συνηθίζουν να θεωρούν εαυτούς πατριώτες και όλους τους υπόλοιπους βαρβάρους.

Το κακό είναι ότι σε όλες τις φωνές προστίθενται και άλλες συντηρητικών μεν, δημοκρατικών δε πολιτικών και τελευταία και του νέου αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης του πολλά υποσχόμενου κου Α. Σαμαρά...

Κορώνες περί άλωσης της Ελλάδας από τους ξένους ακούγονται από παντού, θα έρθουν λένε όλοι εδώ μιας και θα βρουν πρόσφορο έδαφος μονιμοποίησης, θα γίνουμε μια κακή πολυπολιτισμική κοινωνία, που θα κατασπαράξει κάθε τι ελληνικό, τις παραδόσεις, τα έθιμα, τη θρησκεία κλπ.

Δεν είναι τυχαίο που παλιά φόβιζαν τα παιδιά με τον "αράπη" που θα περάσει να τα πάρει, ούτε με τον κακό ξένο που κλέβει, βιάζει και σκοτώνει. Δυστυχώς πολύ συχνά τα δικά μας "αγγελούδια-καλόπαιδα" φροντίζουν να δείχνουν το "καλό παράδειγμα" και στους αλλοδαπούς, δείχνοντας ότι το έγκλημα δεν έχει ούτε εθνικότητα, ούτε χρώμα.

Αναμφισβήτητα μέσα στις χιλιάδες αυτών που έχουν συσσωρευτεί στην Ελλάδα λόγω των σκοπιμοτήτων όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων 20 χρόνων αλλά και των πολιτικών εξελίξεων σε γειτονικές χώρες, βρίσκονται και αρκετά εγκληματικά στοιχεία που οπωσδήποτε έχουν προσθέσει το δικό τους λιθαράκι στην ντόπια εγκληματικότητα...

Δυστυχώς η ανικανότητα ελέγχου των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα αλλά και η ελάχιστη βοήθεια της ευρωπαΐκής ένωσης να ελέγξει τα εξωτερικά της σύνορα, που είναι και τα ελληνικά, κατέστησαν την Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι.

Νομίζω ότι όλοι συμφωνούν στον έλεγχο της μετανάστευσης και των εισόδων της χώρας, αλλά φοβάμαι ότι το νομοσχέδιο έχει άλλο αντικείμενο. Τί γίνεται με τα παιδιά που έχουν γεννηθεί εδώ και ζουν εδώ; Θα εξακολουθούμε να τους κρατάμε στο περιθώριο; Πιστεύουμε ότι είναι πιο σωστό να τους ωθούμε στην παρανομία, να τους εκμεταλευόμαστε ως ανασφάλιστους στην εργασία αργότερα, να μην έχουμε ασφαλιστικές εισφορές από όλους αυτούς παρότι όλοι τους χρησιμοποιούν στις δουλειές τους;

Γιατί αρνούμαστε σε παιδιά που νιώθουν Έλληνες να δημιουργήσουν σ'αυτή τη χώρα; Πώς από τη μια καυτηριάζουμε την υπογεννητικότητα και από την άλλη δεν θέλουμε την προσθήκη μερικών χιλιάδων Ελλήνων που θέλουν να είναι Έλληνες; Άλλωστε οι κατά νόμο Έλληνες ολοένα και περισσότερο δεν κάνουν παιδιά πάνω από ένα.

Τέλος γιατί αρνούμαστε τον πρόγονό μας τον Ισοκράτη που έλεγε ότι "Έλληνες είναι οι μετέχοντες της Ελληνικής παιδείας";

Οφείλουμε να ξεχωρίσουμε μερικά πράγματα. Οφείλουμε να καταλάβουμε ότι η ενσωμάτωση είναι καλύτερη από την απομόνωση και την γκετοποίηση. Το να δώσεις ευκαιρία σε κάποιους να δείξουν και αποδείξουν το αν θέλουν να δημιουργήσουν είναι πράξη γενναιότητας. Μήπως όλα τα Ελληνόπουλα είναι τόσο δημιουργικά; Δεν υπάρχουν και τα αδιάφορα, τα "αντικοινωνικά", αυτά που δεν τους ενδιαφέρουν οι αξίες που οι υπερπατριώτες πρεσβεύουν; Είναι δυνατό το 2010 να επιζητούμε "εθνική κάθαρση";

Πιστεύει αλήθεια κάποιος ότι το πρόβλημα της ελλάδας θα λυθεί με την απέλαση όλων των αλλοδαπών; Και τότε αλήθεια γιατί τους άνοιξαν τόσο διάπλατα τα σύνορα όλοι τους τα τελευταία 20 χρόνια;

Ας φανούμε επιτέλους αντάξιοι των δημοκρατικών μας παραδόσεων των από αρχαιοτάτων χρόνων...

100 ημέρες

Αυτές οι ρημάδες οι μέρες πάντα περνούσαν γρήγορα...Έτσι πέρασαν και αυτές οι πρώτες 100 ημέρες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Μια φράση "100 ημέρες" που είχαν πάρει συμβολικό χαρακτήρα από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, με την οποία έδειχνε τη διάθεσή του για γρήγορες και σημαντικές αλλαγές στην ελληνική πραγματικότητα.

Η κυβέρνηση ξεκίνησε δυνατά και επικοινωνιακά. Κέρδισε είναι αλήθεια τη μάχη των εντυπώσεων τον πρώτο μήνα. Κάτι η διαφάνεια (όλα στο ίντερνετ), οι γυναίκες στην κυβέρνηση, κάτι ο περιορισμός της σπατάλης αρχής γενομένης από τη Βουλή και τα κρατικά αυτοκίνητα, ακούστηκε κάτι καλό στα αυτιά όλων.

Επίσης έγινε πράξη το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης παρότι τα δημόσια οικονομικά βρέθηκαν σε τραγική κατάσταση.

Πάραυτα, οι 100 ημέρες δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Βρισκόμενη η κυβέρνηση σε έναν κυκεώνα επικρίσεων για την Ελληνική οικονομία (αν και πρακτικά δεν είναι η ίδια υπόλογη) έπεσε μέσα στην αναμπουμπούλα της συζήτησης για την οικονομία.

Έτσι πήγαν πίσω πολλά θέματα με αποτέλεσμα να έχουν ψηφιστεί μόνο δύο νομοσχέδια (προσλήψεις από ΑΣΕΠ και επίδομα αλληλεγγύης) ενώ έχουν κατατεθεί άλλα δύο (προστασία δασών και ρύθμιση χρεών καταναλωτών). Τα υπόλοιπα βρίσκονται στη λεγόμενη "δημόσια διαβούλευση" που φαίνεται καλή ως ιδέα αλλά μάλλον δείχνει την κυβέρνηση ως "μη έτοιμη από καιρό" όπως θα έλεγε ο ποιητής.

Μάλιστα αποφάσεις όπως της διατήρησης των αποφάσεων Σουφλιά για τα "πράσινα τέλη" ανάγκασαν τον πρωθυπουργό να ζητήσει συγγνώμη και να υποσχεθεί επιδιόρθωση, ενώ βρέθηκε η ταχύτητα όταν επρόκειτο να περάσει τροπολογία για τους φόρους στα ακίνητα.

Εικόνα διπλής γραμμής παρουσίασε πολλές φορές το οικονομικό επιτελείο, κάνοντας πολλούς να αναρωτιούνται ποιές θα'ναι οι αποφάσεις, με αντιδράσεις που δεν ενίσχυσαν την οικονομία γενικότερα.

Η καθυστέρηση στην ανακοίνωση γενικών γραμματέων "λόγω διαφάνειας" τελικά μάλλον αδίκησε την κυβέρνηση που έδειξε πολύ θετικές προθέσεις αλλά υπήρξαν και ευτράπελα.

Εκεί που φάνηκε σύμφωνα με την πλειοψηφία του κόσμου να πήγε καλά εξ'αρχής, ήταν στην ασφάλεια (μνημόσυνο Γρηγορόπουλου χωρίς σημαντικά επεισόδια) ενώ κρούσματα αστυνομικής βίας αντιμετωπίστηκαν άμεσα.

Η ιστορία της Γρίππης έληξε αρκετά καλύτερα απ' ότι αναμενόταν με την κυβέρνηση να ψάχνει τρόπους επιστροφής των εμβολίων, γιατί απλά ούτε η πανδημία ήρθε, ούτε ο κόσμος έδειξε διάθεση εμβολιασμού, παρόλο τον καταιγισμό τρόμου των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια αντίδραση πρωτόγνωρη του κόσμου απέναντι στις προτροπές των μέσων και αυτό το βρίσκω απόλυτα υγειές!

Θετικό είναι για μεγάλη μερίδα του κόσμου(αλλά και με έντονες αντιδράσεις από άλλους) το νομοσχέδιο που προωθείται για την χορήγηση ιθαγένειας στα παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και "μετέχουν της Ελληνικής παιδείας".

Γενικά πιστεύω ότι πρέπει οι ρυθμοί να ανέβουν, τώρα που ακόμη υπάρχει μια ανοχή από τον κόσμο που περίμενε πολλά από την κυβέρνηση. Αλλιώς νομίζω ότι η Ελλάδα θα χάσει πολλά. Δεν είναι εύκολο άλλωστε να περάσεις από την εποχή του ατμού στην εποχή του γρήγορου ίντερνετ και αυτό ο πρωθυπουργός που είναι καλός γνώστης των τεχνολογιών το γνωρίζει καλά...

Ο ΒΟΒ Ο ΣΦΟΥΓΓΑΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΟΙ Α-ΜΕΤΟΧΟΙ...

Δεν ξέρω τί κατάρα κυνηγάει αυτή την ομάδα μετά την πώλησή της στον φοβερό εκείνο τύπο τον Μ. Τροχανά. Πάντως γεγονός είναι ότι κάθε 4 χρόνια (λες και έχουμε εκλογές) τίθεται θέμα νέου ιδιοκτήτη. Η τελευταία φορά ξεκίνησε ιδανικά (2004). Ένας αποδεδειγμένα ΑΕΚτζής ο Ντέμης Νικολαίδης με ομάδα επενδυτών ξεκίνησε ένα νέο πλάνο. Έσωσε την ομάδα, κόντεψε δύο χρονιές να πάρει πρωτάθλημα (τη μια της το έκλεψαν στα χαρτιά) και μετά το χάος! Η ομάδα βαδίζει για τις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας, έχει βγει νοκ-άουτ από κάθε στόχο, οι παίκτες είναι σχεδόν απλήρωτοι, ο προπονητής που σίγουρα δεν ξέχασε τις γνώσεις του επίσης σε στάση αναμονής και όλα σε ένα σύννεφο...

Ξαφνικά στον ορίζοντα εμφανίζεται ένας υποψήφιος επενδυτής από την Αμερική ονόματι Bob Κοζώνης, ελληνοαμερικανός ασχολούμενος με κατασκευές. Δύο προσπάθειες με κάποιους άλλους επιχειρηματίες παλιότερα έχουν ναυαγήσει πριν γίνουν γνωστές πολλές λεπτομέρειες.

Η ιστορία με το θείο απ'το Σικάγο ξεκινάει ευοίωνα αλλά μετά από δύο μήνες συζητήσεων και διαπραγματεύσεων χαλάει με άσχημο μάλιστα τρόπο. Δεν υπάρχει τίποτα περίεργο μέχρις εδώ. Τα τρελλά είναι άλλα. Στην αρχή όλοι οι μέτοχοι της ΑΕΚ κάνουν λόγο για σοβαρό επιχειρηματία και ιδανική λύση ενώ σιγά σιγά τα μαζεύουν. Μια ατάκα περί "εισαγγελέα στην ΠΑΕ" του δικηγόρου του Κοζώνη, είναι αρκετή για να γυρίσει τις διαθέσεις των μετόχων. Ο Κοζώνης γίνεται ξαφνικά ο "μπατήρης θείος που θέλει να διαφημιστεί στην πλάτη της ΑΕΚ" και με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς απειλείται με μηνύσεις.

Πρόφαση το ότι δεν απέδειξε την οικονομική του κατάσταση.

Από την άλλη ο Κοζώνης δεν υπάρχει. Όλο αυτό το δίμηνο έχουν εμφανιστεί μόλις δύο φωτογραφίες του, και αντ' αυτού μιλούν δύο συνεργάτες του. Σαφώς και η οικονομική του κατάσταση είναι από ασαφής έως περίεργη. Μόνο επενδυτικά σχέδια κάτι σαν το SOE του Μιχάλη Τροχανά μια απάτη- αεροπλανάκι που είχε αποκαλύψει τότε η Ελευθεροτυπία, περί κατασκευής ενός πρότυπου οικισμού στη Σητεία της Κρήτης που δεν έγινε ποτέ και που αρκετοί κλάψαν τότε τα λεφτάκια τους... Δεν μιλάει ποτέ σε κάμερα ή σε ραδιόφωνο, δεν ξέρει κανείς τον ήχο της φωνής του. (Αντίθεση βέβαια με τον λαλίστατο Τροχανά)

Μόλις χαλάει το παζάρι βγάζει επιθετική ανακοίνωση και προαναγγέλει συνέντευξη σε κάμερα για όλα και για την απόδειξη των οικονομικών του. Στις 27 Δεκεμβρίου στο Σικάγο...

Πολλοί φίλοι της ΑΕΚ κρέμονται από τα χείλη του. Ενημέρωση όμως μέχρι τις 27 το πρωί (26 βράδι για τις ΗΠΑ) καμμιά. Τελικά το πρωί της 27/12 ώρα Αμερικής, μαθαίνουμε ότι η συνέντευξη θα δωθεί σε ιστοσελίδα αθλητικού περιεχομένου σε έναν μόνο δημοσιογράφο. Μια ολόκληρη μέρα μετά δεν έχει δημοσιευτεί η πλήρης απομαγνητοφώνηση της συνέντευξης όσο για εικόνα, κατεβαίνει με το σταγονόμετρο από χειροκίνητη κάμερα που κάποιος κρατά και δεν έχει σχέση με την επαγγελματική κάμερα που φαίνεται στα πλάνα. Ενώ ακούγονται ποσά 95 εκατ. $ το μόνο που φαίνεται είναι ένα χαρτί επενδυτικού προγράμματος στην Allianz ,που αναφέρει ότι στα 65 του ο κ. Κοζώνης θα έχει 22 εκατ. $. Ούτε ημερομηνίες επάνω ούτε κάτι που να δηλώνει ότι ναι τα έχει σήμερα αυτά... Τέτοιο χαρτί μπορώ να έχω αύριο το πρωί αν πάω σε μια ασφαλιστική.

Μα πως είναι δυνατό μια τόσο βαρύγδουπη συνέντευξη να μην ενδιαφέρει τουλάχιστον τις ατόφια ΑΕΚτζήδηκες εφημερίδες και να μην καλούνται και δημοσιογράφοι από αυτές ώστε να τεθούν και ερωτήσεις; Κανένα ελληνικό κανάλι δεν ενδιαφέρθηκε για τη συνέντευξη; τόσο "πουλημένοι" όλοι στους νυν μετόχους είναι;;;

Γιατί μια μέρα μετά δεν δημοσιεύεται πλήρως η συνέντευξη; κινήσεις τακτικής; μα είναι δυνατό αντικειμενικός δημοσιογράφος να παίζει παιχνίδια τακτικής της μιας πλευράς;;; Και για πιο λόγο μοντάζ τόσων ωρών; τί θα κόψουν και τί θα ράψουν;;;

Ακόμη όμως και σε αυτά που αφήνονται να ακουστούν υπάρχουν επιλήψιμα σημεία του στυλ: -Θα προσπαθήσω να βρω τα χρήματα για το γήπεδο, θα εγγυηθώ για τα χρήματα κλπ. Άρα θα φτιάξω με άλλους πόρους το γήπεδο με δικές μου εγγυήσεις. Είναι βέβαια ένας τρόπος αλλά δεν νομίζω ότι είναι κάτι διαφορετικό από αυτά που λένε και όλοι οι μέχρι σήμερα επίδοξοι κατασκευαστές του γηπέδου...

Πολλά τα ερωτηματικά γι'αυτόν τον κύριο και όταν έχεις φάει κατά καιρούς στη μάπα κάτι Κούγιες, κάτι Σκλαβενίτηδες και άλλους τέτοιους, άστα να πάνε... Κρύος ιδρώτας σε πιάνει σκεφτόμενος ότι πας για μια από τα ίδια...

Η υπομονή όλων των ΑΕΚτζήδων έχει εξαντληθεί προ πολλού. Και αύριο πιθανόν κάτι ακόμη θα παραμείνει για μεθαύριο και ούτω καθεξής. Τί'χες ΑΕΚ τι είχα πάντα...

Φοβάμαι ότι η ομάδα θα παραμείνει με τους αμέτοχους εν αναμονή του νέου Κοζώνη, Σκλαβενίτη ή ότι άλλο θέλουν να λέγεται...

Καληνύχτα σας κύριοι. Η λίμνη βρωμάει από μακριά και η ΑΕΚ οδεύει στην πλήρη απαξίωση και σεις νομίζετε ότι είστε οι σωτήρες! Σας φτύνει όλος ο κόσμος και σεις νομίζετε ότι βρέχει. Ξέρω! Εταιρεία έχετε αλλά πίσω της υπάρχει πολύς κόσμος!

Ο Δεκέμβριος δεν "πάει" αυτή την πόλη...

Σίγουρα αν ρωτήσω έναν 25χρονο τί του φέρνει στο μυαλό η λέξη "Δεκεμβριανά" είμαι βέβαιος ότι θα αρχίσει να μου μιλάει για τον Αλέξη και τα επεισόδεια που σημάδεψαν το θάνατό του πέρισυ τέτοια εποχή... Ίσως να μου πει και για τα φετινά επεισόδια...

Πρέπει όμως να θυμίσω ότι και πριν 65 χρόνια στην απελευθερωμένη πλέον Ελλάδα συνέβησαν στην Αθήνα, τα τραγικότερα γεγονότα που καθόρισαν και τις μελλοντικές εξελίξεις στη χώρα. Τα "Δεκεμβριανά του 1944".

Μετά την απελευθέρωση συστάθηκε μια κυβέρνηση υπό τον Γ.Παπανδρέου τύπου "εθνικής ενότητος". Πολύ σύντομα οι υποσχέσεις που είχαν παρασχεθεί από την πολιτική ηγεσία προς τις δυνάμεις του ΕΑΜ απεδείχθησαν μόνο υποσχέσεις, με αποτέλεσμα την αποχώρηση από την κυβέρνηση των ΕΑΜικών υπουργών και την κύρηξη εκ μέρους τους Γενικής απεργίας για τις 3 Δεκεμβρίου 1944.

Η κυβέρνηση και οι Άγγλοι που είχαν αναλάβει την υλοποίηση της συμφωνίας για κυβέρνηση "εθνικής ενότητας" απαίτησαν με κάθε τρόπο την αναστολή των κινητοποιήσεων με την απειλή και των όπλων. Πράγμα που δυστυχώς έγινε, με αποτέλεσμα την πρώτη μέρα του συλλαλητηρίου να υπάρξουν 21 νεκροί από την πλευρά των διαδηλωτών.

Την επομένη, ημέρα κηδέίας των θυμάτων η οργή ξεχείλιζε. Νέες συγκρούσεις ακολούθησαν με πολύ περισσότερους νεκρούς και τραυματίες.

Μία γενικευμένη σύρραξη είχε πλέον αρχίσει.

Η μάχη κράτησε πάνω από ένα μήνα και χρειάστηκε η παρουσία του ίδιου του Τσώρτσιλ στην Αθήνα για να πάρουν τα πάνω τους τα αγγλο-κυβερνητικά στρατεύματα και κάτω από την καθοδήγηση του Άγγλου στρατηγού Σκόμπι να υποτάξουν και απομακρύνουν από τις γειτονιές της Αθήνας, τις ΕΑΜικές δυνάμεις.

Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου παραιτήθηκε υπό το βάρος των νεκρών και των αμίληκτων συγκρούσεων, καθώς και την πλήρη αγνόησή του από τον Αγγλικό παράγοντα, που ανέλαβε εξ'ολοκλήρου το συντονισμό των δυνάμεων, και που τελικά οδήγησε στην επικράτηση των αγγλοκυβερνητικών δυνάμεων.

Στην σύγκρουση αυτή ερωτηματικά προκάλεσε η στάση της επίσημης ηγεσίας του ΕΑΜ να μην ζητήσει ενίσχυση από τον ΕΛΑΣ του Άρη Βελουχιώτη στέλνοντάς τον ταυτόχρονα σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον του ΕΔΕΣ (αντάρτικη οργάνωση προσκείμενη στους Άγγλους) στην Ήπειρο!

Επίσης πρέπει να ανφερθεί και το γεγονός της αποχώρησης των ηττημένων τμημάτων από την Αθήνα με πορεία προς τη Βοιωτία αφού πρώτα έγιναν πολλές συλλήψεις ομήρων πολιτών προς προστασία τους από κυβερνητικές επιθέσεις και επιδρομές αεροπλάνων. Παρά τον αντικειμενικό σκοπό της προστασίας των αποχωρούντων υπάρχουν πολλές αναφορές για κακομεταχείρηση των ομήρων κάποιοι εκ των οποίων πέθαναν στη διάρκεια της υποχρεωτικής αυτής πορείας. Μεταξύ των ομήρων σύμφωνα με αφηγήσεις περιλαμβάνονταν γυναίκες και παιδιά...

Με αυτό το τελευταίο, δεν προσπαθώ επ'ουδενί να συμψηφίσω ευθύνες και ενέργειες, όμως οφείλω να ανφέρω και αυτή την πραγματικότητα. Άλλωστε οι ευθύνες και τα εγκλήματα της Αγγλοκυβερνητικής πλευράς είναι δεδομένα μιας και μόνο η πλήρης ανάμειξη των Άγγλων στη διαμάχη αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας...

Πολύς καιρός πάει που θέλω να γράψω για τον "φασισμό και ρατσισμό του μυαλού μας".

Αυτόν που καλλιεργείται συνειδητά από διάφορα κέντρα και έχει στόχο όχι μόνο τους απλούς ανθρώπους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο που είναι και πιο ευάλωτοι, αλλά και τις ανώτερες μορφωτικά τάξεις, με ιδιαίτερη επιτυχία θα έλεγα τα τελευταία χρόνια.

Λαθρομετανάστευση, εγκληματικότητα, φασαρίες, επεισόδια, προσβολή συμβόλων και λατρευτικών ηθών δίνουν συνεχώς αφορμές.

Ο μέσος αστός βιώνει καθημερινά έναν ορυμαγδό εικόνων και ειδήσεων "τρόμου". Σιγά σιγά τα κάνει κτήμα του, βιώνει μαζί με τα θύματα τις ίδιες ιστορίες, τοποθετεί εύκολα τον εαυτό του και την οικογένειά του στη θέση του θύματος που μπορεί να είναι και ο "άνθρωπος της διπλανής πόρτας".

Επιστροφή από το δρόμο αυτό δεν υπάρχει. Δυστυχώς η υιοθέτηση ιδεών και πρακτικών ολοκληρωτικού χαρακτήρα είναι αναπόφευκτη. "Έξω όλοι οι ξένοι", "οι ξένοι μας κλέβουν τις δουλειές και προκαλούν την εγκληματικότητα", "κρεμάστε κανα δυό αναρχικούς στο σύνταγμα", "τα κωλόπαιδα που καίνε τη σημαία", "τί δουλειά είχε ο πιτσιρικάς στα Εξάρχεια" και άλλα τόσο δημοκρατικά δυστυχώς είναι καθημερινότητα. Τώρα τελευταία στα σχολεία τα παιδάκια αντιμετωπίζουν όσους συμμαθητές τους πέρασαν τη νέα γρίππη, τουλάχιστον ως λεπρούς... Από που έμαθαν μικρά παιδιά να φέρονται έτσι; τί συζητούν οι γονείς στο σπίτι; τί συμβουλεύουν τους μικρούς μαθητές;

Συχνό είναι επίσης το φαινόμενο της δαιμονοποίησης κοινωνικών ομάδων από άλλες ώστε να στραφεί η κοινή γνώμη εναντίον τους. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν μεγάλες δόσεις αλήθειας αλλά η γενική ταύτιση εναντίον του διπλανού μας εχθρού, είναι μια ακόμη ένδειξη ολοκληρωτικής νοοτροπίας.

Έτσι κι αλλιώς δεν προλαβαίνουμε και πολλά πράγματα να συζητήσουμε μιας και οι ρυθμοί της εργασίας για τον σύγχρονο άνθρωπο είναι αμείληκτοι. Ωράρια έξω από κάθε λογική σε μια προσπάθεια ανταπόκρισης σε πλαστές και υπαρκτές ανάγκες. Ως επί το πλείστον όμως πλαστές ανάγκες που οδηγούν τον άνθρωπο στην υπερεργασία και την αποξένωση. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοένα και περισσότερο ακούω τη φράση : - Δεν έχω χρόνο. Κι αυτό σημαίνει δυστυχώς, δεν έχω χρόνο, για μένα , για τη γυναίκα μου και για τα παιδιά μου. Πού οδηγεί όλο αυτό το σκηνικό;

Στην πλήρη απομόνωση και τη δημιουργία του φοβικού και φοβισμένου ατόμου. Αυτού που δεν θα τολμάει να βγει από το σπίτι του, που δεν θα μπορεί να εμπιστευτεί ούτε τον διπλανό του, που το μόνο ενδιαφέρον του θα είναι ο στενός μικρόκοσμός του...

Σ'αυτό το πλαίσιο βρίσκει πολύ γόνιμο έδαφος ο φασισμός του "νοικοκύρη".

Η λογική του ότι για όλα φταίνε οι άλλοι και βασικά οι "ξένοι". Ξένος όμως είναι εδώ ο διαφορετικός από μένα. Άρα όλοι οι άλλοι.

Στην Ελβετία - μια χώρα υπόδειγμα - ψήφισαν κατά της ανέγερσης νέων τζαμιών, ενώ ο εδώ εθνοπατέρας κος Βελόπουλος κρίνει ότι για όλα τα κακά της Ελλάδας φταίνε οι λαθρομετανάστες και οι αλλόθρησκοι. Μάλιστα τα επιχειρήματά του είναι πιασάρικα...

Δεν αποδίδουν φόρους, δεν δίνουν εισφορές (λες και είναι επιλογή τους να δουλεύουν ανασφάλιστοι) και στέλνουν χρήματα στο εξωτερικό. Επίσης έχουν δωρεάν περίθαλψη και επιβαρύνουν τις δαπάνες για την υγεία.

Γιατί καμμιά κουφάλα από όλους αυτούς δεν μιλάει για το πως οικοδομήθηκε το οικονομικό θαύμα 1995-2005 στην Ελλάδα; σε ποιών τις πλάτες πλούτισαν κάποιοι, πώς εκμεταλεύονταν οι μεγαλοτσιφλικάδες τους Πακιστανούς και γενικά αλλοδαπούς εργάτες, πόσα σπίτια χτίστηκαν αποκλειστικά με συνεργεία αλλοδαπών;;;

Γιατί δεν υπάρχει σχεδόν Έλληνας που να μην έχει χρησιμοποιήσει αλλοδαπό για εργασία ή μερεμέτι, που να μην έχει αγοράσει από κινέζο, και φυσικά εκεί να μην ανυσηχεί για τίποτα.

Όλα λοιπόν κε Βελόπουλε και λοιποί έχουν δύο όψεις.

Όχι δεν είμαι υπέρ του ανεξέλεγκτου αριθμού μεταναστών, αλλά μην οπλίζουμε τα χέρια κάποιων εναντίον τους. Ας σκεφτούμε ότι για να περνάει καλά η κοινωνία του 1/3 του κόσμου, τα άλλα 2/3 υποφέρουν. Και οι καπιταλιστές έχουν συμφέρον από την ύπαρξη μεταναστών, γιατί βρίσκουν φτηνό εργατικό δυναμικό και ταυτόχρονα σπάνε τους δεσμούς συνοχής της κοινωνίας στρέφοντας τους αστούς εναντίον τους και όχι ενάντια στους ίδιους που είναι και οι κατεξοχήν ένοχοι της κοινωνικής αδικίας.

Ας κάτσουμε να σκεφτούμε λοιπόν πριν πετροβολήσουμε τους "άλλους", τους "ξένους" μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε τη στάση μας απέναντι στους "κολασμένους" της γης μας;;;