Γράμμα στο Γιώργο...

Ένας φίλος μου έστειλε ένα γράμμα στο Γιώργο και επειδή το βρήκα καλό, το αντιγράφω...
Φίλε Γιώργο,
φαίνεται ότι ήρθες η ώρα να γίνεις καπετάνιος στο καράβι μας. Ξέρω ότι σχεδόν κανένας δεν το πίστευε 2 χρόνια πριν, όταν εξαιτίας εκείνου του ατυχήματος, όλοι έλεγαν ότι θα τραβηχτείς στη στεριά, μάλιστα αρκετοί φίλοι σου, σου ζητούσαν να τα παρατήσεις.Δεν το'βαλες κάτω και ξαναπήρες τα πάνω σου. Μάλιστα έδωσες και την ευκαιρία σε άλλους να αποδείξουν την αξία τους, αλλά τους επισκίασες.
Δέχτηκες μεγάλη κριτική και πολλά χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, τί σου έσουραν για την καταγωγή της μητέρας σου, τη δική σου υπηκοότητα, την μικρή σχετικά με άλλους ρητορική σου ικανότητα. Σε κορόιδευαν ακόμη και γιατί γυμνάζεσαι ή κάνεις ποδήλατο. Μικρότητες έλεγες μέσα σου και τα προσπερνούσες όλα.
Ξεκίνησες να κάνεις τομές. Άλλες σου βγαίναν και άλλες όχι. Πάλι σε χτυπούσαν. Σε λέγαν μαθητευόμενο μάγο και άλλα. Το παλιό ξέρεις δεν συγχωρεί τίποτα στο νέο. Το παλιό τα ξέρει όλα...
Σιγά σιγά εκείνοι που είχαν όλα τα καλά του κόσμου μαζί τους (ρητορία, γνήσια ελληνική καταγωγή, οικογένεια με αρχές και αξίες κα...) άρχισαν να ξεθωριάζουν. Οι φίλοι τους δεν ήθελαν ούτε να ακούν για κείνους, άσε που βουλιάξαν και μερικά καράβια...
Έτσι πολλοί βρέθηκαν σε απόγνωση. Ποιός θα γίνει καπετάνιος; Ποιός θα φροντίσει αυτό το δύσμοιρο καράβι που εκτός των άλλων είναι και καταχρεωμένο; Ποιός θα δώσει στους επιβάτες του περισσότερες παροχές, πιο ανθρώπινο ταξίδι, μικρότερο ναύλο; Ποιός θα μπορέσει να το οδηγήσει σε ήρεμα νερά και ασφαλές λιμάνι, μακριά από φουρτούνες και πειρατές;
Οι επιβάτες φαίνεται να έκαναν την επιλογή τους. Είδαν στα μάτια σου την τελευταία ελπίδα. Ή αλλάζουμε τους είπες ή βουλιάζουμε όλοι μαζί.
Κι αυτοί αποφάσισαν να αλλάξουμε.
Όμως φίλε Γιώργο, αυτή τη φορά οι επιβάτες είναι υποψιασμένοι. Δεν σου δίνουν λευκή επιταγή. Περιμένουν γρήγορα αντανακλαστικά στη φουρτούνα, άμεσες τιμονιές στα κύματα, αντίσταση στους πειρατές, να τα βάλεις με τους πλοιοκτήτες όταν χρειαστεί γιατί και οι ναύτες συμβάλλουν στην πορεία με κόπο και ιδρώτα.
Και είναι ξέρεις πολύ σημαντικό να ελέγξεις τους φίλους και συνεργάτες σου, γιατί τους εχθρούς σου τους ξέρεις. Τους φίλους σου να φοβάσαι τώρα. Προσοχή στον υποπλοίαρχο, τους μηχανικούς, τον μαρκόνιστή σου. Ακόμη και από τους ναύτες που θα σου στείλουν οι πλοιοκτήτες οφείλεις να διαλέξεις τους καλύτερους.
Δεν υπάρχει άλλη υπομονή Γιώργο. Από το πρώτο ταξίδι σου που θα διαρκέσει καμμιά 100η ημέρες, θα φανούν οι ικανότητές σου. Αν αποτύχεις και ρίξεις όλο το φταίξιμο στους παλιούς καπετάνιους και συντηρητές του καραβιού, θα σε φάει η θάλασσα... Έτσι την έπαθε κι ο προηγούμενος καπετάνιος. Για όλα του'φταιγαν οι παλιοί καπετάνιοι, που κάποιοι ήταν και φίλοι σου απ'ότι ξέρω. Πρόσεξε λοιπον Γιώργο.
Αυτή τη φορά νιώθω ότι το καράβι έχει μια τελευταία ευκαιρία να πλεύσει πιο ομαλά. Γιατί ξέρεις, αν οι επιβάτες απογοητευτούν κι αυτή τη φορά, γίνονται ευάλωτοι στις σειρήνες. Και αυτές οι σειρήνες είναι πολύ επικίνδυνες. Έχουν προβιά αρνιού, αλλά μπορεί να είναι λύκοι.
Ενίοτε βάζουν στο γύψο όποιον κρίνουν ότι είναι ασθενής. Κοίτα λοιπόν να μην ανοίξεις την κερκόπορτα εσύ στους πειρατές και τις σειρήνες, γιατί είναι αλήθεια ότι κοντεύουν να σαγηνεύσουν κοντά στο 10% των επιβατών...
Αλλά και γω φίλε μου Γιώργο νιώθω ότι θα αναγκαστώ να ψάξω κάτι εντελώς καινούργιο και άφθαρτο για καπετάνιο μετά...
Σου εύχομαι τα δείγματα αρετής που έχεις δείξει μέχρι σήμερα να τα βγάλεις στα ταξίδια που θα κάνεις. Οι επιβάτες δεν θα περιμένουν για πολύ, δυστυχώς για σένα.
Καλά ταξίδια λοιπόν...

Αυτό το γράμμα έστειλε ο φίλος μου στον Γιώργο. Επειδή μου άρεσε το αναδημοσιεύω σήμερα 3 Οκτωβρίου του σωτηρίου έτους 2009...

Σιγά να μην ξέχναγα...

Επειδή είναι γνωστό ότι εδώ και πολλά χρόνια μου αρέσουν οι προβλέψεις σας δίνω τις εκτιμήσεις μου 5 μέρες προ εκλογών.

ΠΑΣΟΚ 40,5 %
ΝΔ 37,5 %
ΚΚΕ 8,5 %
ΛΑΟΣ 5,5 %
ΣΥΡΙΖΑ 3,5 %
ΟΙΚ-ΠΡΑΣ 2,5 %
λοιποι 2 %

Όπως καταλαβαίνετε πάμε για δεύτερο γύρο το Νοέμβριο...
Ραντεβού τη Δευτέρα το πρωί...

Και τώρα...τί;; Εκλογές 2009

Να'μαστε πάλι εδώ να συζητάμε για εκλογές! Τελικά μια φορά οι εκλογές να γίνουν στα 4 χρόνια δεν θα το δούμε. Ίσως είναι και καλύτερα έτσι μιας και οι εναλλαγές είναι συχνότερες και οι ελπίδες για κάτι καλύτερο ανανεώνονται και ο πολίτης κρίνει πιο συχνά.

Βέβαια εκείνο το επιχείρημα περί του κόστους των εκλογών που συνήθως επικαλείται η εκάστοτε κυβέρνηση για να τις αποφύγει κατάντησε γελοίο φέτος, όταν προ τριμήνου έβλεπε ότι δεν πρέπει να γίνουν μαζί με τις ευρωεκλογές και τώρα τις κάνει μόνες τους επιβαρύνοντας το κράτος με πολλά εκατ. ευρώ... Μια από τις πολλές αντιφάσεις αυτής της πραγματικά κουρασμένης κυβέρνησης. Αφού πήγε και ήλθε στα θέματα διαφθοράς, κι αφού ακούσαμε ότι ο πρωθυπουργός δεν ανέχεται μύγα στο σπαθί του σε θέματα διαφθοράς (το άλλο με τον τοτό...) ήρθε και ένας από τους πιο θερμούς υποστηρικτές του ο κ. Τσιτουρίδης να θέσει θέμα διαπλοκής στο μέγαρο Μαξίμου! Βέβαια ο κ. Τσιτουρίδης δεν αποδείχθηκε ο πιο αξιόπιστος πρεσβευτής του "σεμνά και ταπεινά" μιας και νωρίς νωρίς φρόντισε να εμπλακεί σε σκάνδαλα και σκανδαλάκια. Στις Βρυξέλλες δε έχουν να λένε ότι άφησε όνομα για τα όχι και τόσο θεμιτά έργα του...

Όμως το βάρος τόσων κορυφαίων στελεχών που τα ονόματά τους μπλέχτηκαν σε σκάνδαλα δεν μπορούσε πλέον να σύρει άλλο το κάρο της ΝΔ στην κυβέρνηση.

Φαίνεται ότι το κόμμα της ΝΔ θα υποστεί αυτά που κορόιδευε 2 χρόνια πριν στο ΠΑΣΟΚ. Θα βρει τη δύναμη να ξανασυσπειρωθεί; συνήθως τα κόμματα εξουσίας τα καταφέρνουν σ'αυτό γιατί η προοπτική της καρέκλας τα ενώνει παρόλες τις μικρές ή μεγάλες διαφωνίες. Έτσι αν τεθεί θέμα διαδοχής (θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες) φαίνεται να προηγείται η Ντόρα Μπακογιάννη με τον Α. Σαμαρά να ακολουθεί, ενώ θεωρώ ότι ο ατσαλάκωτος κος Αβραμόπουλος θα πρέπει να παλέψει πολύ για να προηγηθεί αυτός...

Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να επιστρέφει στην κυβέρνηση και έχει μια μοναδική ευκαιρία να δείξει ότι έχει φιλολαικό πρόγραμμα. Αποτυχία του θα σημάνει και το τέλος του χωρίς χρονοτριβή. Δεν υπάρχει περίοδος χάρητος και η πραγματική οικονομία έχει τεράστια προβλήματα. Είναι η μεγάλη ευκαιρία του Γιώργου Παπανδρέου να δείξει ότι έχει το θάρρος να συγκρουστεί όπως λέει για όφελος των πολλών. Αν δεν το κάνει, όπως δεν το έκανε ο κος Καραμανλής ξέρει την τύχη του.

Το ΚΚΕ παρουσιάζεται όπως πάντα με το σταθερό αγωνιστικό του πρόσωπο προσπαθώντας να περάσει το σύνθημα : 5 κόμματα 2 πολιτικές, εκτιμώντας τη δική του πολιτική ως τη μόνη διαφορετική. Νομίζω ότι θα είναι στους κερδισμένους των εκλογών γιατί δεν παζαρεύει, δεν μιλάει με μισόλογα, και ασχέτως των αδυναμιών του σε θέματα διακυβέρνησης αντλεί δύναμη από τα λαικά στρώματα που έχουν γευτεί τα καλά των δύο μεγάλων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την διαχρονικά ιδιάζουσα περίπτωση του πολιτικού κόσμου! Διαφορετικές συνιστώσες, διαφορετικές απόψεις, μπέρδεμα, φαγωμάρα, αλληλοεξόντωση. Ακόμη κι ο Αλέκος Αλαβάνος που σχεδόν επέβαλλε τον Αλέξη Τσίπρα στην ηγεσία, εγκατέλειψε τη μάχη! Κάτι από Σημίτη το 2004 θυμίζει αυτό αν και ο Σημίτης θεωρητικά έδωσε τη μάχη των εκλογών τότε. Κρίμα γιατί στο κόμμα αυτό υπάρχουν φωνές και απόψεις που μπορούν να πάνε τα πράγματα μπροστά. Ευελπιστώ στην είσοδό του στο κοινοβούλιο αλλά και στο ξεκαθάρισμα των θέσεών του ώστε να εξακολουθήσει να υπάρχει στο πολιτικό στερέωμα.

Για τον Καρατζαφέρη τί να πει κανείς; επίτηδες δεν λέω ΛΑΟΣ γιατί το κόμμα ταυτίζεται εντελώς με τον super star πρόεδρό του. Άριστος γνώστης της επικοινωνίας, τηλεοπτικός, μέγας ατακαδόρος, ετοιμόλογος, ακραία λαικιστής, ότι χρειάζεται το προφίλ ενός ηγέτη που στοχεύει σε συγκεκριμένα ακροατήρια. Τώρα τελευταία έχει ρίξει και τους τόνους γιατί ξέρει ότι έτσι δεν θα τρομάξει τους υπόλοιπους ενοίκους της πολυκατοικίας της δεξιάς παράταξης και θα μπορέσει έτσι να πάρει αρκετούς μαζί του. Μην παραξενευτείτε αν αποτελέσει την μεγάλη έκπληξη των εκλογών, πράγμα που προσωπικά απεύχομαι, όμως έχω ενδείξεις...

Το κόμμα των Οικολόγων-Πρασίνων καλό θα ήταν να σηκώσει και άλλα θέματα πλην της οικολογίας και να δείξει ότι μπορεί σε όλα τα θέματα να συμμετέχει. Η πολυφωνία είναι κέρδος για την "δημοκρατία που έχουμε". Μακάρι 2-3 μικρά κόμματα να έμπαιναν στη βουλή ώστε οι συνεργασίες να γίνονταν μονόδρομος. Θεωρώ ότι θα ήταν προς όφελος των πολλών.

Είδομεν!!!

Η ψωροκώσταινα...

Η λέξη "ψωροκώσταινα" χρησιμοποιήθηκε κατα κόρον σε παλιότερες δεκαετίες για να δηλώσει τη μιζέρια και τις ελλείψεις της πατρίδας μας ειδικά μεταπολεμικά...
Συζητώντας τον τελευταίο καιρό με φίλους που πλέον ζουν στο εξωτερικό και ειδικά σε χώρες της ευρώπης αντιλαμβάνομαι ότι η πατρίδα μας ακόμη στα μάτια των ευρωπαίων είναι "η ψωροκώσταινα".
Παρόλα τα βήματα προς τα εμπρός, πράγματα που στην ευρώπη είναι αυτονόητα, εδώ είναι κάτι άπιαστο.
Δεν έχουν άδικο οι φίλοι μου, που μου λένε ότι στην ευρώπη λένε "ε, Ελλάδα είναι" όπως εμείς μιλάμε για τριτοκοσμικές χώρες. Στα μάτια τους και στη συνείδηση των ευρωπαίων είμαστε κάτι από Τουρκία με ολίγη Αίγυπτο.
Βέβαια διέκρινα και μια λογική του ότι όλα πρέπει να λειτουργούν άψογα και οφείλουμε και εμείς να το απαιτούμε. Στη χώρα του "δε βαριέσαι μωρέ, δεν πειράζει", στην πατρίδα του ωχαδελφισμού ,να απαιτούμε από όλους που προσφέρουν ή παρέχουν κάτι, να είναι απολύτως εντάξει στις υποχρεώσεις τους!! Και φυσικά από το κράτος!
Ακόμη και γω, γύρισα και είπα : Έλα ρε φίλε στην Ελλάδα είσαι... όμως κατάλαβα αμέσως γιατί τελικά είμαστε σε αυτή την Ελλάδα... Γιατί δεν έχουμε μάθει να απαιτουμε και ίσως σε μια ιδιότυπη λογική "αλληλεγγύης" στις παρατυπίες ανεχόμαστε τις μικρές ή μεγαλύτερες παραβάσεις του ενός ή του άλλου. Έτσι θεωρούμαστε ρουφιάνοι αν καρφώσουμε τον γείτονα που επεκτείνει το "σπιτάκι" του χωρίς άδεια, αν ζητήσουμε από τον τροχονόμο να γράψει τον τύπο που οδηγάει επικίνδυνα μπροστά μας (παρόλο που μπορεί να μας σκοτώσει), αν ζητήσουμε μια απόδειξη από την ταβέρνα, αν απαιτήσουμε σεβασμό στον πεζό, διάφορα "αν" τέλος πάντων, που κάνουν την καθημερινότητα από δύσκολη εως ανυπόφορη...
Ο καθένας μας εύκολα θα βρει 5-10 "λεπτομέρειες" που του κάνουν τη ζωή δύσκολη ακόμη και σε καθημερινό επίπεδο. Κι όμως αυτές οι λεπτομέρειες είναι που μας κάνουν να "βλαστημάμε" κάθε μέρα...
Το κράτος έτσι έμαθε να λειτουργεί χρόνια τώρα, έτσι συνεχίζει. Εμείς όμως που το αποδεχόμαστε, μήπως έχουμε τελικά ένα μερίδιο ευθύνης; εμείς δεν πάμε και κουνάμε σημαιάκια κάθε 3-4 χρόνια; εμείς δεν τους επιβραβεύουομε για όσα μας κάνουν ως διακυβέρνηση;
Και ξέρετε μερικές φορές λαμβάνω κάτι spam mail που μας λένε πόσο καλά είμαστε σε σχέση με τις χώρες του τρίτου κόσμου, την Αφρική, την Ασία κλπ... Κι ότι πρέπει να δοξάζουμε το θεό που γεννηθήκαμε στην όμορφη Ελλάδα. Αυτή είναι μια μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι οι συνθήκες εργασίας, οικογενειακής διαβίωσης, κοινωνικού κράτους, μετακινήσεων κλπ που έχουν πολλές χώρες που μπορεί να'ναι πιο μικρές από μας, έχουν οργάνωση όμως πολύ καλύτερη σε πολλούς τομείς. (Κύπρος, Μάλτα, Μαρόκο ακόμη-ακόμη κ.α.)
Δυστυχώς μετά και τις τελευταίες πυρκαγιές, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Νέα υπό ένταξη κομμάτια στο σχέδιο πόλης (το dentnews.net αναφέρει ότι αυτά ήταν κομμάτια που θα εντάσσονταν στο σχέδιο πόλης σε λίγο) οικόπεδα, οικόπεδα, οικόπεδα, ανοργάνωτη πολιτεία, κανείς υπεύθυνος, φταίνε τα πεύκα που πήγαν και φύτρωσαν μες το δάσος (δήλωση αντώναρου) άστα να πάνε...
Κι εμείς όλοι πάλι απαθείς θα πάμε σε λίγο να τους ψηφίσουμε αντί να τους κρεμάσουμε από τα λίγα τελευταία δέντρα που έχουν απομείνει... Μάλλον πρέπει να κρεμαστούμε μόνοι μας γιατί η ανοχή μας έχει καταντήσει μ....α!!!

Ανέκδοτο....

Μοιάζει με ανέκδοτο, αλλά τελικά σ'αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που γίνεται παγκόσμια να ξαναγραφτεί η ιστορία, ούτε λίγο ούτε πολύ η "αποκατάσταση της Δημοκρατίας" στην ελλάδα εμφανίζεται να οφείλεται στον Κων/νο Καραμανλή...

Τί να πουν ρε παλληκάρια όλοι αυτοί που εξορίστηκαν, βασανίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν, έχασαν τελικά και τη ζωή τους από το καθεστώς των συνταγματαρχών;

Μήπως να θυμηθώ τη ρήση του Μητσοτάκη; "Από όλους τους πολιτικούς εξόριστους στο Παρίσι μόνο δύο δεν αλλάξαμε τη μεσημεριανή μας συνήθεια του ύπνου. Εγώ και ο Καραμανλής!" Δεν μπορώ να ισχυριστώ το ίδιο για τους "κατοίκους" Λέρου, Γυάρου, Μακρονήσου και άλλων εξωτικών προορισμών.

Δεν παραγνωρίζω το ρόλο κανενός που έδρασε από το εξωτερικό υπέρ της δημοκρατίας στην Ελλάδα (με πρώτη τη Μελίνα και την Αμαλία Φλέμινγκ) αλλά μη τα ισοπεδώνουμε τόσο απλά όλα. Ακόμη κι αν οι μισοί Έλληνες δεν ξέρουν τίποτα για εκείνη την περίοδο, είναι πολύ επικίνδυνο να λέμε ό,τι μας συμφέρει και μας βολεύει κομματικά.

Ο Καραμανλής έπαιξε κύριο ρόλο στην ομαλή μετάβαση στη Δημοκρατία, όμως μέχρι εκεί.

Ελπίζω να μας λένε κάτι ακόμη τα ονόματα των Αλέκου Παναγούλη, Σάκη Καράγιωργα, Διομήδη Κομνηνού και τόσων άλλων.

Αυτό μόνο είναι το μικρό μου σχόλιο επ'ευκαιρία της σημερινής "επαιτείου". Και κάτι ακόμη:

Μπράβο στον Κάρολο Παπούλια που έκοψε το πανυγηράκι στο Προεδρικό Μέγαρο. Ας δώσει το "κεφάλι" το καλό παράδειγμα.

Νεοέλληνες...

Κάτι ήξερε ο Τζιμάκος ο Πανούσης όταν έλεγε για το νεοέλληνα...

Εν μέσω "κρίσης" ο νεοέλληνας εξακολουθεί να έχει το ίδιο όνειρο. Το πολυτελές όχημα, κατα προτίμηση πλεον suv (τζιποειδές) μιας και είναι γνωστή η δυσκολία κίνησης στους χωματόδρομους της Αθήνας και φυσικά του είναι απαραίτητο για την καθημερινή μετακίνηση στην πόλη για να πάει στη δουλειά του από τους άδειους δρόμους της πόλης.

Επίσης όλα αυτά τα οχήματα είναι απόλύτως οικονομικά, καθόλου ρυπογόνα και εύκολα στο παρκάρισμα...

Έτσι λοιπον ο υπουργός επί των οικονομικών σκέφτηκε να εισπράξει κάποια ζεστά ευρώ από τους νεοέλληνες. Τί πιο εύκολο από μια εισφορά στα πολυτελή αυτοκίνητα, αλλά και στα σπίτια;

Φυσικά οι ιδιοκτήτες των οχημάτων αντιδρούν αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω το προβλημά τους όταν για να κινηθούν 100 χλμ εντός πόλης ξοδεύουν περισσότερα από το τέλος.

Αν το πιάσουμε ιδεολογικά οι φόροι αυτού του τύπου είναι καθαρά εισπρακτικού χαρακτήρα, δεν εξυπηρετούν κάτι. Θα θυμίσω το 50άρικο του Μάνου στη βενζίνη το 1991 όταν όλες οι οικογένειες απέκτησαν "φθηνό" αυτοκίνητο λόγω της απόσυρσης που εφαρμόστηκε τότε.

Από την άλλη αδυνατώ να φανταστώ έναν ιδιοκτήτη ενός suv 3000 κυβικών να αδυνατεί να πληρώσει μια εισφορά των 300 ευρώ! (Το να αλλάξει ένα λάστιχο του κοστίζει παραπάνω)

Όσον αφορά τα σπίτια, αφού το κράτος έκανε τα στραβά μάτια με τους ημιυπαίθριους χώρους και έκανε δώρο στους κατασκευαστές πολλά ζεστά εκατομμύρια ευρώ, τώρα καλεί τους αγοραστές να πληρώσουν για να μην κινδυνεύουν!

Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Δηλαδή αγοράζεις έναν "εξώστη" σε τιμή σπιτιού, το κράτος το ξέρει και μετά σου λέει φέρε άλλα τόσα γιατί σε άφησα να το κάνεις. Τίμιες εξηγήσεις δε λέω..

Γενικά πάμε κατα διαόλου! Από τη μια οι πολίτες έχουν χάσει το μπούσουλα και δεν βάζουν φρένο σε τίποτα με αποτέλεσμα την υπερχρέωση, από την άλλη ένα πονηρό κράτος που το βλέπει και βάζει συνεχώς φόρους!

Ελπίζω να ξυπνήσουμε κάποια στιγμή και να απλωνόμαστε μέχρι εκεί που φτάνουμε, γιατί θα το μετανιώσουμε πικρά το πρόσκαιρο της "ευδαιμονίας" του δανεικού σπιτιού, αυτοκινήτου, εξοχικού κλπ...

ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ...

Συμπληρώθηκαν 64 χρόνια από το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη κατά κόσμον Θανάση Κλάρα.

Γιός αστικής οικογένειας ο Θανάσης εγκατέλειψε το χωριό του στη Λαμία για να σπουδάσει στην Αθήνα μιας και η οικογένειά του είχε τους πόρους. Γρήγορα όμως τον κέρδισαν οι νέες ιδέες που έφερνε η Ρώσσικη επανάσταση του 1917.

Δεν άργησε να οργανωθεί στο ΚΚΕ και να ανέβει τα σκαλιά της ιεραρχίας. Στον ελληνοιταλικό πόλεμο πολέμησε ως λοχαγός του πυροβολικού, τίτλο που διατηρούσε και στην έναρξη της αντίστασης. Μάλιστα όταν η ομάδα του εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Ευρυτανία παρουσιάστηκε στους χωρικούς με αυτόν τον τίτλο.

Ο Άρης Βελουχιώτης έγινε ο ηγέτης και η προσωποποίηση του Ε.Λ.Α.Σ. του στρατιωτικού τμήματος του ΕΑΜ.

Η συμμετοχή του τμήματός του στην ανατίναξη της γέφυρας του γοργοποτάμου ήταν καθοριστική ενώ άπειρες ήταν οι μάχες που έδωσαν τα τμήματα του ΕΛΑΣ με ιταλούς και γερμανούς κατακτητές. Το άγριο πρόσωπο του Άρη γνώρισαν και οι ντόπιοι συνεργάτες των κατακτητών. Το 1943 εγκαταστάθηκε στην Ευρυτανία η κυβέρνηση του βουνού στο πρώτο ελεύθερο τμήμα της Ελλάδας.

Μετά την απελευθέρωση και την μάχη της Αθήνας (Δεκεμβριανά) η ηγεσία του ΚΚΕ ηττημένη πλέον, δέχτηκε την συμφωνία της Βάρκιζας για παράδοση των όπλων των ανταρτικών ομάδων, κάτι που δεν έγινε δεκτό από τον Άρη που αντέδρασε σε πολύ έντονο ύφος.

Το γεγονός αυτό ώθησε την ηγεσία του ΚΚΕ στην διαγραφή του Άρη Βελουχιώτη και τον χαρακτηρισμό του με δεκάδες "κοσμητικά" και υποτιμητικά επίθετα. Η ανακοίνωση της διαγραφής του δημοσιεύτηκε στο "Ριζοσπάστη" την ημέρα του θανάτου του Άρη. Τα τάγματα ασφαλείας κυνηγούσαν παντού το τμήμα του Άρη και κατάφεραν να τον εγκλωβίσουν. Ο Άρης και το πρωτοπαλλίκαρό του αποφάσισαν να δώσουν μόνοι τους τέλος στη ζωή τους, μιας και δεν ήθελαν με κανέναν τρόπο να πέσουν στα χέρια των διωκτών τους.

Οι παρακρατικοί έκοψαν τα κεφάλια τους και τα ανέρτησαν σε φανοστάτες στα Τρίκαλα, προς "γνώσιν και συμμόρφωσιν".

Ο Άρης Βελουχιώτης είναι το διαχρονικό σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης ασχέτως αν τελικά διώχθηκε και συκοφαντήθηκε από εχθρούς και φίλους. Η "μαγεία" που ασκούσε η μορφή του και τα λόγια του ήταν απαράμιλλα ενώ οι ηγετικές του ικανότητες δεν αμφισβητούνται πλέον ούτε από τους χειρότερους εχθρούς του. Παράλληλα είχε το χάρισμα να βλέπει μπροστά και πολλές φορές ήρθε σε σύγκρουση με τους συντρόφους του σε θέματα πολιτικής και στρατηγικής. Παρόλα αυτά επαληθεύτηκε το ένστικτό του όταν έλεγε ότι οι ΄Αγγλοι θα'ναι οι πιο σκληροί κατακτητές μετά την απελευθέρωση, ενώ ερωτηματικά προκαλεί η απόφαση του ΚΚΕ να μην ρίξει στη μάχη της Αθήνας τον ΕΛΑΣ με τον Άρη, στέλνοντάς τον μάλιστα για εκκαθαρίσεις στην Ήπειρο...